سرویس مد و لباس هنرآنلاین : روزبه رستگار تولیدکننده‌ای جوان است که با وجود تحصیل در رشته مهندسی مواد، به دلیل علاقه به هنر تصمیم گرفته در این زمینه تولید لوازم هنری کاربردی فعالیت کند. گفت‌و‌گوی او را با هنرآنلاین بخوانید.

در حال حاضر چه محصولاتی تولید می‌کنید؟

ما در سه بخش مجزا به تولید محصولات مختلف می‌پردازیم. بخش اول کار ما تولید محصولات چرمی است که شامل کیف‌های چرمی، دستبند و گردنبند است. بخش محصولات پارچه‌ای شامل شال، مانتو، پانچو و کیف‌های پارچه‌ای می‌شود. بخش سوم هم تولید زیورآلات فلزی از مس و برنج است.

فعالیت خود را در این زمینه چگونه آغاز کردید؟

با توجه به اینکه اعضای خانواده من هنرمند هستند طراحی را از 15-16 سال پیش شروع کردم ولی کار جدی را از سال 85 آغاز کردم. ابتدا با دستبند چرمی شروع کردم و ایده‌های جدیدی داشتم که آنها را طراحی کردم و اولین مشتری‌های جدی من تن درست و چرم مشهد بودند. الان هم بیشتر محصولات خود را به نام برندهای مختلف تولید می‌کنیم و بیش از 100 مدل محصول داریم که برای جاهای مختلف تولید می‌شوند.

با توجه به اینکه در رشته دیگری تحصیل کردید چه طور تصمیم گرفتید وارد این کار شوید؟

من در رشته اشتباهی تحصیل کردم و فکر می‌کنم خیلی از دانش آموزان رشته خود را اشتباه انتخاب می‌کنند. بعد از پایان تحصیلات خود متوجه شدم این مسیر من نیست و باید تغییر مسیر دهم. علاقه اصلی من هنر است و همیشه دوست داشتم هنرم کاربردی و در ارتباط با جامعه باشد. مدتی هم طراحی داخلی کار کردم و بعد ترغیب شدم چیزهایی را که دوست دارم خودم داشته باشم تولید کنم. کم‌کم چیزهایی که تولید کرده بودم را به دیگران هم نشان دادم و آنها خوششان آمد و کار من گسترش پیدا کرد.

چگونه کار را گسترش دادید؟

ابتدا کار را تنها آغاز کردم ولی الان با همکارم سعید محمدی شریک هستم و همسرم در طراحی کیف‌های پارچه‌ای و پوشاک به من کمک می‌کند. در حال حاضر حدود 150 نفر در 4 کارگاه ما مشغول کار هستند و عده‌ای از خانم‌های بی‌سرپرست هم بیرون از کارگاه با ما همکاری می‌کنند. عده زیادی از جوانان در کارگاه ما مشغول هستند و اگر واردات بی‌رویه از چین نباشد تولیدات ایران جایگاه خوبی خواهند داشت.

محصولات شما چه ویژگی‌هایی دارند؟

ما همیشه سعی کردیم کارهایمان مشخصاتی داشته باشد که دیگران نتوانند از آنها کپی کنند و خودمان هم تابه حال از کار کسی کپی نکردیم. ما مرتب طرح‌ها را عوض می‌کنیم و قبل از اینکه بازار از یک طرح پر شود آن را عوض می‌کنیم. نکته دیگر این که محصولات ما همیشه بهترین کیفیت را دارند و از مواد خوب استفاده می‌کنیم. این موضوع باعث شده مشتری‌ها از کار ما راضی باشند. چاپ‌های روی تیشرت‌ها هم با فن‌آوری جدیدی انجام شده‌اند که کیفیت بالایی دارد و به نظر می‌رسد رنگ‌ها داخل بافت پارچه است.

کارها را به صورت سفارشی یا عمده تولید می‌کنید؟

فقط تولید انبوه داریم و هیچ وقت تک کار نمی‌کنیم. تیشرت‌ها را در تیراژ 500 عدد تولید می‌کنیم و به فروشگاه‌هایی مانند تن درست یا بته جقه می‌فرستیم.

روی بسیاری از کارهای شما خوشنویسی وجود دارد. این قطعات را چگونه استفاده می‌کنید؟

خوشنویسی‌ها را به هنرمندان سفارش می‌دهیم تا با توجه به سایز و محل قرارگیری روی محصول آن را طراحی کنند و طرح نهایی را از آنها خریداری می‌کنیم.

برای انجام یک کار تولیدی و ثبت برند چه مراحلی را طی کردید؟

ما بعد از چند سال کار هنوز به سمت برند شدن نرفتیم چون کار خیلی بزرگی است. من زمانی که این کار را شروع کردم یافتن مواد لازم برای کار بسیار دشوار بود اما الان چند سال است که عده زیادی به شکل وسیع انجام کارهای تولیدی خانگی را شروع کردند و مواد لازم را هم راحت‌تر می‌توانند از بازار تهیه کنند. ولی نکته‌ای که فراموش شده خلاقیت است. این فعالیت‌ها مانند یک تب است که فراگیر شده و بعد از مدتی فروکش می‌کند، مثلا الان همه به دنبال تولید کیف چرمی هستند اما مدت طولانی آن را ادامه نمی‌دهند. برای انجام کار تولیدی فرد در وهله اول باید عاشق تولید باشد و در مرحله بعد باید ایده جدید داشته باشد. الان کلاس‌های زیادی هستند که اصول تولید یک محصول را در مدت کوتاه به عده زیادی آموزش می‌دهند و همه آن افراد شروع می‌کنند به تولید حجم زیادی از محصولات شبیه به هم و تکراری. در نتیجه بازار اشباع شده و نمی‌توانند مشتری جذب کنند. پس باید کار جدید شروع کنید و ایده جدیدی داشته باشید تا کار شما پایدار باشد.

شرایط کار از نظر شما مناسب است؟

ما در مدتی که مشغول کار هستیم نتوانستیم کمکی از هیچ ارگانی بگیریم. من یک بار به سازمان صنایع دستی مراجعه کردم و خواستم وام بگیرم یا برای بیمه کارگران اقدامی انجام دهم اما آنها گفتند کار شما صنایع دستی نیست. گفتند چیزهای خاصی برای ما به عنوان صنایع دستی تعریف شده که کار شما در آن دسته نیست. یک دلیل اینکه باعث شد ما خیلی کند پیش رویم و بعد از سالها هنوز نتوانستیم کار خود را به عنوان یک برند معرفی کنیم همین حمایت نشدن بود. هیچ کس اهمیت نمی‌دهد که 150 نفر در مجموعه ما فعال هستند و اگر از آنها حمایت شود می‌توانند بهتر کار کنند. این سنگ اندازی‌ها باعث ناامیدی ما می‌شود.

انتهای پیام/