سرویس استان‌ها هنرآنلاین؛ به نظر می‌رسد با گسترش نسبی انتقال جشنواره ها و رویدادهای عمده فرهنگی و هنری به استان های کشور، به مرور شاهد فصل جدیدی در بحث تمرکز زدایی از پایتخت خواهیم بود. اهتمام ویژه ای که در ماه های اخیر درشوراهای سیاستگذاری جشنواره ها در رابطه با انتقال فعالیت های هنری و نمایشگاهی عمده از مرکز و حاشیه های آن به شهرستان ها، نشان دهنده توجه روزافزون برای مسئولین در به حداقل رساندن تمرکز گرایی به ویژه در فضای اجرایی جشنواره ها است.

این تصمیم گیری در شرایطی اتخاذ شده است که پیش از این اکثر فعالیت های فرهنگی و هنری مهم کشور در مرکز و حاشیه آن تمرکز داشته و دیگر استان ها و شهرستان ها از این فعالیت های هنری بی بهره بوده اند. هر چند در این سالها برنامه هایی به صورت ادواری در نقاط مختلف کشور برگزار شده ولی این برنامه ها جوابگوی نیاز جوانان مستعد شهرستانی نیست و همین خود سبب ساز بسیاری از مشکلات فرهنگی و هنری در شهرستان ها و مهاجرت بسیاری از این هنرمندان جوان به پایتخت بوده است.

بسیاری از هنرمندان و استادان هنر شهرستانی به این مسئله معتقد هستند که بین هنر مرکز و حاشیه آن و هنر شهرستانی تفاوتهای فاحشی وجود دارد و این یک پدیده تازه و نوظهور نیست، چرا که این تفاوت برای اهالی هنر کاملا محسوس است.

شاید پر بیراه نباشد که ادعا کنیم در برهه کنونی فرهنگ سازی در هنر و همگانی کردن آن از خلق آثار هنری بسیار مهم تر است. به همین دلیل هزینه کردن در جهت همگانی شدن هنر را باید نوعی سرمایه گذاری برای آینده هنری کشور محسوب کرد. از اینرو انتظار این است که شاهد انتقال هرچه بیشتر فعالیت های فرهنگی و هنری و ایجاد دبیرخانه های مرکزی کشوری به مرکزیت استانها باشیم.

فراموش نکنیم که هنر تهران و شهرستان هر دو مکمل یکدیگر هستند و توان و نیروی هنر ما از بنیان های هنری اقوام مختلف کشورمان سرچشمه می گیرد. با این وصف بدیهی است که اگر روزی هنر ایران بخواهد به درخششی که استحقاقش را دارد برسد، راهی جز توجه ویژه به هنر شهرستان وجود ندارد.

استفاده استان‌ها از تجارب یکدیگر و آشنایی نزدیک مردم با این آئین‌ها می تواند زمینه را برای گسترش فرهنگ‌های آئینی فراهم کند. این برنامه ها به هنرمندان شهرستانی انگیزه می دهد تا بتوانند آثاری بهتر از گذشته خلق کنند و در معرض نمایش بگذارند.

هر چند بحث تمرکز زدایی هنر از پایتخت و انتقال آن به استان های کشور تابع ایجاد شرایط و امکانات خاص است، اما وجود علاقمندان فراوان و استعدادهای بسیار در شهرستان ها که با انگیزه و پشتکار مضاعفی مبادرت به انجام کارهای بزرگ در عرصه هنر آن هم بصورت داوطلبانه و عاشقانه و کمترین امکانات موجود می پردازند، به قطع یقین بهانه ای مناسب برای این نقل و انتقال خواهد بود.