سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: جشنواره‌های فرهنگی در کشور ما حکایت عجیبی دارند. برخی چنان نمادین و صرفا معنوی‌اند که نویسنده یا شاعر تقریبا جز کمی احترام چیز بیشتری قسمتش نمی‌‌شود و برخی نیز چنان جایزه‌‌های مالی درخوری دارند که هیات داوران اغلب از انتخاب اثری که شایسته چنین جایزه‌‌ای باشد در می‌‌ماند.

از این رو در هر دو حالت این جامعه فرهنگی و قشر قلم به دست است که بی‌‌نصیب می‌‌ماند و سرش بی کلاه! اما به طور کلی می‌‌توان شرایط کنونی جشنواره‌‌ها و جوایز ادبی ایران به دوران گذاری تعبیر کرد که با گذر از آن در آینده در جدیدی به روی جامعه فرهنگی کشور گشوده خواهد شد. جایزه ادبی جلال مثال خوبی برای این گذار است که هر ساله با حاشیه‌‌های مخصوص به خود برگزار می‌‌شود و هر بار داوران با اما و اگرهای بسیار از دادن جایزه 110 سکه طلا به نویسندگان طفره می‌‌روند.

هرچند مشخص کردن جایزه ‌ ای چشمگیر و سپس سر باز زدن از اهدای آن در بیشتر دوره‌‌های جایزه جلال جنجال به همراه داشته است اما نباید از این حقیقت نیز به‌‌سادگی گذشت که طی یک سال در وضعیت کنونی ادبیات ما چه تعداد اثری منتشر می‌‌شود که بتوان با فراق بال به آنها جایزه 110 سکه را اهدا کرد؟

اما از دیگر جوایز قدیمی و البته به‌‌نسبت خوشنام در فرهنگ فارسی "جایزه کتاب سال" است که ورای ادبیات بوده و در شاخه‌‌های مختلف به کتب متعددی در هر رشته می‌‌پردازد. شاید از نظر وسعت و حجم کار هیچ جشنواره و جایزه‌‌ای به اندازه کتاب سال نباشد. جایزه‌‌ای که طی سال جاری 25 هزار جلد کتاب را بررسی کرده و در نهایت تنها 26 اثر را شایسته تقدیر دانسته است.

در این میان اما چهار اثر برگزیده نیز وجود دارند که هر یک 50 سکه طلا را از آن خود کردند. نظر به گستردگی و تعداد بیشتر جوایز کتاب سال باید گفت این جایزه از نظر مالی هزینه بیشتری را در قیاس با جایزه جلال متقبل شده اما هر سال با حاشیه کمتری برگزار می‌‌شود. شاید اگر این جوایز سال‌‌های بیشتری را پشت سر بگذارند و غبار تجربه بیشتری بگیرند زمان برداشت نویسندگان و اهل قلم به معنای واقعی فرا برسد. بی‌‌شک روزی خواهد آمد که پرداخت جایزه چند صد میلیونی به یک نویسنده چندان اتفاق نادر و دور از ذهنی نباشد که داوران با دست لرزان آن را اهدا کنند. اینک باید نشست و انتظار کشید آن روزهای موعود درخشش جشنواره‌‌های ایران را! انتهای پیام/ نگار حسینخانی