سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "لولیتا" را کوبریک در سال 1962 بعد از اینکه حدود ده سال در سینما فعالیت میکرد، ساخت. فیلمی در ژانر کمدی - درام و با اقتباس از رمانی به همین نام نوشته ولادیمیر ناباکوفِ روسی. این رمان در سال 1955 در فرانسه به چاپ رسید.
کوبریک خود در جایی گفته بود که مخالف سر سخت فیلم ساختن از روی رمانهای مشهور و پرفروش است، اما این که چرا "لولیتا" را برای اقتباس انتخاب کرد، جای تعجب دارد. البته کوبریک "لولیتا" را از عاشقانهترین داستانهای روزگار خود میدانست که تا آن زمان نوشته شدهاند. این رمان پس از انتشارش خیلی زود جای خود را در بین مخاطبان خودش به دست آورد و به شهرت جهانی رسید.
داستان با ورود هامبرت که به خانه فیلمنامهنویسی میرود شروع میشود. او با ورود به خانه او شروع به تیراندازی میکند و او را میکشد. داستان فیلم سپس به چهار سال گذشته بازمیگردد. زمانی که استاد دانشگاه بود و از انگلستان به آمریکا رفته بود. او با ورود به آمریکا میخواهد کار تدریس را شروع کند و تابستان را در نیوهمپشایر بگذراند. شارلوت بیوهای تنها که با دخترش لولیتا در آنجا زندگی میکند، اتاقی به او اجاره میدهد. هامبرت برای نزدیکی به لولیتا تصمیم میگیرد با شارلوت ازدواج کند. او احساسهایش را به این دو در دفترچه خاطراتش مینویسد، اما شارلوت پس از چندی دفترچه را پیدا میکند و با خواندن آن به حالتی هیستریک از خانه خارج میشود و با اتومبیلی تصادف میکند و میمیرد. پس از مرگ شارلوت، هامبرت و لولیتا با هم زندگی میکنند. اما پس از چندی هامبرت متوجه میشود که لولیتا به بهانه بازی در یک نمایش مدرسهای، با مردی قرار ملاقات گذاشته...
"لولیتا" اثری است بسیار پیچیده و وابسته به زبان، اما کوبریک به شکلی استثنایی و باور نکردنی "لولیتا"ی ناباکوف را به مدیوم سینمایی بدل ساخت و در این کار موفق عمل کرد. البته ناگفته نماند که کوبریک به هیچ عنوان در لولیتای خود پایبند به متن ناباکوف نبود. البته که خودش هم ادعای وفاداری به متن را ندارد.
لولیتای کوبریک در 160 دقیقه به روی پرده سینما رفت، در سالهایی که نهایت تحمل و حوصله مخاطب سینما در حدود 100 دقیقه بود، اما کوبریک با مهارت کافی و ایدههای جذاب تماشاگر خود را روی صندلی سینما نشاند.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی