سرویس مد و لباس هنرآنلاین : جلسه ارائه آثار کارگاه طراحی لباس مفهومی، روز پنج شنبه 20 شهریور ماه در مجتمع فنی تهران واحد ونک برگزار شد. هنرجویان این کارگاه پس از گذراندن دوره آموزشی 12 ساعته طراحی لباس مفهومی، آثاری را طراحی کردند که هرکدام بیانگر اندیشه‌های طراح آنها است. مهناز اختیاری مدرس این دوره در مورد نکات مطرح شده در کارگاه گفت: در جلسات ابتدایی در مورد تاریخچه لباس‌های هنری و اینکه اصلا چه‌ طور شد در دنیای مد چنین لباس‌هایی شکل گرفت و جایگاه فعلی آن صحبت کردیم. علاوه بر آن هنرمندانی که این کار را انجام می‌دادند به هنرجویان معرفی کردم.

اختیاری افزود: بعد از آن همه چیز کاملا شخصی بود، یعنی بچه‌ها سراغ دغدغه‌های فکری خود رفتند و البته کار سختی بود که از شعارزدگی بیرون بیایند و خودشان شروع به تجربه کردن کنند. الان کارهایی که بچه‌ها انجام داده‌اند حاصل مسائلی بوده که خودشان تجربه کردند یا دغدغه و درد آن را دارند. تمام جلسات اولیه کلاس به شکل‌گیری ایده گذشت و بعد از آن هنرجوها شروع به اتود زدن کردند. بعد از آن اتود متریال زدند و موادی که می‌خواستند استفاده کنند را انتخاب کردند. اما اتود فقط 20 درصد قضیه است و بعد از شروع به ساخت اثر و ایده‌ای که در ذهن دارید، می‌بینید آن حسی که می‌خواهید را نمی‌دهد و باید کار دیگری انجام دهید. بنابراین شروع کردند با متریال و ایده بازی کردن و کار خود را پیش بردند.

او با اشاره به اینکه هنرجوها باید دوره‌های طراحی لباس را گذرانده باشند تا بتوانند طراحی لباس مفهومی انجام دهند افزود: من کارهای بچه‌ها را خیلی دوست دارم و نکته‌ای که خیلی سعی کردم برای آنها مشخص کنم این بود که دلی کار کنند. من با شعار دادن مخالفم و فکر می‌کنم باید آنچه تجربه و احساس کردید را در کار خود بیان کنید.

هنرجویان مجتمع فنی درحیاط مجموعه مشغول نصب کارهای خود بودند. یکی از آثاری که چشم بیننده را به خود جلب می‌کرد اثری به نام "تولد" بود که با پوست تخم مرغ ساخته شده بود. هانیه آذرمی در مورد کار خود گفت: موضوع این کار تولد به شرط حمایت است، یعنی وقتی یک تخم می‌خواهد متولد شود نیاز به گرما و حمایت دارد و اگر در آن شرایط نباشد مورد تهاجم قرار می‌گیرد و از بیرون به آن آسیب می‌رسد و بارور نمی‌شود. در این لباس من بدن و گرمای بدن مادر را در نظر گرفتم و مثلا در قسمت قلب این لباس که گرمای بیشتری دارد، پوسته‌ها به صورت کامل مثل زمانی که جوجه متولد می‌شود قرار گرفتند که نشانه تولد آنهاست. تخم مرغ‌های کاملی هم داخل بدن و درون شکم قرار گرفتند که هنوز برای متولد شدن نیاز به گرما دارند و این قسمت‌های گرم بدن از تخم‌ها حمایت می‌کند. برای قسمت‌های دیگر روی بدن پوسته‌های ریز استفاده شده و نشان دهنده این است که حمایت نشده و با قرار گرفتن در محیط سرد نتوانستند بارور شوند.

اثر دیگری به نام "دخالت‌های اطرافیان" ساخته نازنین گلچین و هانا طاهباز است که از شاخه درختان آویزان شده و با وزش باد به اطراف حرکت می‌کند. سازندگان اثر در مورد طرح خود گفتند: اطرافیانی که اصلا حق اطهار نظر در کار ما را ندارند به خودشان این حق را می‌دهند که به تو ایده دهند و بگویند این کار را بکن یا نکن. ما کارهایی را که می‌خواستیم انجام دهیم روی کاغد نوشته و روی مانکن چسباندیم، کارهایی که می‎خواهیم به آن برسیم اما اطرافیان مدام مانع ما می‌شوند. این ممانعت به شکل فیزیکی نیست اما مانع ذهنی و عملکرد ما هستند و پونزهایی که استفاده شده نماد حرفهایی است که ما را با وجود ایده‌های زیاد سر جای خود میخ کرده است. گل‌های کاغذی هم که در قسمت قلب و سر آدم قرار گرفته نشانه آدمی است که ذهن و قلبش باز است ولی جسما متوقف شده و سرجای خود درجا می‌زند. خطوط تیزی هم که برای پونزها در نظر گرفتیم نشانه خشونت و عصبی بودن است چون این آدم‌ها به خاطر اینکه به جایی نمی‌رسند اصولا آدم‌های عصبی و خشنی هستند. علت آویزان کردن کار هم این است که این جور آدم‌ها اصولا باری به هر جهت هستند و به جهت‌های مختلف حرکت می‌کنند.

"ایزد امرداد" نام اثری از شهرزاد مشایخی و محبوبه مرادیان است که در مورد آن گفتند: اسم هر ماه نماد یکی از ایزدان یا امشاسپندان مقدس است و ایزد امرداد نشانه تجلی، بی‌مرگی و جاودانگی است. ایزد امرداد نماینده گیاهان روی زمین است و زرتشتیان رسمی دارند که موقع تولد، مرگ و ازدواج گیاه می‌کارند. ما این سه مرحله از زندگی را انتخاب کردیم و هر ماده‌ای که در این کار استفاده کردیم به نشانه آنهاست. برگ‌های سبز نشانه زندگی و آبی که در لوله‌های روی لباس جریان دارد نشانه ازدواجی است که منجر به زایش می‌شود و چوب‌های خشک که داخل زمین رفته نشان‌دهنده مرگ است.

در میان درختها اثری نصب شده که "گوزن" نام دارد. مجید بابارحیمی و مرتضی مطلبی سازندگان این اثر با الهام گرفتن از گوزن‌ها این اثر را ساخته‌اند. بابارحیمی در مورد این کار گفت: گوزن‌هایی که شاخ آنها بزرگ است مقام بالاتری در گله خود دارند و این شاخ مایه غرور و افتخار آنها است. اما این گوزن‌ها وقتی وارد جنگل‌های انبوه می‌شوند شاخ آنها میان شاخه‌ درختان گیر می‌کند. در این شرایط آنها دو راه دارند، یا باید شاخ خود را بشکنند و با سرافکندگی به گله برگردند، یا بمانند و از گرسنگی بمیرند یا طعمه حیوانات درنده شوند. این گوزن‌ها نماد همه کسانی است که با تمام غرور و تعصب و جلال و قدرت خود در مشکلات روزافزون و پیچیده زندگی گیر کرده‌اند و سر دوراهی مانده‌اند که کدام مسیر را انتخاب کنند. در این کار از حریر، تافته هندی و خز استفاده شده و شاخ‌های گوزن از گالوانیزه و لوله‌های مسی ساخته شده است.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/