سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: نرودا شاعر شیلیایی و برنده جایزه ادبیات نوبل (1971) بود. گفته می‌شود او نام مستعار خود را از یان نرودا شاعر اهل چک انتخاب کرده. نرودا در تمامی دوران زندگی ادبی‌اش به فعالیت‌های سیاسی نیز مشغول بود. در ۱۹۴۵ به عنوان سناتوری کمونیست در سنای شیلی مشغول شد و چهار ماه بعد رسما عضو حزب کمونیست شیلی شد. در ۱۹۴۶ پس از شروع سرکوبی مبارزات کارگری و حزب کمونیستT او سخنرانی تندی بر ضد حکومت کرد و پس از آن مدتی مخفی زندگی کرد و در سال ۱۹۴۹ با اسب از مرز به آرژانتین گریخت.

او در دهه ۱۹۶۰ به انتقاد شدید از سیاست‌های آمریکا و جنگ ویتنام پرداخت. در ۱۹۶۶ در کنفرانس انجمن بین‌المللی قلم در نیویورک شرکت کردT اما دولت آمریکا به دلیل کمونیست بودن از دادن روادید به او خودداری ‌کرد تا نهایتا با کوشش نویسندگان آمریکایی، به ویژه آرتور میلر به او ویزا دادند. نرودا در سال ۱۹۷۰ به عنوان نامزد ریاست جمهوری مطرح بود اما او از سالوادور آلنده حمایت کرد.

در ایران فرامرز سلیمانی، شاعر و مترجم آثاری از نرودا را به فارسی برگردانده است از جمله بلندی‌های ماچوپیچو همراه با احمد کریمی‌حکاک، سرود اعتراض، اسپانیا در قلب ما با همکاری احمد کریمی‌حکاک، انگیزه نیکسون‌کشی و جشن انقلاب شیلی همراه با احمد کریمی‌حکاک وعاشقانه‌ها همراه با احمد محیط.

از آثار ترجمه شده دیگر می‌توان به" هوا را از من بگیر خنده‌ات را نه " به ترجمه احمد پوری و"پایان جهان" از فرهاد غبرایی اشاره کرد.

پابلو نرودا در سال 1973 بر اثر سرطان پروستات چند روز پس از کودتای ژنرال پینوشه و کشته شدن آلنده درگذشت.

انتهای پیام/