سرویس موسیقی هنرآنلاین: نام اصلی این گروه دونفره "prograssive strings vienna" به معنی "پراگرسیو پیچیده زهی وین" است و موسیقی عجیبی از باروک تا پراگرسیو راک شاید بهترین تعریف برای این گروه باشد.

استقبال خوب مخاطبان از این گروه حتی خود آن‌ها را شگفت‌زده کرده بود و پس از اجرای هر قطعه با تشویق بی‌امان تماشاگران مواجه می‌شدند. اجرای برنامه با ویولنسل بارتولمی و ماندولا و ویولن بیتمن، چیزی بیش از صدای یک ارکستر دونفره بود و این دو اتریشی به شاید به اندازه یک گروه راک صدا داشتند.

اجرای قطعاتی از دوره باروک و البته و با تلفیقی از راک، هارد راک و پراگرسیو راک همراه بود. گاه ویولنسل در نقش گیتار باس ظاهر می‌شد و گاه ماندولا وظیفه نگه‌داشتن ریتم را همچون درام به عهده می‌گرفت.

کلمنز بیتمن نوازنده ویولن و ماندولا آوایی را مثل موسیقی کلیسا زمزمه می‌کرد و گاهی مانند یک خواننده راک با تمام وجود فریاد می‌کشید. اجراهای تالار رودکی نشان داده که مخاطبان جدی موسیقی کم نیستند و اکثر هنرمندان خارجی برای اجرای مجدد در ایران ابراز علاقه می‌کنند که این مهم‌ترین دستاورد این جشنواره خواهد بود. گروه اتریشی نیز از این قاعده مستثنا نبود. آن‌ها در بین قطعات اجراشده از حضور مخاطبان تشکر می‌کردند و قول اجراهای دیگری در ایران را می‌دادند.

نوازندگان حرفه‌ای اتریش به پاس حضور و علاقه مخاطبانشان دو قطعه دیگر را اجرا کردند تا اجرایشان یکی از به‌یادماندنی‌ترین اجراهای جشنواره شود.