سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "مادرجون! چرا اسمم یادت رفته؟!" نوشته سالی مورفی منتشر شد.
"مادر جون! چرا اسمم یادت رفته؟!" داستانی شاعرانه و پر احساس است که مخاطبش نه فقط کودکان، بلکه جوانان و بزرگسالان نیز هستند.
قهرمان اصلی این داستان، دخترکی نُه ساله به نام پرل است. پرل، در مدرسه خود را تنها و در گروهی یکنفره احساس میکند! او دوست دارد شعر بگوید، اما با وجود اصرار معلمش که میگوید شعر باید قافیه داشته باشد، شعرهایش قافیه ندارند! برای پرل هیچ صدایی دلنوازتر از صدای زنگِ آخر مدرسه نیست؛ هرچند وقتی به خانه برمیگردد، مادر جونِ دوستداشتنیاش، گاهی حتی او را نمیشناسد و مامانش از مراقبت دائمیِ مادرجون دارد از پا میافتد.
خانم سالی مورفی نویسنده کتاب در این داستان که در عین شوخ طبعی و بامزگی، تاثربرانگیز است، از بیماری فراموشی و مرگ عزیزان سخن میگوید. مسالهای که همهی ما بارها با آن روبرو شدهایم و هر بار کوشیدهایم به نحوی با آن کنار بیاییم؛ اما کنار آمدن با این همه درد و رنج، اغلب برای کودکان و نوجوانان، بسیار دشوار است.
داستان "مادرجون! چرا اسمم یادت رفته؟!" از آن دست داستانهای باورپذیر، صادقانه، و بدون شعاری است که میتواند به کوچکترها و نیز به بزرگترها کمک کند تا در چنین مواردی خیلی راحتتر و سریعتر لحظهها، ساعتها و روزهای پُر اندوه راپشت سر بگذرانند و بپذیرند که زندگی حتی بعد از مرگ عزیزان همچنان ادامه دارد.
سالی مورفی درباره شکلگیری این داستان میگوید: "شبی تازه به رختخواب رفته بودم که شعری به ذهنم رسید. آن را روی کاغذ نوشتم و در هفتههای بعد، باز هم چیزهایی بر آن اضافه کردم. سرانجام دریافتم که داستانی شکل گرفته است. خوشحالم که شخصیتی مانند پرل در این داستان همراهیام کرد؛ هرچند که هربار داستانش را میخوانم، اشکم در میآید!"
هیتر پاتر تصویرگر کتاب هم میگوید: "به نظر من غمگینترین لحظه داستان زمانی است که پرل به چشمان مادربزرگش نگاه میکند و امیدوار است شور و حالی را که پیشتر در چشمان او بود، ببیند؛ اما امیدش برباد می رود!"
کتاب "مادرجون! چرا اسمم یادت رفته؟!" برنده جایزه کتاب سال استرالیا (2009) و نیز کاندیدای چند جایزه دیگر شده است.
این کتاب با قیمت ۶۵۰۰ تومان و در ۸۰ صفحهی مصور منتشر شده است.
انتهای پیام/