سرویس مد و لباس هنرآنلاین: آنچه از اسناد و مدارک محدود بر می‌آید بیانگر این است که چهل‌تکه‌دوزی مخصوصاً زمانی که با آجیده‌دوزی یا مطلسه‌دوزی همراه باشد، در گروه رودوزی‌های سنتی ایران جای می‌گیرد. اصطلاح "رودوزی" یا "روکاری" (Embriodery) به هنری گفته می‌شود که طی آن نقوش مختلف بر روی پارچه‌های بدون نقش از طریق دوختن یا کشیدن قسمتی از نخ های تار و پود پارچه به وجود می‌آید.

این نوع دوخت ازدوران گذشته در ایران رایج بوده با این حال تاریخ مشخصی برای پیدایش آن در دست نیست، اما آثار باقی مانده در موزه‌های ارمیتاژ لنینگراد و متروپولیتن و موزه ایران باستان حکایت از رواج خاتمی دوزی در دوره سلجوقی دارد .

به طور کلی این کار در ایران در زمان های متفاوت رایج بوده است، به طوری که قطعات مختلف پارچه با مهارت هر چه تمام‌تر و با توجه به هماهنگی کامل رنگ‌ها در کناریکدیگر دوخته می‌شدند و روی بخیه‌ها را هم با گل دوزی‌های ابریشمی (آجیده دوزی) زیبا می‌ساختند.

امروزه این هنر در قالب لباس و روی بسیاری از مدل‌های تازه به کار می‌رود. نمونه‌ای که در ادامه نحوه دوخت آن را می‌بینید چهل‌تکه‌دوزی به سبک پنجره کلیسایی نام دارد.