سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: در "سحریخوانی" این نوبت به سراغ شاعران مختلفی رفتیم. این شاعران عبارتند از حافظ، فرخی، منوچهری، مسعود سعد، فردوسی، خاقانی و ناصر خسرو . در تمام این شاعران ماه رمضان و روزهداری به شکلی متفاوت رخ مینماید. این موضوع شاید "سحری خوانی" شما را جذابتر کند.
روزه یک سو شد و عید آمد و دلها برخاست/ می زخمخانه به جوش آمد و میباید خواست توبه زهد فروشان گران جان بگذشت/وقت رند و طرب کردن رندان پیداست (حافظ ص 16)
بیا که ترک فلان خوان روزه غارت کرد/ هلال عید به دور قدح اشارت کرد ثواب روزه و حج قبول آن کس برد/که خاک میکده عشق را زیارت کرد... (حافظ ص 89)
ساقی بیار باده که ماه صیام رفت/ در ده قدح که موسم ناموس و نام رفت وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم/ عمری که بی حضور صراحی و جام رفت در تاب توبه چند توان سوخت همچون عود/ میده که عمر در سر سودای خام رفت (حافظ ص 58)
باز ای و دل تنگ مرا مونس جان باش/وین سوخته را محرم اسرار نهان باش زان باده که در میکده عشق فروشند/ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش... (حافظ ص 184)
از نماز و روزه تو هیچ نگشاید تو را/ خواه کن خواهی مکن، من با تو گفتم راستی (ناصر خسرو به نقل از دهخدا)
سوی بهشت عدن یکی نردبان کنم /یک پایه از صلات و دگر پایه از صیام (ناصر خسرو ص 58)
عشق آتشی است کاتش دوزخ غذای اوست /پس عشق روزهدار و تو در دوزخ هوا (خاقانی ص 205)
ز این دونان فلک از خوانچه دونان بینند/تا نبینم که دهان از پی خور بگشایید از طرب روزه بگیرید و به خون ریز سرشک/نه به خوان ریزه این خوان چه زر بگشایید (خاقانی ص 158)
همان بر دل هر کسی بوده دوست / نماز شب و روزه آیین اوست (فردوسی 203/3)
بر آمدن عید و برون رفتن روزه / ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه (منوچهری به نقل از دهخدا)
عید قربان بر او مبارک باد /هم بر آنسان که بود عید صیام (فرخی به نقل از دهخدا)
نزد خداوند عرش بادا مقبول/ طاعت خیر تو و صیام و قیامت (مسعود سعد به نقل از دهخدا)
منابع:
حافظ، خواجه شمس الدین محمد، دیوان، به اهتمام محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی، کتابفروشی زوار خاقانی شروانی، افضل الدین، دیوان، به کوشش دکتر ضیاء الدین سجادی، چاپ سوم، انتشارات زوار، 1368 دهخدا، تالیف علی اکبر دهخدا، زیر نظر دکتر معین، چاپخانه دانشگاه تهران، فروردین 1346 فردوسی، شاهنامه، انتشارات دانش، شعبه ادبیات خاور ناصر خسرو، دیوان، به تصحیح مجتبی مینوی، مهدی محقق، چاپ دوم انتشارات دانشگاه تهران
انتهای پیام/