علیرضا طبایی در گفت وگو با هنرآنلاین با اشاره به این که شاعر فرم گرایی نیست و زبان امروز را برای گفتن از مسایل امروزی می پسندد گفت: همواره تاکید دارم به مخاطب بگویم، شاعر فرم گرایی نیستم و در شعر بیشتر به اصالت معنا توجه می کنم و معتقدم اگر شاعری حرفی برای گفتن دارد، باید سخن اش را در ظرف زمان خودش بیان کند.
"مادرم ایران"، آخرین مجموعه شعر طبایی است که از سوی انتشارات شادان منتشر شده؛ این مجموعه در برگیرنده پنج قطعه شعر نسبتا بلند نیمایی درباره ایران است. دومین شعر این مجموعه یعنی "خلیج فارس" همانطور که از نامش پیداست، تصویرگر چهره آسمانگون و پرغرور خیلج فارس و همچنین پاسخ به تحریفهایی است که عموماً از سوی کشورهای عربی در این باره صورت گرفته؛ شعری که در زمان انتشار در مطبوعات با اقبال بسیار خوبی روبه رو شد. در این مجموعه شعرهای "شیر شترخواران"، "بزرگ قبیله" و "مادرم، ایران ..." که عنوان مجموعه از آن گرفته شده آمده است.
علیرضا طبایی درباره کتاب "مادرم؛ ایران" بیان کرد: آنچه در این مجموعه گرد آمده، پاسخی است به نیاز مردمی که با برخورداری از پیشینه غنی فرهنگی - تاریخی و با میراثی ارزشمند از عرفان و آگاهی و ادب، و داشتن گذشتهای که لحظه لحظه آن سرشار از دانش و مردمیها، حماسهها و شکوه عرفانی - انسانی و نور و هنر است، به شکل مظلومانه و ناباورانه مورد هجوم تهمتها و دستبرد و غرض ورزی دشمنان دور و نزدیک قرار گرفته و پاکی تاریخ و تمامیت سرزمین مادری آنها را غبار نگرانی و تشویش پوشانده است.
به گفته طبایی، شعرهای این مجموعه محصول چهارسال اخیر او است. طبایی پیش از انتشار این مجموعه شعر "شاید گناه از عینک من باشد" را در سال 1385 منتشر کرده بود. او با اشاره به کارهای دیگر خود افزود: همچنین گزیده ای از غزل های 40 سال اخیرم را با عنوان "تندر اما ناگهانی تر" گردآوری کرده ام که مجوز این گزیده نیز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شده است. بخش عمده غزل های این دوره به زمانی باز می گردد که همپای شاعران هم نسلم، حسین منزوی و عمران صلاحی، شعر می سرودیم و در نشریات ارائه می کردیم.
او با اشاره به دوران شاعری اش افزود: من سرودن شعر را از اوابل دهه 30 و با سرودن غزل شروع کرده و همچون سایر شاعران هم نسلم، قالب های کلاسیک از جمله قصیده، چهارپاره و رباعی را تجربه کرده ام. غزل های من به مرور زمان، دچار تغییر و تحول شده اند و با مرور جدی غزل معاصر و آثارغزل سرایانی چون نیستانی، منزوی، خویی و من به راحتی می توان به این موضوع پی برد که ادعای بسیاری از شاعران جوان که معتقدند تغییری در فرم و ساختار غزل به وجود آورده اند بی اساس است.
طبایی با اشاره به این که نوع نگاه و زبانش دگرگون شده است گفت: غزل های من در این سال ها از نظر قالب تغییر آنچنانی نکرده است. اما بی شک زبان شعرهایم و نوع نگاه ام به زندگی تغییر کرده و این موضوع به خوبی در شعرهای من مشهود است. من درغزل هایم سعی کردهام از پرداختن به مسائل صرفا عاشقانه پرهیز کنم و به درد مردم و مسائل و مشکلاتی که با آن روبه رو هستند، بپردازم. من همواره تاکید دارم که به مخاطب بگویم که من شاعر فرم گرایی نیستم و در شعر بیشتر به اصالت معنا توجه دارم.
شاعر مجموعه "شاید گناه از عینک من باشد" با ذاشاره به کارهای دیگرش افزود: دو کتاب دیگر نیز آماده انتشار دارم که یکی از این مجموعهها "گزارشی به آینده " نام دارد و شامل شعرهای نیمایی من است. گزیده ای هم از شعرهای خود که در مجموعه های پیشینم منتشر شده، انتخاب کرده ام؛ البته هنوز این کتاب را به هیچ ناشری نسپرده ام. همچنین یک پژوهش گسترده درباره نمایشنامه های منظوم داشته ام که به همراه کتاب شناسی این گونه نمایشنامه ها، منتشر خواهد شد.
به گفته طبایی، شعرفارسی با پشتوانه ای که دارد؛ در برگیرنده آثار منظوم نمایشی بسیاری است، اما متاسفانه به این آثار تاکنون توجه ویژهای نشده و آثار منظوم از جنبه نمایشی مورد توجه قرار نگرفته است.