سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: پیتر هانتکه (متولد 6 دسامبر 1942) نویسنده رمان، نمایشنامهنویس، فعال سیاسی اتریشی و برنده جوایز متعدد ادبی است. نوشتههای او پیرامون جنگ در یوگسلاوی، بمباران آن منطقه به وسیله نیروهای ناتو، انتقاد از دولتهای غربی در این رابطه و سخنرانیاش در مراسم خاکسپاری اسلوبدان میلوسویچ جنجال برانگیز شد و او را به چهرهای فعال در عرصه سیاست تبدیل کرد.
زندگی شخصی و حرفهای
هانتکه به همراه مادرش (که در سال 1971 کشته شد و همچنین الهام بخش نوشتن کتاب "از غم بال درآوردن" بود) در منطقه "پانکو" در حومه برلین زندگی میکردند. سپس در 1948 به "گریفین" نقل مکان کردند. در آنجا بود که اعتیاد به الکل پدرخواندهاش و همچنین فضای بسته فرهنگی زندگی در شهری کوچک احساس انزجار را در وجود او آشکار کرد.
در 1954 به مدرسهای کاتولیک رفت و اولین نوشتههایش را در روزنامه مدرسه که "فاکل" نام داشت منتشر کرد، سپس به دبیرستان و در نهایت در 1959 در دانشگاه گراتس به تحصیل در رشته حقوق پرداخت. در دوران تحصیل مسیر خود را به عنوان یک نویسنده روشن ساخت و با جمعی از نویسندگان جوان از جمله "الفرید یلنیک" و "باربارا فریشموث" گاهنامهای ادبی با نام "manuskript" (نسخه دستنویس) را انتشار داد. اما در 1965 هنگامی که انتشارات "Surkamp verlag" با او بر سر انتشار کتاب "زنبورهای سرخ" به توافق رسید دانشگاه را ترک گفت.
هانتکه با حضور در انجمن ادبی هنرمندان پیشرو در نیوجرسی و ارائه کتاب "اهانت به تماشاگران" مورد توجه قرار گرفت.
او همچنین برای فیلمهای متعددی فیلمنامه نوشته است. کارگردانی فیلم "زن چپ دست" که در 1978 اکران شد را بر عهده داشت. فیلمی که نامزد دریافت جایزه نخل طلایی از جشنواره فیلم کن شد و همچنین جایزه طلایی خانه سینمای آلمان را به دست آورد. در 1975 عضو هیئت داوران جایزه ادبی "پترارکا-پریس" شد.
پس از ترک گراتس هانتکه در دوسلدورف، برلین و کرونبرگ (در آلمان)، پاریس و در میان سالهای 78 و 79 در ایالات متحده و از 79 تا 88 را نیز در سالزبورگ اتریش گذراند. از 1991 نیز در نزدیکی پاریس زندگی می کند.
دوران جنجالی زندگی
در سال 1996 سفرنامهای تحت عنوان " سفری به رودخانهها: عدالت برای صربستان" باعث جنجالهای گوناگونی شد. زمانی که هانتکه صربها را در میان قربانیان جنگهای چندین ساله یوگسلاوی ترسیم کرده بود، در مقالهای به شدت به رسانههای غربی بابت غیرواقعی نشان دادن وقایع جنگ انتقاد کرد. در سال 2006 در مقابل جمعیت 20000 هزار نفریای که برای مراسم خاکسپاری اسلوبدان میلوسویچ، رئیس جمهوری یوگسلاوی گرد آمده بودند سخنرانیای در حمایت از صربها و میلوسویچ کرد که با بازخوردهای منفی در غرب همراه بود. موضع هانتکه البته با مخالفهای گوناگونی روبرو بود از جمله مجادلات مختلف با نویسنده اسلونیایی دراگو یانکر که مدتهای طولانی ادامه داشت.
جوایز
هانتکه تاکنون جوایز بسیاری را در زمینههای گوناگون فرهنگی و هنری تصاحب کرده است. در 1973 جایزه "جورج باخنر"، در 2002 "جایزه آمریکا"، 2009 جایزه "فرانتس کافکا" و در 2014 جایزه بینالمللی ایبسن را به دست آورده است. از او تا کنون 71 اثر مختلف شامل: رمان، نمایشنامه، فیلم و فیلم نامه، شعر و مجموعه مقالات منتشر شده است.
او هم اکنون در 71 سالگی در حومه پاریس زندگی می کند.
انتهای پیام/
مهران رحمانی فهیم