به گزارش هنرآنلاین؛ خانه شریعتی دیشب میزبان دوستدارانش بود. بزرگ‌ترین اتاق خانه دکتر شریعتی که در زمان حیات این دانشمند مکانی برای پذیرایی از میهمانان پای سفره بود، دیشب به محل برگزاری نشست نقد و بررسی دیدگاه این استاد برجسته تبدیل شد. حسن شهرستانی در نشست «شریعتی و نقد غرب» در این سالن به بررسی دیدگاه دکتر شریعتی پرداخت. خانه و سرای شریعتی که سال‌هاست به موزه شریعتی تغییر نام پیدا کرده ‌است، دیشب به نمایش برخی از ده‌ها عنوان کتاب این مرد پرداخت . مردی که شهرستانی در این نشست از او به عنوان یک روشنفکر مسئول و عاشق فرهنگ ایرانی و اسلامی یاد کرد که که همواره از خفتی که بر ملت ایران حاکم بود رنج می‌کشید. کتاب‌های دکتر شریعتی که هنوز توی قفسه‌های ساده، در اتاق شخصی‌اش که سجاده آبی کنارش هنوز پهن است، چیده شده ، دیشب نگاههای بیشتری را احساس می‌کرد. این نشست با حال و هوای معنوی خود، از ۱۸ شروع و تا دم دم‌های غروب یعنی تا وقتی که خورشید انوار قرمزش را بر شیشه‌های شفاف پنجره‌های این خانه می‌انداخت، ادامه داشت. در پس همین شیشه‌ها حسن شهرستانی، اندکی از هرآنچه که می‌باید درباره این میزبان می‌گفت را در جمع علاقه‌مندان شمرد. این کارشناس با یادآوری اینکه دکتر شریعتی با زیرکی در آثارش، تعبیر «تجدد» را به جای «تمدن» استفاده می‌کرده است، نگاه تیزبینانه و ظریف‌بین این میزبان را برای همه یادآوری کرد. شهرستانی در این جمع به صراحت، زیبایی عرفانی شریعتی را به طبابت طبیبی تشبیه کرد و گفت: شریعتی به عنوان یک طبیب اجتماعی درد جامعه را در جدایی از فرهنگ و اصالت می‌دانست، بنابراین بازگشت به خویشتن را برای این درد تجویز می‌کرد. او می‌گفت بازگشت به خویشتن به این معنا نیست که بر استخوان‌های گذشته‌مان گریه کنیم، بلکه باید خود‍ بالفعل‌مان را پیدا کنیم. دیدارهای شریعتی با هانری کربن مصداقی بر این سخن بود که شهرستانی آن را یادآوری کرد؛ و درباره‌اش توضیح داد: دکتر شریعتی، دیدارهای هانری کربن با علامه طباطبایی را مصداق بازگشت به خویشتن می‌دانست. او درباره این دیدار ادامه داد: شریعتی می‌گفت یک انسان ۱۵۰۰ ساله با یک انسان ۲۵۰ ساله کشتی می‌گیرد و پیداست که کدام یک از آن‌ها پیروز است. او علامه طباطبایی را انسانی با پشتوانه تمدنی ۱۵۰۰ ساله در برابر کربن با پشتوانه ۲۵۰ ساله می‌دید. انسان ۱۵۰۰ ساله هیچ‌گاه به انسان ۲۵۰ ساله باج نمی‌دهد، زیرا استوار است و در گفت‌وگو و مباحثه خود را نمی‌بازد. پژوهشگر این عرصه دیشب نگاه میزبان به امام علی(ع) را هم بازگو کرد . او گفت: شریعتی بازگشت به خویشتن را بازگشت به قرآن امام علی(ع) می‌دانست. او یک بازخوانی اجتماعی از متون دینی داشت. فرق او با اندیشمندان دیگر نیز این بود که او چندان به معقول و منقول کاری نداشت و مسایل مختلف را از منظر جامعه‌شناسی مطالعه می‌کرد. این جلسه با دیدار از کتاب‌هایی که از بین آثار میزبان انتخاب شده بود، یادگاری دیگر شد، و در دفتر خاطرات این موزه به ثبت رسید. پایان پیام/۲۵