سرویس مد و لباس هنرآنلاین : فاطمه افشاری که در رشته صنایع‌دستی و مرمت آثار باستانی تحصیل کرده مدت ۹ سال است که به تولید زیورآلاتی با نام "سین" می‌پردازد. او در گفت‌و‌گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: با توجه به سفارش مشتری مواد مورد استفاده در کار تغییر می‌کند و با طلا، نقره یا برنج آن‌ها را می‌سازم، اما به دلیل قیمت مناسب بیشتر از برنج استفاده می‌شود.

او در مورد تاثیر دانشگاه بر کار خود گفت: دانشگاه به من کمک کرد که مواد را به خوبی بشناسم و علاقه‌ام را به ماده مورد نظر پیدا کنم. در ترم آخر دانشگاه گرایش هر کسی مشخص می‌شد و آن زمان من فلز را انتخاب کردم و متوجه شدم به ساخت زیورآلات علاقه دارم، اما ساخت زیورآلات را به صورت تخصصی در کلاس‌های خصوصی آموزش دیدم و نکات زیادی در آن‌ها یاد گرفتم.

افشاری افزود: الان با تعدادی از دوستانم مشغول کار و ما جزء اولین کسانی هستیم که این نوع کار را آغاز کردیم. پیش از آن نمونه‌ای از این کار‌ها وجود نداشت و ما با آزمون و خطا نحوه کار و اینکه چه موادی در کار ما بهتر جواب می‌دهد را یاد گرفتیم. بیشتر طرح‌های ما هم برگرفته از نقش‌های فرش، گلیم، کاشی و... است.

او در مورد نحوه فروش آثار خود گفت: گاهی از طریق نمایشگاه‌هایی که سازمان میراث فرهنگی برگزار می‌کند فروش داریم ولی بیشتر فروش کار‌ها از طریق اینترنت است. بیشتر مشتری‌های ما جوان هستند و کارهای برنجی را می‌خرند اما افرادی در سن بالا‌تر‌‌ همان طرح‌ها را با نقره سفارش می‌دهند. از شهرهای مختلف مانند مشهد، شیراز، کرمان و.... مشتری داریم اما بیشتر مشتری‌های ما از تهران هستند. افراد زیادی هم از خارج کشور خواهان خرید محصولات ما هستند اما به دلیل مشکلاتی که برای ارسال کار‌ها و دریافت مبلغ آن‌ها داریم نتوانستیم فعالیت زیادی در این زمینه داشته باشیم.

افشاری ادامه داد: اگر بخواهیم به عنوان شغل روی این کار حساب کنیم همیشه باید در کار خود خلاقیت داشته باشیم چون در ایران کپی رایت وجود ندارد و هر طرحی که تولید می‌کنید سریع با کیفیت و قیمت پایین‌تر عرضه می‌شود و در نتیجه شما بازار خود را از دست می‌دهید. بنابراین باید دائما در کارهای خود تغییر و تحول انجام دهید تا بتوانید در بازار تثبیت شوید.

او با اشاره به اینکه تولیدکنندگان جوان به حمایت نیاز دارند گفت: فکر می‌کنم حمایت‌ها باید بیشتر در قالب کمک برای ارائه کار باشد. کمتر کسی توان این را دارد که محلی برای فروش کارهای خود تهیه کند در نتیجه بیشتر کار‌ها در فضای مجازی عرضه می‌شوند. اما اگر جای ثابتی داشته باشیم که مردم مستقیم به ما مراجعه کنند ارتباط بهتری با آن‌ها خواهیم داشت. همیشه در نمایشگاه‌های دوره‌ای میراث فرهنگی شرکت می‌کنیم اما به نظر می‌رسد آن‌ها هم قصد دارند برای شرکت در نمایشگاه از صنعت‌گران پول دریافت کنند و این موضوع باعث می‌شود کار برای تولیدکننده مستقیم سخت شود و عده‌ای دلال و سودجو وارد کار شوند. به نظرم در حال حاضر بهترین حمایتی که می‌توانند از ما بکنند این است که حمایت‌هایی را که قبلا وجود داشته قطع نکنند.

انتهای پیام/