سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: او در اکتبر 1917 همزمان با انقلاب شوروی، در پاریس به دنیا آمد و خودش انقلابی در سینمای فرانسه بوجود آورد. ملویل را آمریکاییترین فیلمساز فرانسوی میدانند.
ژان پیر ملویل اولین فیلم بلند داستانی خود را در سال 1949 با نام "خاموشی دریا" ساخت. همین فیلم ژان کوکتوی شاعر و فیلمساز را ترغیب کرد تا با همکاری همدیگر فیلم کودکان وحشت را بسازند. اما با دیدن "خاموشی دریا" نوآوریهای ملویل بسیار به چشم میآید.
اولین فیلم ملویل با اقتباس از کتابی به همین نام نوشته ورکور با نام مستعار ژان برولر، ساخته شد. کتاب در سال 1942 نوشته شد و همزمان با جنگ جهانی دوم به صورت مخفیانه منتشر شد. داستان مربوط میشود به سالهای اشغال فرانسه به دست نازیها.
پیرمردی که با دختر برادرش یک افسر آلمانی را در خانه قدیمی خود جا میدهند. افسر آلمانی هر شب از اتاق طبقه بالا به اتاق بزرگی که صاحبخانهها سرشب خود را در سکوت کامل در آن به سر میبرند پایین میآید. او از کشور خودش، از موسیقی، از عشقی که به فرانسه دارد و نیز از امیدهایش سخن میگوید؛ اما تنها و در خاموشی سخن میگوید، در سکوتی که حتی خصومت آمیز هم نیست.
ملویل درباره ساخت "خاموشی دریا" چنین میگوید: "سالها درباره ساخت این فیلم فکر کرده بودم و خود را آماده میدیدم. چیزی که باید میآموختم چگونگی ساخت فیلم بود. تولید فیلم برایم سخت بود، هر وقت پول داشتم فیلم میخریدم و فیلمبرداری میکردم. معتقدم فیلم اول باید با خون خود شما ساخته شود."
در ابتدای فیلم بیننده از افسر آلمانی هراس دارد، اما هر چه فیلم جلو میرود ملویل این هراس را در ما کم میکند تا در پس این لباس نظامی چهرهای انسانی را نشان دهد. آدمهای ملویل، مردمی هستند که در جهان مدرن تنهایی را انتخاب کردهاند، تنهایی که خود آنها به سراغش میروند. آنها به یک معنا در جهان دیگری زندگی میکنند و از این جهان برای زندگی کردن دوری میکنند. جهانی که با تنهایی معنی پیدا میکند. این تنهایی که از جنس ملویل است، در یکی از بهترین آثار تاریخ سینما به نام سامورایی قابل مشاهده است. آلن دلون درباره همکاری که با ملویل داشت، میگوید: "او کاملا مرد سینما بود. کل کار فیلم، با خود ملویل بود. به یک معنا ملویل از الف تا ی فیلمهایش را خودش میساخت."
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی