به گزارش هنر آنلاین، در این نشست که با موضوع «نقد و بررسی زیرگذر عابر پیاده چهارراه ولیعصر» برگزار شد، عارف اقوامی مقدم به «تبیین نظری حق بر شهر» و سید مهدی معینی به موضوع «حق عابران پیاده درسطح شهر» پرداخت و میزگردی با حضور سخنرانان، علی رنجیپور سردبیر ماهنامه نمایه تهران و نمایندهای از شهرداری منطقه ۶ تهران برگزار شد. در ابتدای نشست عارف اقوامی مقدم، استاد دانشگاه در حوزه های برنامه ریزی شهری در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز با تاکید بر مفهوم مشارکت مردم در پروژه های شهری درباره مفهوم حق بر شهر گفت: اگر نتوانیم به بیانی منطقی، تاریخی و جغرافیایی درباره پدیده های شهری برسیم دچار تقلیلگرایی و بدفهمی میشویم. هر پدیدهای مانند پدیدههای شهری بارها و بارها میتواند مورد بحث قرار گیرد. به گفته حق بر شهر به دلیل شرایط تاریخی و اندیشه هنری و تکنوکراتی که به شهرداریها مربوط میشود نباید باعث شود که چنین مفهومی را به مفاهیم فنی و مورد نظر خودمان تقلیل دهیم. به گفته این استاد دانشگاه، معماری شهرهای ما به شدت ایدئولوژی زده است و شهرها انگار محیطی شدهاند که میخواهند آگاهیهای کاذب به شهروندان بدهند. آنچه در حال حاضر در محیط میبینیم این است که کارکردهای شهری زیر بار ایدئولوژیها گم شدهاند. اقوامی مقدم در نقد نوع نگاه به حق مردم در شهر افزود: آگاهیهای کاذب شهری شهروندان را به ابهام میرساند. گویا دانش شهرسازی پیش از آنکه مفهوم شهر را منتقل کند پردهای بر مفهوم آگاهیهای شهری میکشد. باید با برنامهریزی و بر پایه تدبر و عقلانیت علمی و صنعتی به چنین زندگی شهری دست پیدا کرد.
به گزارش هنرآنلاین، این استاد دانشگاه در بخش دیگری از سخنانش با انتقاد از تک نگاهی در طراحی شهری کشور افزود: وقتی شهر حاصل دستکاری چند مهندس تکنوکرات میشود، حق شهروندی نیز از بین میرود. نباید خودمان را به زندگی کردن در میلههای زندان شهری عادت دهیم. هنری شهری که بر پایه حق بر شهر باشد باید به شکل آفرینندگی و سرشار از خلاقیت عرضه شود. این مهمان نشست در پایان «حق بر شهر» را حق زندگی شهری دانست و گفت که این حق، تحول یا تغییر فنی در ذات شهر نیست بلکه به این معناست که در سیستم مدیریت شهری، مدیریت مازادی به وجود بیاید که درآمدهای آن در تولید شهری هزینه شود. در ادامه نشست سید مهدی معینی به اولویت حقوق عابرین پیاده به عنوان بیشترین قشر فضای شهری اشاره کرد و گفت: حق پیادگان در شهر شامل تمام اقشار مختلف جوان، پیر، غنی و فقیر است. اما این موضوع در جامعه کمتر مورد توجه قرار گرفته در حالی که پیادهروها باید میزبان پیادهها باشند. مولف کتاب «شهرهای پیاده مدار» با اشاره به این که در شهرها باید حق عابران پیاده در اولویت همه حقوق باشد به محل نصب پل های هوایی عابرپیاده اشاره کرد و گفت: به دلیل مناسب نبودن مکان قرارگیری این پل ها، شهروندان استقبال چندانی از آن ها نمی کنند و اگرچه شهرداری در قدم بعدی برای پلهای هوایی پلهبرقی نصب میکند اما در نهایت باز هم چندان مورد استفاده قرار نمیگیرند. او درباره عدم مشارکت شهروندان در تصمیمگیریهای کلان شهری گفت: اقدامات شهرداری در برخی از مواردهمراستا با نیازهای اجتماعی شهروندان نیست. به طور مثال گاهی برای کمرنگ کردن نقش بازار تهران انواع و اقسام فروشگاههای زنجیرهای در شهر ساخته میشوند اما این نمیتواند در مقابل نقش هویتیای که بازار تهران برای مردم ایفا میکند تاثیر چندانی داشته باشد و در نهایت شهرداری مجبور میشود برای رفت و آمد مردم به بازار فکری کند. معینی خاطرنشان کرد: آنچه در مفهوم یک شهر اهمیت فراوان دارد این است که عدالت اجتماعی بدون در نظر گرفتن حق عابر پیاده تحقق نمییابد. نماینده شهرداری درباره مقدمات طرح زیرگذر عابرپیاده ولیعصر(عج) هم یادآور شد: در میدان ولیعصر در ساعتهای پررفت و آمد 1450 نفر عابرپیاده، 5000خودرو و 260 اتوبوس در حال عبورومرور هستند. در مرحله اول شهرداری طی جلسات متعددی امکان سنجی اولیهای برای احداث روگذر، پله برقی، پل هوایی و زیرگذری انجام داد که در نهایت طرح زیرگذر عابرپیاده تایید شد. به گفته او طرح روگذر برای رفت و آمد ماشین ها به دلیل قرارگیری موقعیت تئاتر شهر که در حال ثبت جهانی یونسکو بود، پذیرفته نشد. معینی در جواب یکی از حاضرین در جلسه درباره نادیده گرفتن حقوق شهروندی معلولین و نبود امکانات برای رفتوآمد آنها نیز خاطر نشان کرد: متاسفانه دو دستگاه آسانسوری که برای جابه جایی معلولین در نظر گرفته شده در قسمتهای شمالشرقی و جنوبغربی است اما در قسمت شمالغربی به دلیل تاسیسات زیاد و در قسمت جنوبشرقی به دلیل محدوده تئاتر شهر نمیتوانستیم اقدام به راهاندازی آسانسور کنیم.
این دانش آموخته رشته عمران در بخش دیگری از این نشست، درباره نظرسنجی پیش از احداث زیرگذر ولیعصر یادآور شد: در ابتدا ما نظر مسئولین تئاتر شهر را برای این کار جویا شدیم و اغلب امکانات ما از جمله اختصاص فضای کوچکی که به عنوان گالری در یکی از سالنهای زیرگذر ساخته شده در همین راستا بود. در پایان نشست اقوامی در پاسخ به این سوال که آیا گسترش فضاهایی چون زیرگذر ولیعصر (عج) می تواند چالشی برای خاطرات جمعی شهر باشد یا نه؟ گفت: متاسفانه بودجه مردم توسط دولت در پروژههایی به هدر میرود که هیچ سودی برای فضای شهری ندارد و در آن حقوق شهروندی مردم که از اولین مولفه های یک جامعه است نادیده گرفته می شود.محوطه چهاراره ولیعصر موقعیتی است که می تواند محل تلاقی آدم ها باشد. سلسله نشست های «حق بر شهر» توسط پژوهشکده فرهنگ و هنر و معماری با همکاری «مجمع حق بر شهر باهمستان» هر چهارشنبه در پژوهشکده فرهنگ و هنر و معماری جهاد دانشگاهی واقع در خیابان انقلاب اسلامی، بین تقاطع ولیعصر و فلسطین، نبش خیابان مظفر جنوبی (صبا)، شماره 1176 برگزار می شود. هدف از برگزاری این نشستها بحث نظری پیرامون مفهوم «حق بر شهر» در پیوند با مسائل روزمره و موضوعات روز شهری در ایران و ایجاد فضای گفتگو بین نظریهپردازان، متخصصان، مدیران و کنشگران شهری، نمایندگان مردم در شهر و روزنامهنگاران است.
انتهای پیام/