حسن ذوالفقاری، دارای مدرک دکترای زبان و ادبیات فارسی و یکی از مولفان کناب فارسی در گفت‌و‌گو با هنرآنلاین، عنصر خلاقیت را یکی از ابعاد تدوین کتاب های درسی می داند و می گوید: آموزش و پرورش بر آن است تا در تالیف متون درسی به این نکته توجه کند اما خلاقیت در کلاس اتفاق می افتد نه در کتاب؛ معلمی که انگیزه ندارد و دانش خود را به روز نکرده چگونه می تواند از روش‌های نو و خلاقه برای تعلیم دانش آموزان، بهره ببرد! به همین خاطر است که آموزش های ما در حیطه دانش است و نه مهارت و در مدارس ما، کار کارگاهی کمتر به چشم می خورد و آنچه هست، نظریه پردازی است.

معتقد است که این گونه کتاب ها از یک سو باید با سن و سال و دانش کودکان هماهنگ باشند و نیازهای عاطفی آنان را برآورده کنند و از سوی دیگر باید به تربیت یک شهروند خوب و نمونه بپردازند، که بی گماناگر هدف عمده ما در آموزش و پرورش، تربیت درست و اصولی کودکان، به عنوان یک شهروند باشد،می توانیم به تالیف و انتشار کتاب هایی متناسب با خواسته ها و نیازهای روحی دانش آموزان نیز بپردازیم.

وی تاریخ مصرف کتاب های درسی را حداکثر، پنج سال می داند و بر این باور است که هر پنج سال یک بار باید محتوای کتاب های درسی تغییر کند و به روز شود، اما در ایران، به خاطر مشکلات فراوانی که در زمینه تولید و تدوین کتاب وجود دارد، کتاب ها تنها ویرایش و بازخوانی می شوند.

شیوه های تدریس در کشور ما همچنان سنتی است و بیشتر معلمان از الگوهای جدید که با روحیه و نیاز دانش آموزان امروزی هماهنگ است و موجب بالا رفتن میزان خلاقیت و دانش بچه ها می شود، بی خبرند و کامپیوتر و ماهواره و اینترنت را نمی شناسند، اگرچه به جز آموزگار، از تاثیر عمیق و ماندگارفضای اموزشی، ظاهر معلم و...بر ذهن و روان کودک نیز نمی توان به راحتی گذشت.

بومی گرایی و توجه به شرایط جغرافیایی و آداب و رسوم مردم هر منطقه در تالیف کتاب های درسی از جمله مواردی است که در سال های اخیر به آن پرداخته شده اما هنوز به مرحله اجرا درنیامده است.

حسن ذوالفقاری، مولف کتاب های فارسی، با اشاره به اهمیت بومی گرایی و تمرکززدایی از آموزش و پرورش می گوید: سازمان آموزش و پرورش باید به جای تولید محتوا به برنامه ریزی های درست و سیاستگذاری های دقیق در امر آموزش و پرورش توجه کند و تولید محتوا را به ناشران خصوصی و متخصصان ادبیات کودک بسپارد. همچنین سرفصل ها را برای استان ها تعیین کند و توجه به محتوا را برعهده آنان بگذارد و همه اینها زمانی محقق می شود که از آموزش و پرورش تمرکززدایی شود.