سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "کشتی طوفان زده" ، "مریخی" و "دست نوشته‌ها" عنوان سه اثر داستانی از فرهاد کشوری است که در این نمایشگاه کتاب عرضه می‌شود. کشتی توفان زده" رمانی است به قلم فرهاد کشوری که به تازگی در نشر چشمه منتشر شده است.

در پشت جلد کتاب و در توضیح "کشتی توفان زده" نوشته شده:"کشتی توفان زده داستانی است در دو زمان. داستانی که در یک جزیره می‌گذرد و آدم‌هایی که انگار هر چه می‌کنند نمی‌توانند از این مکان خلاص شوند. مهندسان و کارگرانی که پی طلب‌شان در جزیره گیر کرده‌اند. رمان فصل‌هایی کوتاه و روایتی پر ضرباهنگ دارد. مدام اتفاق‌های تازه روی می‌دهد و مشخص نیست که چه کسی در این بلبشو صادق است. هر کدام از شخصیت‌ها با اضطرابی رو به رویند که ریشه در یک گذشته نه چندان دور دارد. آیا جزیره آن‌ها را چنین بی تاب کرده است؟ آیا وهمی در فضا وجود دارد که از سالیانی دور می‌آید و جان و تن‌شان را تسخیر می‌کند؟

فرهاد کشوری در این رمان هم مانند دیگر رمان‌هایش تکه‌ای از تاریخ را پیش کشیده و با زمان معاصر پیوند زده است. این ترکیب خاص اوست که باعث شده این رمان خواننده خود را درگیر کند و هر دو قصه را با هم پیش ببرد تا دریابد این جزیره چرا آدم‌ها را رها نمی‌کند... "

این کتاب در 159 صفحه و با قیمت یازده هزار توامن منتشر شده است.

همچنین نشر نیماز به تازگی رمان تازه‌ای از فرهاد کشوری را با عنوان "مریخی" منتشر کرده است. این رمان که در کنار رمان "دست نوشته‌ها" به تازگی از سوی این ناشر منتشر شده است، سومین رمانی است که کشوری در اواخر سال گذشته و ابتدای امسال به مخاطبانش ارائه کرده است.

رمان "مریخی" که فضای شبیه به داستان‌های سورئال دارد و وقایع آن در روزهای آخر آذرماه ۱۳۷۱ در شاهین شهر می گذرد، روایت زندگی مردی را بازگو می‌کند که در موقعیتی عجیب از سوی مردم با فرد دیگری اشتباه گرفته شده و این مساله برای وی مخاطراتی به همراه دارد.

بخشی از متن پشت جلد این رمان: گفتم: "فاضل اسپانیولی وقتی میخواست سوار قطار بشود و از ماکوندو به روستای زادگاهش در اسپانیا برود، بازرسان قطار می‌خواستند سه صندوقِ دست نوشته‌هایش را به واگن کالا ببرند. او سر فحش را به جانشان کشید و سرانجام موفق شد صندوق‌های دست نوشته هایش را با خودش به واگن مسافری ببرد. آخرین جمله‌اش قبل از حرکت قطار و پیش از آن که در روستای زادگاهش نا امید شود، این بود: "روزی که قرار بشود بشری در کوپه درجه یک سفر کند، ادبیات در واگن کالا، دخل دنیا آمده است" پروانه گفت: "دنیای بدون ادبیات قبرستان است." گفتم: "کتاب کالاست، اما منظور مارکز جدایی انسان و ادبیات است. این جدایی اگر روزی سر بگیرد دخل آدم را می آورد. در آن روز دیگر غریزه عشق حریف غریزه مرگ نمی‌شود و دنیا قبرستان خواهد شد."