سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین : شاعر معاصر به هنرآنلاین گفت: به یک بدنه اصلی شعر باور ندارم اما به اصل خلاقیت و نوآوری در فرم شعر معتقدم و میدانم بدون چنین رویکردی، حرف زدن از شعر، بیمعنی است.
محمد آزرم، شاعر معاصر گفت: نخستین گام خلاقیت، عبور از قید و بندها ست؛ اما این عبور و حدزدایی زیباشناختی خواه ناخواه با حدگذاری جدیدی همراه است. تمامی نوشتههای بنجلی که زیر جلد کتاب و اسم شعر رفتهاند، اصلا از حدی زیباشناختی عبور نکردهاند تا حد جدیدی برای شعر بگذارند.
او ادامه داد: متاسفانه قید و بندهایی هم که از طرف وزارت ارشاد نسبت به کتابهای شعر اعمال میشود، فقط مانع کتاب شعرهای خلاق میشود که حدود زیباشناختی را تغییر دادهاند و کاری به کار بنجلنویسی ندارد. اگر دنبال ساز و کاری برای ارتقا کیفی کتابهای شعر باشیم، بهتر است این مسئولیت مشترک ناشران و شاعران باتجربه و خلاق به عنوان مشاوران نشر شعر باشد. بیتوجهی به اصل خلاقیت و نوآوری در شعر و توجه صرف به بازار عامهپسندی، نتیجهاش شعر در وضعیت تهی است.
آزرم درباره مکتبگرایی در شعر گفت: نوشتن مانیفست با تاکید بر اصول و مبانی خاص همراه است و اتفاقا چیزی که سادهنویسی نامیده میشود، فاقد آن است. مانیفست روشن میکند که از چه چشماندازی به شعر نگاه میکند؛ چه رویکردی دارد و چه افقی را متصور است.
آزرم ادامه داد: پس اگر چشماندازی وسیع با رویکردهای متکثر به سوی افقی بیکرانه داشته باشد، پیشاپیش امکان خلاقیت و نوآوری و تغییر حدود زیباشناختی را برای خود فراهم ساخته است.
او گفت: معضل سادهنویسی این است که سلیقه و روش نوشتن یک نفر با استناد به حرفی از نیمایوشیج که میخواسته زبان شعر را به دکلماسیون طبیعی کلام نزدیک کند، چسبانده میشود و به عنوان رویکردی جمعی به آن صحه گذاشته میشود تا سبک نوشتن یک نفر تبدیل به سبک رایج شود.
آزرم در پایان گفت: شعری که بتوان بینهایت رونوشت از آن تهیه کرد که در موارد متعدد رونوشت از اصل، اصیلتر به نظر میرسد، شاخصه فردی ندارد.