سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "جستارهایی در باب عشق" دارای فرمی رمان گونه است و داستان از آشنایی راوی با دختری در پرواز پاریس به لندن شروع می‌شود و بعد از مدتی آن دو عاشق هم می‌شوند و در مدت کوتاهی رابطه شان جدی می‌شود. بعد از مدتی دختر علاقه‌اش را به راوی از دست می‌دهد و پیش او اعترافاتی درباره داشتن رابطه با دوست آمریکایی راوی می‌کند. راوی از این اتفاق شوکه می‌شود و دختر به دنبال دوست راوی به آمریکا می‌رود. راوی پس از یک خودکشی نافرجام (خوردن اشتباهی قرص ویتامین به جای قرص خواب) دچار افسردگی طولانی می‌شود و در انتها با دختر دیگر در مهمانی آشنا شده و او را برای شام دعوت می‌کند.

این روایت، داستانی است که ظاهرا درباره آشنایی و شکل گیری یک رابطه عاشقانه از ابتدا تا به اتمام رسیدن آن است اما این کل آن چیزی نیست که دوباتن در این کتاب برای ما تدارک دیده است. به نظر می‌آید او این داستان را فرصتی دیده تا بتواند به واسطه آن دیدگاه‌های فلسفی‌اش در باب عشق را مطرح کند.

او هر سطح از رابطه را کاملا تحلیل و تجزیه می‌کند و به فراخور این کار مخاطب خود را با چیستی و چرایی عشق آشنا و شناختی عمیق از عشق، ارتباط انسانی و انسان معاصر برایش به ارمغان می‌آورد.

وجه تمایز کتاب دوباتن با دیگر داستان‌های عاشقانه در پرداخت عمیق مسائل ساده در رابطه‌های عاشقانه است و تحلیل ریاضی وار اتفاقاتی که در گستره عشق برای انسان می‌افتد. به طور مثال آنجایی که دوباتن احتمال عاشق شدن در نگاه اول را در یکی از خطوط هوایی "بریتیش ایر" با رسم نمودار، 1 به 584082 محاسبه می کند تا نشان دهد چگونه ما معمولا عاشق آدم‌هایی می شویم که ما را دوست ندارند.

نویسنده با لذتی تمام ما را در میان یک نوول عاشقانه، فلسفی می برد و پیوندی مستحکم میان این مفاهیم برقرار می سازد و سرانجام تحلیلی فلسفی-روانشناختی-جامعه شناسانه از عشق را به مخاطبان خویش عرضه می‌کند.

علیرضا فراهانی