سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: هنرمندان، گاهی چوب شهرت خود یا اثر شاخص خویش را می‌خورند. بارها دیده شده که جنازه افراد معروف از گور بیرون کشیده شده، روی آن آزمایش انجام داده و گور به گور می‌شوند. این گور به گور کردن، نه نفعی برای هنرمند فوت شده دارد و نه برای مردم این گور به گور کردن‌ها، فقط به نفع رسانه‌ها و افراد گور به گور کننده می‌خورد، زیرا خوراکی داغ برای رسانه‌هاست که با آن مدتی مردم را سر کار بگذارند، همچنین شهرتی و موقعیتی است برای نباشان قبر.

جنازه سروانتس نویسنده معروف که اثرش "دن کیشوت" از خودش معروف‌تر است، چند روز پیش از آغاز بهار از گور بیرون کشیده و اسکلت او به تماشا گذاشته شد، چیزی که مطمئناً مورد رضایت او و هیچ کس دیگر نبوده و نخواهد بود. در تاریخ آمده: سروانتس پس از فوت در صومعه‌ای دفن و بعدها بر اثر حادثه‌ای یا اتفاقی گورش از نظرها ناپدید شد.

اتفاقی بود که افتاده، چندان هم مهم نبود. سال‌ها بعد یک گروه مکتشف حیاط آن صومعه را شخم و خاکش را به توبره کشید. اسکلتی به دست آمد که کاشفان مدعی شده و هستند که جنازه سروانتس خالق "دن کیشوت" است. سریع استخوان‌های در هم ریخته را کنار هم چسبانده و خبر آن را در بوق و کرنا کردند. وقتی هنرمند و انسانی معروف دار فانی را وداع گفت، آنچه مهم است و باقی می‌ماند، نام و اثر اوست، نه جنازه پوسیده‌اش! هنوز هم معلوم نیست این جنازه متعلق به سروانتس باشد. بسیاری از مردم "دن کیشوت" را به خوبی می‌شناسند و با سرگذشتش آشنایند، اما صاحب اثر را کمتر می‌شناسند، مانند کارآگاه پو‌‌آروی آگاتاکریستی، شرلوک هلمز سر آتور کانن دویل و ده‌ها شخصیت ساخته شده در قصه‌ها. ناگفته نماند که برای تاریخ و گروهی از مردم مهم است که هنرمند محبوب‌شان در کجا به خاک سپرده شده، زیرا هرازگاهی تمایل دارند از مزارش بازدید کرده و به او و هنرش ادای احترام کنند. تعدادی از گور هنرمندان در همه جای دنیا کشف و محل بازدید مردم شده است. کشف این گورها دست مریزاد دارد، اما جنازه از قبر بیرون کشیدن و گور به گور کردن دست مریزادی ندارد. بیچاره سروانتس فارغ از "دن کیشوت" در گوشه دنج یک صومعه در سکوت و آرامش روزگار می‌گذراند، کاری هم به کسی یا جایی نداشت، از تنهایی هم شکایتی نکرده بود تا بیایند و از گور بیرونش کشیده و به تماشا بگذارند، پس برای چه با او چنین کردند؟ اگر گور به گور کنندگان را هم دارای نیتی پاک بدانیم، باز این کار درست نبوده، نیست و نخواهد بود. بسیاری از هنرمندان معروف که آثار بزرگی از خود به یادگار گذاشته‌اند، گورشان از نظرها پنهان است، اما اثرشان و نام‌شان در ذهن و دل مردم جای دارد. گور به گور کردن آن‌قدر فعل مذمومی است که در فرهنگ ما به یک نفرین پر استفاده تبدیل شده.

گور به گور کردن در بعضی از شرایط واجب می‌نماید، مانند کشف جنازه جان باختگان جنگ یا حوادث دیگر و انتقال آن به موطن اصلی‌شان و دفن در آنجا، اما در دیگر موارد امر پسندیده‌ای نیست. امیدواریم هر چه زودتر سروانتس از گور بیرون کشیده شده دوباره به گور باز گشته و به آرامش مجدد برسد. از کاشفان هم می‌خواهیم دیگر فرد مشهوری را گور به گور نکنند و بگذارند در خانه ابدی خود که جا خوش کرده‌اند خوش باشند و به انتظار صور اسرافیل بنشینند!

سید رضا اورنگ