سرویس مد و لباس هنرآنلاین : شهرزاد محمدی طراح لباس در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد ورود خود به این کار گفت: پدر من تولیدی لباس داشتند و من از سنین پایین در تولیدی او بین چرخ‌ها و پارچه‌ها می‌گشتم. همان‌ جا با برش، الگوسازی، مدل‌سازی و امور طراحی آشنا شدم. وقتی شروع به کار شخصی کردم عده‌ای به کارم علاقه‌مند شدند و خواستند برایشان لباس طراحی کنم. کم‌کم کار گسترش پیدا کرد و هم‌اکنون در مزون خود با همکارم که در رشته طراحی لباس تحصیل کرده‌اند، کارها را عرضه می‌کنیم.

محمدی با اشاره به اینکه در ایران بازار قوی در مواد لازم نداریم گفت: در مورد پارچه هم همین‌طور است و ما پارچه‌های خوبی نداریم که بتوانیم هرچه در ذهن داریم عملی کنیم. من اول پارچه را می‌خرم و بعد با توجه به جنس و رنگ آن طراحی می‌کنم. البته از قبل طرحی را در ذهن دارم، اما بیشترین تأثیر روی طرح‌های من را پارچه‌های موجود در بازار دارند.

این طراح لباس ادامه داد: استفاده از نمادها و نقوش ایرانی مثل بته جقه از اولین راه‌های نمایش هویت ایرانی در لباس است، اما به نظر من برای اینکه ایرانی بودن خود را نشان دهیم باید در عین رعایت حجاب و حرمت‌ها خیلی شیک باشیم. در واقع ایده اصلی من در کارها همین بوده و مشتری‌ها هم متوجه آن شده‌اند که اگر بخواهند با پوشش کامل در جایی حاضر شوند با این مانتوها خیلی راحت و در عین حال محجبه و شیک خواهند بود.

او در مورد تفاوت لباس‌های طراحی شده برای تولیدی و مزون گفت: در صورت همکاری با تولیدی باید تغییری در طرح‌ها ایجاد شوند و حتماً باید متفاوت باشند. چون دوزنده‌های تولیدی با خیاط‌های خانگی متفاوت هستند. در تولیدی باید طرح‌ها ساده‌تر باشند و مدل‌سازی عوض شود. مثلاً برش‌های منحنی نباید زیاد در طرح باشد و ریزه‌کاری آن هم باید کم باشد.

محمدی در مورد وضعیت طراحی لباس در ایران گفت: متأسفانه دست ما خیلی بسته است و بیشترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم طراحی روی پارچه است. البته این یکی از خصوصیات ما شده است که هرچه دستمان بسته باشد خلاقیتمان بیشتر می‌شود، اما من با وجود طراحی‌های متفاوتی که انجام داده‌ام هنوز نتوانستم تغییر خاصی در لباس‌ها ایجاد کنم.

انتهای پیام/