سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: بنتون تاکنون سه بار موفق به دریافت جایزه، از آکادمی اسکار شده است. فیلمنامه بیلی باتگیت را تام استوپارد اقتباس کرده و نوشته است. البته از بین رمان‏‌های دکتروف بیش از همه "رگتایم "شایسته تقدیر یوده است و دلیل سرشناس بودن دکتروف هم بیشتر به خاطر همین رمان است، با این حال نمی‏‌توان از کنار "بیلی باتگیت" او هم به همین راحتی گذشت.

بیلی باتگیت در سال 1989 نامزد جایزه پولیتزر و برنده جایزه پن فالکنر شد. می‏‌توان انتخاب شایسته کارگردان را درست دو سال پس از انتشار این کتاب را هم دارای اهمیت دانست، هر چند فیلم به قول بیشتر منتقدان مزایای اندک و معایب بزرگی را دارا است.

داستان این فیلم در دوران رکود اقتصادی آمریکا در سال های 1930، در محله فقر زده برانکس می‌گذرد. گانگستر هولناکی به نام داچ شولتس پسرکی را در خیابان می‌بیند که برای همسالانش شعبده‌بازی می‌کند، او به عنوان پاداش یک اسکناس ده دلاری به او می‌دهد. از آن لحظه به بعد زندگی آن پسر، بیلی باتیگت، با زندگی داچ شولتس و دار و دسته او گره می‌خورد.

بیلی بعدها مشاهده‌ها و تجربه‌های شگفت‏ آورش در زندگی و جنایت و عشق و مرگ در میان گانگسترهای نیویورک را برای ما نقل می‌کند.

همانطور که از پرداخت فیلم می‏‌فهمیم، بنتون و استوپارد حین اقتباس از رمان دستخوش انگیزه‌‏های متناقضی شده‏‌اند. از یک سو سعی کرده‌‏اند فردگرایی باشکوه، اگر چه ویرانگر، فیلم‏‌های گنگستری قدیمی را احیا کنند و از سوی دگر به بازنگری‏‌هایی از جنس پدرخوانده‏‌ای از مردان کوچک با جاه‌‏طلبی‏‌های سرکوفته وفادار بمانند.

با آنچه که از خواندن کتاب می‏‌فهمیم، هدف دکتروف حکایتی از تاثیر تباه کننده رویای آمریکایی روایت می‏‌کند، اما فیلم‏سازان این را فراموش کرده‌‏اند و داستان محتاطانه‏‌ای از زیاده‏‌روی‏‌های جاه طلبی می‌‏سازند. بنتون درگیر بچه‌‏ای شده که در این دریا شنا می‌‏کند و هر لحظه به تباهی نزدیک‏‌تر می‌‏شود، اما خیس نمی‏‌شود! در رمان سردسته باند "داچ شولتس" که در سی و سه سالگی می‏‌میرد، با انتخاب داستین هافمن برای بازی در نقش کمی عجیب به نظر می‏‌رسد.

بازیگران سرشناسی مانند: داستین هافمن، نیکول کیدمن، بروس ویلیس و... در این فیلم بازی خوبی از خود به نمایش گذاشتند. این فیلم به تهیه‌‏کنندگی کولزبری، در 107 دقیقه و به صورت رنگی فیلمبرداری شد.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی