سرویس مد و لباس هنرآنلاین: قبل از هر چیز در نخستین مواجهه با لباس محلی ابیانه کاشان تنوع رنگ توجه هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند. رنگ‌هایی که در تضاد با یکدیگر قرار دارند و البته در کنار هم قرار گرفتن آن‌ها کنتراست شدیدی را در کلیت پوشش زن محلی کاشان به وجود آورده است.

با وجود آنکه لباس محلی زن ابیانه کاشان از نظر رنگی اصطلاحاً سِت نیست اما هارمونی ایجاد شده میان رنگ‌های آن با وجود افتراق زیادی که با هم دارند چشم‌نواز است و می‌توان گفت که گاه با تضاد و تقابل رنگ نیز می‌توان به یک تناسب هنری در طراحی لباس رسید.

پیراهن بلند در طرح‌ها و رنگ‌های مختلف که با کار دست گلدوزی شده و با یراق‌های از جنس نقره تزئین شده است و همچنین یقه و چاک‌های زیبا از پارچه‌های گلدار زیبائی این لباس را دوچندان نموده است.

شلیطه هم که جامه‌ای پرچین است از کمر تا پایین پا را می‌پوشاند که با یراق‌های از جنس نقره تزئین می‌شود.

دورنگ خنثی سفید و سیاه در ابتدا و انتهای ترکیب لباس محلی ابیانه کاشان و تنوعی از رنگ‌های چشم‌نواز در قسمت میانی آن موجب می‌شود که ناخودآگاه چشمان هر بیننده چه از قسمت فوقانی و چه تحتانی به نقطه‌ای از لباس معطوف شود که در آن غوغایی از رنگ موجود است.

به طراحی جلیقه پوشیده شده زن ابیانه‌ای توجه کنید، از نظر فرم این لباس تناسبی با روپوش او که از پارچه ترمه بته جقه است دارد به این معنی که در قسمت پایین هر دو پارچه حالت تیزی و سه‌گوش پیدا می‌کند که البته این فرم دوخت لباس هم در مواجهه فرد با این نوع لباس چشمان را به نقاطی کمتر دیده‌شده در آن هدایت کند.