سرویس مد و لباس هنرآنلاین: مریم ابراهیم‌زاده 16 سال است در زمینه طراحی، الگوسازی و خیاطی فعالیت می‌کند. او در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: رشته دبیرستانی من نقشه کشی ساختمان و طراحی داخلی بود و فوق دیپلم خود را در هنرهای تجسمی دریافت کردم. کارهای مختلف مانند برگزاری اولین نمایشگاه ماکت سازی و کارگاهی بین مدارس، طراحی و نقاشی انجام دادم و فکر می‌کنم آشنایی با نقاشی پرتره و آناتومی بدن باعث شد به لباس علاقه مند شوم.

ابراهیم‌زاده افزود: ادغام نقاشی و طراحی لباس باعث شد بتواتم یک لباس خوب برای کسانی که به من مراجعه می‌کردند طراحی کنم. به عنوان مثال بعضی افراد 2 یا 3 سایز دارند و مدلی را انتخاب می‌کنند که مناسب اندام آنها نیست. من همانجا با طراحی از چهره و اندام شخص با آن لباس به او نشان می‌دادم آن لباس مناسبش نیست. تحقیقات زیادی در این زمینه انجام دادم که هنوز پراکنده است، ولی قصد دارم به صورت یک کتابچه آنها را برای افرادی که به دنبال باوری از وجود خود هستند منتشر کنم تا باور کنند می‌توانند چیزی غیر از آن که دیگران به آنها القا می‌کنند باشند.

این طراح لباس ادامه داد: من طراحی خاص می‌کردم و سفارشی و خاص بودن لباس به معنی آن است که مشابه آن در بازار موجود نباشد و برای یک فرد طراحی و دوخته شده باشد. من سالها به این شیوه کار کردم اما از چهار سال پیش همه کارها را کنار گذاشتم و در مورد طراحی مد ایرانی تحقیق کردم تا مدل‌های مناسب ذائقه زنان ایرانی را شناسایی کنم. بسیاری لباس‌های زیبا در جهان مد می‌شود اما آنها مناسب شرایط و قوانین کشور ما نیستند. ما باید محصولاتی متناسب با کشور خود تولید کنیم، اگرچه تابه حال نیز بیشتر محصولات ما بر پایه طرح‌های ترک و اروپایی تولید شده است. باید سعی کنیم مدی را پایه ریزی کنیم که حتی قابل ارائه به کشورهای دیگر باشد.

او با اشاره به اینکه در کشور ما تاحدودی هویت سازی در مورد لباس صورت گرفته است افزود: من در طراحی مجموعه جدید خود قصد دارم کار متفاوتی انجام دهم که مشتری وقتی آن را در ویترین مغازه می‌بیند احساس کند متفاوت از سایر فروشگاه‌ها است و بتواند لباس مورد علاقه خود را انتخاب کند، نه اینکه مجبور باشد از بین نمونه‌های محدود انتخاب کند.

ابراهیم‌زاده افزود: الان بیشتر تولیدی‌ها از کار یکدیگر کپی می‌کنند و زمانی که فروش یک طرح بالا می‌رود بلافاصله از آن کپی می‌کنند و دیگر نمی‌توان روی آن طرح حساب کرد. چون دیگران با کیفیت و قیمت پایین‌تر آن طرح را تولید می‌کنند تا امکان فروش آن را داشته باشند. اما اگر تولیدی بر مبنای مشاوره، علم طراحی و شناخت ذائقه مردم کار کند می‌تواند موفق باشد. باید بر اساس ذائقه مشتری لباس تولید کرد و به فکر سنین مختلف از کودکی تا میانسالی و بعد از آن بود. متاسفانه در فروشگاه‌های ما لباس برای سنین مختلف پیدا نمی‌شود و مثلا برای یک خانم 50 ساله فقط مانتوهای تیره بلند و پولک دوزی شده وجود دارد که ممکن است هر کسی آن را نپسندد. ما باید برای خانمها در سنین مختلف و با توجه به شغل و موقعیت آنها لباس متفاوتی داشته باشیم.

او با بیان ضرورت تمرکز طراحان لباس روی یک شاخه گفت: از این شاخه به آن شاخه پریدن باعث می‌شود بر روی کار خود تمرکز نداشته باشید و انتشار افکار باعث می‌شود خلاقیت فرد انسجام نداشته باشد. بنابراین طراحان باید روی یک شاخه از لباس یا یک گروه سنی تمرکز کنند. به نظر من باید اتحادیه‌ای برای گردآمدن طراحان جوان و باتجربه در کنار هم باشد تا امکان تبادل معلومات دانشگاهی و تجربیات آنها فراهم شود و هر دو دسته بتوانند با انتقال علم و دانسته‌های خود نتیجه بهتری به دست آورند.

ابراهیم‌زاده ادامه داد: با تکروی نمی‌توان به نتیجه رسید. من زمانی که کار سفارشی انجام می‌دادم روی هر سفارش یک هفته کار می‌کردم اما وقتی از کمک دیگران استفاده کردم زمان صرف شده کمتر شد، چون یک نفر فکر می‌کند و یک نفر اجرا می‌کند. این تقسیم بندی باعث می‌شود تفکرات مختلف روی هم جمع شوند و یک حرکت جدید به وجود آید.

او با اشاره به اینکه مد زمانی به وجود می‌آید که طراح کارهای نو ارائه دهد گفت: زمانی که طرحی نو ارائه و استفاده شود مد به وجود می‌آید. امیدوارم تولیدی‌هایی باشند که از کار طراحان لباس استفاده کنند تا هم طراحان بتوانند خلاقیت خود را بروز دهند و هم تولیدی‌ها افت نداشته باشند.

ابراهیم‌زاده در مورد مدلینگ ایرانی گفت: زمانی که برای طراحی مدل ایرانی اقدام کردم فقدان بزرگی در این زمینه وجود داشت. طراحی مد و دارا بودن مد به معنی وارد شدن به صنعت مد است که یک چرخه مشخص دارد و یک قسمت آن به مدل و الگو برمی‌گردد. قبلا آژانس‌هایی بودند که زیرزمینی کار می‌کردند و چون شغل مدلینگ مانند بازیگری جذابیت دارد جوانان هم در این سالها که موضوع مد وجود نداشت به این کار گرایش داشتند. زیرزمینی بودن این کار باعث بروز مشکلاتی می‌شد اما حالا موسسات مدلینگ به صورت قانونی و زیر نظر وزارت ارشاد فعالیت می‌کنند. من از این موضوع بسیار خوشحالم اما هنوز کار زیادی وجود دارد تا مدلینگ ایران به مرحله‌ای برسد که بتواند خود را مطرح کند.

او که مربی آموزش زبان بدن در آموزش مدلینگ است با اشاره به منافات مدلینگ غربی با فرهنگ ایرانی گفت: تلاش کردیم استاندارد جدیدی ایجاد کنیم و از معنای کت واک چیزی را استخراج کنیم که در ایران قابل ارائه باشد. اگرچه با توجه به اینکه هنوز شناختی از این موضوع وجود ندارد، مخالفت‌هایی رخ می‌دهد. رسانه ملی باید همکاری کند تا این حیطه هنری بتواند خود را نشان دهد. ما می‌خواهیم نشان دهیم یک مدل علاوه بر ظاهر مناسب باید از نظر رفتاری هم الگو باشد. این کارها نیازمند برنامه‌ریزی است و اگر انجام شود مشکلات این حوزه به حداقل می‌رسد.

ابراهیم‌زاده با اشاره به مدلینگ ایرانی گفت: از سال 90 پیگیر موضوع مدلینگ ایرانی بودم تا اینکه سال 92 از طریق موسسه بهپوشی توانستیم این موضوع را به تحقق برسانیم. وقتی موسساتی برای آموزش مدل فعالیت می‌کنند مانند همه رشته‌های دیگر عده‌ای در این کلاس‌ها شرکت می‌کنند ولی همه از آموخته‌های خود استفاده نمی‌کنند. ممکن است از 1000 شرکت کننده فقط 5 نفر مدل واقعی شوند، اما این موضوع باعث می‌شود شور و هیجان بی حد مردم نسبت به دنیای مد از بین برود و برخورد عادی با آن داشته باشند. در همین راستا طرح مدلینگ کودکان را ارائه کردم و فکر می‌کنم اگر از دوران کودکی آموزش مدلینگ انجام شود خیلی از مشکلاتی که الان داریم در ده سال آینده نخواهیم داشت. این کار بسیار زمان بر است و باید صبر داشته باشیم تا در سالهای آینده نتیجه آن را ببینیم. امیدوارم به زودی شاهد به بار نشستن تمام تلاش‌های خستگی‌ناپذیر فعالان هنر طراحی مد و لباس و مدل سازی ایرانی باشیم.

انتهای پیام/