سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: او در اکتبر 1917 همزمان با انقلاب شوروی، در پاریس به دنیا آمد و خودش انقلابی در سینمای فرانسه بوجود آورد. ملویل را آمریکایی‏‌ترین فیلم‏ساز فرانسوی می‏‌دانند.

ژان پیر ملویل اولین فیلم بلند داستانی خود را در سال 1949 با نام "خاموشی دریا" ساخت. همین فیلم ژان کوکتوی شاعر و فیلمساز را ترغیب کرد تا با همکاری همدیگر فیلم کودکان وحشت را بسازند. اما با دیدن "خاموشی دریا" نوآوری‏‌های ملویل بسیار به چشم می‏‌آید.

اولین فیلم ملویل با اقتباس از کتابی به همین نام نوشته ورکور با نام مستعار ژان برولر، ساخته شد. کتاب در سال 1942 نوشته شد و همزمان با جنگ جهانی دوم به صورت مخفیانه منتشر شد. داستان مربوط می‏‌شود به سال‏‌های اشغال فرانسه به دست نازی‏‌ها.

پیرمردی که با دختر برادرش یک افسر آلمانی را در خانه قدیمی خود جا می‏‌دهند. افسر آلمانی هر شب از اتاق طبقه بالا به اتاق بزرگی که صاحب‏خانه‌ها سرشب خود را در سکوت کامل در آن به سر می‏‌برند پایین می‏‌آید. او از کشور خودش،‌ از موسیقی، از عشقی که به فرانسه دارد و نیز از امیدهایش سخن می‏‌گوید؛ اما تنها و در خاموشی سخن می‏‌گوید،‌ در سکوتی که حتی خصومت‌ آمیز هم نیست.

ملویل درباره ساخت "خاموشی دریا" چنین می‏‌گوید: "سال‏‌ها درباره ساخت این فیلم فکر کرده بودم و خود را آماده می‏‌دیدم. چیزی که باید می‌‏آموختم چگونگی ساخت فیلم بود. تولید فیلم برایم سخت بود، هر وقت پول داشتم فیلم می‏‌خریدم و فیلمبرداری می‏‌کردم. معتقدم فیلم اول باید با خون خود شما ساخته شود."

در ابتدای فیلم بیننده از افسر آلمانی هراس دارد، اما هر چه فیلم جلو می‏‌رود ملویل این هراس را در ما کم می‏‌کند تا در پس این لباس نظامی چهره‏‌ای انسانی را نشان دهد. آدم‏‌های ملویل، مردمی هستند که در جهان مدرن تنهایی را انتخاب کرده‌‏اند، تنهایی که خود آن‏ها به سراغش می‌‏روند. آن‏ها به یک معنا در جهان دیگری زندگی ‏می‌کنند و از این جهان برای زندگی کردن دوری می‏‌کنند. جهانی که با تنهایی معنی پیدا می‏‌کند. این تنهایی که از جنس ملویل است، در یکی از بهترین آثار تاریخ سینما به نام سامورایی قابل مشاهده است. آلن دلون درباره همکاری که با ملویل داشت، می‏‎گوید: "او کاملا مرد سینما بود. کل کار فیلم، با خود ملویل بود. به یک معنا ملویل از الف تا ی فیلم‏‌هایش را خودش می‎‏ساخت."

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی