سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "لولیتا" را کوبریک در سال 1962 بعد از اینکه حدود ده سال در سینما فعالیت می‌کرد، ساخت. فیلمی در ژانر کمدی - درام و با اقتباس از رمانی به همین نام نوشته ولادیمیر ناباکوفِ روسی. این رمان در سال 1955 در فرانسه به چاپ رسید.

کوبریک خود در جایی گفته بود که مخالف سر سخت فیلم ساختن از روی رمان‏‌های مشهور و پرفروش است، اما این که چرا "لولیتا" را برای اقتباس انتخاب کرد، جای تعجب دارد. البته کوبریک "لولیتا" را از عاشقانه‌‏ترین داستان‏‌های روزگار خود می‌دانست که تا آن زمان نوشته شده‌‏اند. این رمان پس از انتشارش خیلی زود جای خود را در بین مخاطبان خودش به دست آورد و به شهرت جهانی رسید.

داستان با ورود هامبرت که به خانه فیلم‏نامه‌نویسی می‏‌رود شروع می‏‌شود. او با ورود به خانه او شروع به تیراندازی می‏‌کند و او را می‏‌کشد. داستان فیلم سپس به چهار سال گذشته بازمی‏‌گردد. زمانی که استاد دانشگاه بود و از انگلستان به آمریکا رفته بود. او با ورود به آمریکا می‏‌خواهد کار تدریس را شروع کند و تابستان را در نیوهمپشایر بگذراند. شارلوت بیوه‌‏ای تنها که با دخترش لولیتا در آن‏جا زندگی می‏‌کند، اتاقی به او اجاره می‏‌دهد. هامبرت برای نزدیکی به لولیتا تصمیم می‏گیرد با شارلوت ازدواج کند. او احساس‏‌هایش را به این دو در دفترچه خاطراتش می‏‌نویسد، اما شارلوت پس از چندی دفترچه را پیدا می‏‌کند و با خواندن آن به حالتی هیستریک از خانه خارج می‌‏شود و با اتومبیلی تصادف می‏‌کند و می‏‌میرد. پس از مرگ شارلوت، هامبرت و لولیتا با هم زندگی می‏‌کنند. اما پس از چندی هامبرت متوجه می‏‌شود که لولیتا به بهانه بازی در یک نمایش مدرسه‌‏ای، با مردی قرار ملاقات گذاشته...

"لولیتا" اثری است بسیار پیچیده و وابسته به زبان، اما کوبریک به شکلی استثنایی و باور نکردنی "لولیتا"ی ناباکوف را به مدیوم سینمایی بدل ساخت و در این کار موفق عمل کرد. البته ناگفته نماند که کوبریک به هیچ عنوان در لولیتای خود پایبند به متن ناباکوف نبود. البته که خودش هم ادعای وفاداری به متن را ندارد.

لولیتای کوبریک در 160 دقیقه به روی پرده سینما رفت، در سال‏‌هایی که نهایت تحمل و حوصله مخاطب سینما در حدود 100 دقیقه بود، اما کوبریک با مهارت کافی و ایده‏‌های جذاب تماشاگر خود را روی صندلی سینما نشاند.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی