سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: فیلمنامه این فیلم را گراهام گرین - یکی از مهمترین چهرههای ادبی انگلستان نوشت. یکی از نکتههای جالب این فیلم این است که رمان به یک معنا از روی فیلمنامه اقتباس شد. گراهام گرین بعد از آنکه فیلمنامه را نوشت به صرافت نوشتن رمانی براساس این فیلمنامه افتاد و کمی بعد رمان "مرد سوم" را هم منتشر کرد.
کارگردان این فیلم کارول رید انگلیسی است که فعالیتش را با کارگردانی در تئاتر آغاز کرد. کارول در کارنامه خود دو شاهکار دیگر، ("جداافتاده" و "بت سقوطکرده") هم دارد؛ اما منتقدان سینما "مرد سوم" را از بهترین فیلمهای تاریخ سینما و تجربهای تکرارنشدنی برای کارول رید میدانند.
شاید بتوان دلیل این موفقیت را در فهرست همکاران رید در "مرد سوم" جستجو کرد. گراهام گرین در فیلمنامهای که نوشت چنان به جزئیات پرداخت که به قول معروف مو لای درزش نمیرفت. رابرت کراسکر مدیر فیلمبرداری و اورسن ولز که در نقشی فراتر از یک بازیگر ظاهر شد. ولی در نهایت موفقیت این اثر را به پای کارول رید نوشتند که به عنوان یک استاد کار توانسته از نبوغ و خلاقیت همکاران خود نهایت استفاده را ببرد و یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینما را خلق کند.
کارول رید نه تنها تصویری تکان دهنده از روزهای حکومت وحشت و آشفتگی بر وین پس از جنگ را ارائه میدهد بلکه داستانی پر تنش از رابطه های انسانی، عشق، وفاداری، شناخت و پایبندیهای اجتماعی را نیز روایت میکند.
داستان فیلم مربوط است به روزهای پس از جنگ جهانی دوم، که یک نویسنده آمریکایی داستانهای عامهپسند وسترن به نام هالی مارتینز(کاتن) به دعوت دوستش (ولز) به وین اشغال شده میرود اما به محض ورود خبر مرگ دوستش در یک تصادف را میشنود. با پیگیریهای هالی مشخص میشود که هاری در کار قاچاق داروهای تقلبی بوده و مرگش ساختگی است. هالی بالاخره موفق میشود هاری را پیدا کند اما او اجرای قانون را به پایبندی به دوستی قدیمیاش ترجیح میدهد و هاری را لو میدهد.
راجر ایبرت درباره این فیلم گفته است: مرد سوم، خوشبینی آمریکاییها و درماندگی اروپاییها بعد از جنگ را نشان میدهد. داستانی است درباره بزرگسالان و کودکان. موضوع فیلم تلخ و در عین حال زیرکانه و بیان کننده داستانی از خیانت و زوال است. با تماشای فیلم متوجه شدم که چقدر فیلمهای هالیوودی شبیه کتابهای وسترن هالی بودند.
"مرد سوم" در سال 1949 موفق به دریافت نخل طلا از جشنواره کن شد و در سال 1999 انستیتوی فیلم انگلستان، این فیلم را بهعنوان بهترین فیلم انگلیسی قرن بیستم انتخاب کرد.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی