محمد رضا دامرودی، جانباز قطع نخاعی و نویسنده کتاب «پیاده‌ها و سواره‌ها»، در گفتگو با هنرآنلاین گفت: روندی که ادبیات دفاع مقدس طی می‌کند طبیعی، منسجم و رو به رشد است و هر کشوری با این فرهنگ و پشتوانه ادبی در پرداختن به این ادبیات با داشتن این شرایط به همین شکل عمل می‌کرد. وی ادامه داد: درواقع هر کشور دیگری هم که به جای ایران بود با شرایط فرهنگی و پشتوانه ادبی دوران جنگ در بخش ادبیات داستانی به همین روش عمل می‌کرد. دامرودی، شروع ادبیات داستانی را با بیان خاطره و خاطره نویسی دانست و افزود: در سال‌های دفاع مقدس، ادبیات داستانی چندان غنی در کشور وجود نداشت.در چنین شرایطی طبیعی است که ادبیات داستانی هم چندان قوی شکل نگرفته باشد . برای همین هم این حوزه داستانی با خاطره نویسی معرفی شد. وی ادامه داد: با افزایش دانش ادبی، ادبیات داستانی دفاع مقدس هم رشد کرد و رفته رفته زندگینامه‌های داستانی در این حوزه شروع به شکل گیری کرد . دامرودی در این باره توضیح داد: رفته رفته نویسندگانی پیدا شدند که داستان‌های مربوط به جنگ را کار کردند و به مرور این نویسندگان با پدیدآوردن آثار فاخر داستانی نسل متفاوتی از نویسندگانی را شکل دادند که گروهی نیز دنباله رو آنان شدند. وی خاطر نشان کرد: خاطره نویسی ارزشمند است اما باید این را درنظر گرفت که رمان و داستان برای مخاطب عامی که قرار است ادبیات جنگ را برایش معرفی کنیم، جذاب‌تر است . از اینرو شخصا نگارش داستان را در حوزه جنگ جذاب‌تر و مناسب‌تر می‌دانم. دامرودی دراین‌باره افزود: هر چه ادبیات جنگ را با داستان به مخاطب عرضه کنیم، بیشتر او را به خوانش ادبیات دفاع مقدس ترغیب و تشویق کرده‌ایم. گفتنی است،کتاب «پیاده‌ها و سواره‌ها» نوشته محمدرضا دامرودی به تازگی در انتشارات امیرکبیر منتشر شده است . پایان پیام/۲۵