سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: "نیم رخ آهو" تازه ترین دفتر منتشر شده از هرمز علی‌پور است. این مجموعه نیز همچنان راوی اندوه و حرمان شاعری ا‌ست که در امروز زندگی می‌کند. شاعری که برآمده از نسلی پرجوش و خروش و به نوعی موج نابی‌ است. علی‌پور و شعر علی‌پور همواره در ادبیات معاصر نام قابل اعتنا و مهمی به شمار رفته و می‌رود. ظرفیت‌های شعری او ظرفیت‌های بسیار ناب و طراز اولی را به شعر امروز ایران پیشنهاد کرد و همین شد که منوچهر آتشی در مجله تماشا غریق زلالی و شاعرانگی او شد و در معرفی‌اش نوشت. زبان شعر علی‌پور نسبت به مجموعه‌های نخستین او همچون "کودک و کبوتر" و "نرگس فردا" کمتر درگیر فنون و قواعد نوع خاصی از شعرنویسی است.

هرمز علی پور در پاسخ به سوال خبرنگار ما مبنی بر اینکه "در تازه ترین کتاب‌تان "نیم رخ آهو" سعی داشته‌اید حداقل کمی از آنچه قبلا به عنوان یک مشخصه سبکی در کار شما دیده می‌شد، عدول کنید. دهه هفتاد در مجموعه"پنجاه و چهار به دفتر شطرنجی" نیز این تلاش برای برون رفت از مختصات شعر "موج ناب" به چشم می‌خورد. تصمیم یا خواست برای بر هم زدن این عادت نوشتن با چه بیم و امیدهایی روبه‌رو بوده است" گفت: به عقیده من همیشه از ادعا تا عمل فاصله زیادی است. همیشه بین "شاعری" و "دانسته‌نمایی" نیز فرق عمده‌ای بوده است.

او ادامه داد: من برای همه دوستانی که دانش‌های آموخته زیادی دارند، احترام قائل هستم. برای حافظه و نقل محفوظات‌شان، اما من در نهایت شاعر هستم. در مواجه با شعر، شعر را با اتکا به موجودیت بی‌تعریفش می‌پذیرم یا رها می‌کنم.

علی‌پور گفت: در کار خود نیز در حالی‌که از پیش به مخاطب فکر نمی‌کنم به شعری فکر می‌کنم که قبل از هر چیز برخواسته از وجود فرد و منفرد من است. به نظر من کسی که حتی نوع کتابی که می‌خواند را نتواند به خدمت و نفع سیستم ذهن و زبانش در آورد آن کتاب را رها می‌کند.

این کتاب به تازگی در نشر مروارید منتشر شده است.

انتهای پیام/