گروه فرهنگ و ادب هنرآنلاین، جلال آل احمد، 11 آذرماه 1302 در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. پدرش، سید احمد طالقانی، روحانی بود و وقتی جلال، دوره دبستان را پشت سر گذاشت اجازه نداد به دبیرستان برود و درس بخواند اما مگر گوش جلال، شنوای این حرف و سخن ها بود. صبح ها کار می کرد، برق کشی، چرم فروشی، ساعت سازی و عصرها به دارالفنون می رفت و درس می خواند. سال 1322، دبیرستان را به پایان رساند و وارد دانشسرای عالی شد تا در رشته زبان و ادبیالت فارسی ادامه تحصیل دهد. همان سال ها بود که با اندیشه احمد کسروی آشنا شد و به حزب توده پیوست و سه سال بعد از این حزب جدا شد.
"دید و بازدید"، نخستین مجموعه داستانی بود که از جلال آل احمد منتشر شد. سال 1326، همزمان با انشعاب از خلیل ملکی و حخزب توده" از رنجی که می بریم" را می نویسد و یک سال بعد در اتوبوس تهران- شیراز با سیمین دانشور که او هم داستان می نویسد و ترجمه می کند آشنا می شود و سال 1329 با او ازدواج می کند: " ... و زنم سیمین دانشور را که می شناسید؛ اهل کتاب و قلم و دانشیار رشته زیبایی شناسی و صاحب تالیف ها و ترجمه های فراوان و در حقیقت نوعی یار و یاور قلم؛که اگر او نبود چه بسا خزعبلات که به این قلم درآمده بود. از سال 1329 به این ور، هیچ کاری به این قلم منتشر نشده که سیمین، اولین خواننده و نقادش نباشد..."
جلال بار دیگر به سیاست رو می آورد و همزمان با ملی شدن صنعت نفت به دکتر محمد مصدق و یارانش می پیوندد. ترجمه دو کتاب"بازگشت از شوروی" اثر آندره ژید و "دست های آلوده ژان پل سارتر"، حاصل همین دوران است. پس از کودتای 28 مرداد و شکست دولت مصدق، جلال همچون بسیاری دیگر از روشنفکران، افسروه و سرخورده می شود و " سرگذشت کندوها" را می نویسد؛ مدتی سکوت می کند و سفر کردن را برمی گزیند. " اورازان"، "تات نشین های بلوک زهرا" و "جزیره خارک" نتیجه این سفر کردن هاست.
جلال آل احمد که نثر او را نثر تلگرافی، ساده، روان، تاثیرگذار، کوتاه و گزالرشی می دانند، برخی نویسندگان غربی را برای نخستین بار به ایرانی ها معرفی کرد؛ او با ترجمه"بیگانه" توانست آلبر کامو را به هموطنان خود بشناساند. نثر محاوره ای که با محمدعلی جمالزاده و صادق هدایت آغاز شده بود با جلال به اوج خود رسید. همچنان که این نویسنده توانست به معرفی نیما و شعر او کمک شایانی کند.
"در خدمت و خیانت روشنفکران" و "غربزدگی" از جمله آثار جلال هستند که به نقد جامعه روشنفکری و شرایط آن روز می پردازند. آثاری که آن زمان واکنش های موافق و مخالف بسیاری را برانگیخت. هنر جلال، هنری متعهد است به این معنی که آل احمد می کوشد تا در آثار خود، هنر و قالب داستان را وسیله و بهانه ای قرار دهد تا پیام مورد نظر خود را به مخاطب برساند. او برای این کار از زبانی ساده و بدون پیچیدگی بهره می برد و از پرداختن به ذهنیات خود و مسایل جزئی پرهیز می کند. جلال به کلی گویی علاقه مند است و برای مثال آنچه در "نفرین زمین" از یک روستایی تصویر کرده، نمونه ای کلی از همه روستاییان در باور اوست.
جلال آل احمد، 18 شهریور 1348 در اسالم گیلان، دیده بر جهان فرومی بندد؛ بعضی چون شمس آل احمد، ساواک را در مرگ او دخیل می دانند گرچه سیمین دانشور در کتاب"غروب جلال"، این مساله را نفی کرده و مرگ همسر خود را زیاده روی در کشیدن سیگار دانسته است. نویسنده" خسی در میقات" وصیت کرده بود تا جسدش را در اختیار نخستین سالن تشریح دانشجویان بگذارند اما از آنجا که خواسته جلال برابر شرع نبود، پیکر او را در مسجد فیروزآبادی شهر ری به خاک سپردند تا آرامگاهی درخور شان او بسازند؛ اتفاقی که هنوز نیفتاده است.