به گزارش گروه فرهنگ و ادب هنرآنلاین، در مراسم رونمایی از تازه‌ترین رمان مجید قیصری با عنوان "سه کاهن" که عصر روز شنبه 27 آبان در سرای داستان بنیاد ادبیات داستانی برگزار شد، سیدعلی موسوی گرمارودی با اشاره به این‌که مجید قیصری، داستانش را فنی و تکنیکی نوشته و امیدوارم به زودی با ویرایش تازه‌ای هم همراه شویم. گفت: منابع ما درباره نوشتن داستان دینی محدود است. بسیاری از اسناد تاریخی در دوره امویان از بین رفت و با این گسیختگی وقتی فردی می‌خواهد درباره 4 سالگی پیامبر (ص) رمانی بنویسد، شاهکار است.

او در پایان سخنان خود به صادق هدایت اشاره کرد و گفت: شرم می‌کنم اگر در این ماه محرم بر او لعنت نفرستم. لعنت به نویسنده‌ای که "توپ مرواری" را می‌نویسد و در آن به اهل بیت (ع) توهین می‌کند. اگر ما مسلمانیم و روبه قبله می‌ایستیم و شهادتین می‌گوییم، وظیفه ما ست که بگوییم چه انسان‌های بی‌شرفی در روزگار ما در مورد ائمه (ع) قلم زده‌اند که حتی رفتارشان از امویان هم با ائمه (ع) بدتر بود.

قاسمعلی فراست نیز در مراسم رونمایی از رمان "سه کاهن" گفت: مجید قیصری از معدود نویسندگانی است که با دلش و عاشقانه می‌نویسد نه با قراردادهای کاری. او همچنین با اشاره به پررنگی دو بن‌مایه جنگ و دین در آثار قیصری گفت: مجید قیصری در زمانه‌ای از این دو موضوع می‌نویسد که طالبی برای هر دو وجود ندارد و این نشانه جسارت اوست. این‌که قیصری این شهامت را دارد که فرهنگ دین و جنگ حتی اگر در قامت متنی ضعیف باشد را در این روزگار بنویسد به نظرم ستایش‌انگیز است.

نویسنده "نخل‌های بی‌سر" افزود: قیصری از معدود نویسندگانی است که به شکلی حرفه‌ای به نوشتن نگاه می‌کند، قراردادی نمی‌نویسد و برایش مهم نیست مدیر فرهنگی چه می‌گوید یا ممیزی چیست، عاشقانه کار می‌کند و به همین خاطر شایسته است که در مقابلش سر تعظیم فرود آوریم.

در این مراسم، محمدرضا بایرامی هم در سخنانی با اشاره به این‌که بسیاری از ما در داستان نویسی نه تنها حقیقت‌گو نیستیم و گفت: کسی که داستان‌نویس است می‌داند که تمرکز روی یک مقطع تاریخی از جهات مختلف بسیار سخت است و من انتخاب این نوع نوشتن را جزو هوشمندی قیصری می‌دانم.

وی افزود: در زمان فروپاشی اقتصادی که منجر به فروپاشی فرهنگی نیز شد، نشان دادن تصویر امروز جامعه سخت و اذیت‌کننده است و به تعبیری مثل برهم زدن یک لجنزار است. در این شرایط قیصری ما را با یک منشأ نورانی همراه کرده است که هم به تلطیف روح خود او کمک می‌کند و هم مخاطبانش و همه ما با خواندن آن در ته ذهن‌هایمان به چیزهایی گریز می‌زنیم که دوستش داریم.

بلقیس سلیمانی هم در مراسم رونمایی از تازه‌ترین اثر مجید قیصری، رمان "سه کاهن" را طلیعه پیدایش رمان دینی به معنی صحیح خود در ادبیات ایران دانست. او با طرح این سئوال که آیا ادبیات دینی وجود دارد یا خیر؟ گفت: بسیاری معتقدند رمان دینی وجود ندارد. این البته با ادبیات دینی فرق دارد. خیلی‌ها اعتقاد دارند در ایران ادبیات دینی هست و اساسا ادبیات کهن ما تحت تاثیر قرآن و سیره پیامبر (ص) شکل گرفته است، اما این سئوال همواره مطرح بوده است که آیا رمان به عنوان یک تولید بیانی جدید قالب دینی می‌پذیرد یا خیر؟

وی افزود: بسیاری معتقدند بعضی از گونه‌های بیانی ادبیات با ذات دین همخوانی ندارند و همین حرف را در مورد رسانه هم گفته‌اند. در مورد رمان بسیار شنیده‌ایم که فرآورده و محصول انسان امروز غربی و زندگی صنعتی اوست و فرزند فلسفه نسبیت به شمار می‌رود و نمی‌تواند با دین خویشاوند باشد. گفتند خرد رمان خرد نسبت‌گرا و تکثرگراست و مغایر با یقین جهتی است که قابلیت دستیابی به آن جزو دین است. در رمان همه شخصیت‌ها باید فهم و درک شود و همه آنها در حد خودشان در رمان صاحب حق هستند؛ حق و باطل سیاه و سفید نداریم و خواننده باید همه شخصیت‌های رمان را در جایگاه خودش درک کند. اینطور نیست که در رمان شخصیت دینی را تعریف کنیم که تنها او بر حق باشد. همه در رمان به حق هستند، اما به نسبت خودشان.

نویسنده رمان «بازی عروس و داماد» ادامه داد: در مقابل این اعتقادات بسیاری معتقدند رمان دینی هم می‌شود داشت؛ چنانکه افلاطون در یکی از رسانه‌های خود عنوان کرده هرجا خیر باشد، حقیقت و زیبایی هم هست و وقتی صحبت از خیر می‌شود می‌توان هر امر متعالی را در آن جای داد. در رمان دینی خیر، کانون است و این باعث می‌شود خودبه‌خود این رمان تکنیک‌های زیبایی‌شناسی را هم با خود داشته باشد، اما در مقابل این هم گفته شده که این آثار معمولا کسل کننده و بدون تکنیک هستند و اهداف اخلاقی و تعلیمی صرف را دنبال می‌کنند و تاکید دارند که ادبیات باید بیش از هر چیز به خودش و عناصر داستان متعهد باشد. با این حال در تاریخ ادبیات داستانی، نمونه‌های فراوانی از آثار شاخص را می‌توان دید که بر پایه دین نوشته شده‌اند و حتی جایزه نوبل ادبیات را هم برده‌اند.

برگزیده جایزه ادبی مهرگان در ادامه با اشاره به رمان سه کاهن گفت: در ایران ادبیات دینی خوشخوان کم داریم. این ادبیات به شدت ایدئولوژیک و سیاست زده و سفارشی بوده و جایگاهش را نتوانسته باز کند، اما رمان قیصری را می‌توان طلیعه پیدایش رمان دینی در ایران دانست که 24 ساعت از زندگی پیامبر (ص) را در چهار سالگی روایت می‌کند.

وی افزود: اینکه نویسنده بتواند با شخصیت فردی چون پیامبر (ص) چنین بازی فرمی را انجام دهد، بسیار مهم است. من قبلا هم گفته بودم داستان برای عالم انسان است نه معصومین (ع) و فرشتگان؛ آدم اشتباه دارد، انتخاب می‌کند و گاهی هم سرگردانی دارد، نقص و تمایل به بدی در او است، اما فرشتگان و معصومین چون این صفات را ندارند، نمی‌توانند محور داستان باشند، ولی قیصری برای خلق این رمان از ترفند زیبایی استفاده می‌کنند که این اصل را به هم می‌زند. او میدانی ایجاد می‌کند که در آن آدم‌هایی دور یک میدان مغناطیسی به محوریت رسول اکرم (ص) می‌گردند و درواقع آنهایند که داستان می‌گویند نه پیامبر (ص).