علی خلاقی، وکیل و همسر لیلی ریاحی، فرزندخوانده سیمین دانشور در گفتگوی اختصاصی با هنرآنلاین ضمن اشاره به ارزش‌های معماری این خانه گفت: متاسفانه شهرداری منطقه 1 بدون در جریان قرار دادن لیلی ریاحی که وصی قانونی خانم دانشور است، اقدام به خریداری این خانه از ویکتوریا دانشور، خواهر بانو سیمین کرده و ما بر اساس مدارکی که در اختیار داریم نسبت به این مسئله اعتراض کردیم.

به گفته او با وجود اعتراض به شهرداری منطقه 1، چهارشنبه گذشته، بدون اجازه وصی قانونی خانم دانشور، شهرداری منطقه 1 تمامی کتاب‌ها، وسایل و اشیای خانه را تخلیه و به مکان نامعلومی برده است.

خانه سیمین دانشور و جلال آل‌احمد یکی از قدیمی‌ترین و شاخص‌ترین آثار معماری باقی مانده در محله قدیمی دزاشیب است. جلال آل احمد خود این خانه را برای همسرش ساخته بود و در معماری آجری‌اش، بیش از هر چیز از ویژگی‌های معماری معاصر ایران در دوره پهلوی اول استفاده کرد. این خانه به خاطر کیفیت ساخت و نزدیکی به خانه نیما یوشیج یکی از مهمترین مکان‌های جمع شدن نویسندگان، شاعران و روشنفکران معاصر ایران بوده که همزمان با مرگ سیمین دانشور در اسفند 90 با مشکلاتی درباره مالکیت مواجه شد.

خانه سیمین و جلال 420 متر مربع عرصه و 220 متر مربع زیر بنا دارد و در 2 طبقه ساخته شده؛ اتاق نشیمن عمومی، سرویس‌ها، آشپزخانه و کتابخانه در طبقه همکف طراحی شده و اتاق‌نشیمن خصوصی در طبقه دوم قرار دارند. نماسازی بنا ساده و شکیل بوده و با استفاده از آجر و پوشش شیروانی اصالت طراحی ساختمان نشان از نوعی تفکر معمارانه در طراحی آن دارد.

ویکتوریا دانشور با حضور در این خانه مدعی حفاظت از آن بود تا تکلیف پرونده وصیت‌نامه سیمین دانشور مشخص شود و اما بر اساس اخبار رسیده به هنرآنلاین، او این خانه را به مبلغ 5 میلیارد تومان به شهرداری منطقه 1 فروخته است.

مدیر روابط عمومی شهرداری منطقه 1 درباره آینده این خانه به هنرآنلاین گفت: این خانه به زودی به خانه ادبیات تبدیل می‌شود و مکانی فرهنگی برای علاقه‌مندان این دو چهره داستان‌نویسی کشور خواهد شد.

با وجود ثبت این خانه تاریخی در فهرست آثار ملی کشور، داوودی تاکید می‌کند که شهرداری در پروسه بازسازی و احیای این خانه برنامه‌ای برای همکاری با سازمان میراث فرهنگی ندارد.

پیش از این علی خلاقی اعلام کرده بود که با توجه به ارزش‌های فرهنگی و معمارانه این خانه، در حال تلاش برای تبدیل این خانه به یک مرکز فرهنگی و هنری با عنوان "خانه سیمین و جلال" هستند اما تخلیه ناگهانی خانه از سوی شهرداری منطقه 1 همه معادلات را به هم ریخته است.

در وصیت‌نامه سیمین دانشور که مبنای دادگاه پرونده خانه سیمین نیز بوده، ثلث اموال و حق انتشار آثار سیمین دانشور در اختیار لیلی ریاحی قرار گرفته اما با درخواست بررسی صحت خط این وصیت‌نامه از سوی ویکتوریا دانشور، روند حل و فصل پرونده این خانه تاریخی بیش از دو سال طول کشیده و اکنون نیز فروش خانه و تخلیه آن گرهی بر گره‌های کور این پرونده افزوده است.

انتهای پیام/