سرویس مد و لباس هنرآنلاین : بالا رفتن کیفیت یادگیری یک دانش آموز همان ایده آلی است که ظاهرا تمام بخش‌های مربوط به سیستم آموزشی کشور آن را دنبال می‌کنند تا جایی که لباس مدارس نیز به واسطه همین دلایل تحت الشعاع قرار گرفت و تصمیم برای طراحی پوشش فرم دانش آموزان تمام مقاطع شد. اما به نظر می‌رسد که طرح لباس فرم مدارس تنها برای باز شدن از سر مدیران و گاهی حتی پر شدن جیب برخی تولیدکنندگان اجرا می‌شود تا جایی که علاوه بر دانش آموزان والدین نیز از هزینه‌ها و کیفیت پایین این بخش شکایت دارند.

ایسنا نیز پس از هنرآنلاین امروز این مساله را مد نظر قرار داده است. الهه خوش‌نویسان، طراح لباس درباره‌ی طراحی لباس‌های مدرسه‌های دانش‌آموزان، گفت: از نظر من موضوعی که در لباس‌های فرم مدرسه‌ها باید به آن رسیدگی شود، تغییر تم رنگی این لباس‌ها از رنگ‌های تیره به سمت رنگ‌های روشن است. البته به نظر می‌رسد چند سالی است که برای این تغییر رنگ، برنامه‌ریزی‌هایی صورت گرفته است ولی این تحولات باید سریع‌تر و بنیادی‌تر انجام شود.

او افزود: به طور کلی، لباس‌های فرم دانش‌آموزان دبستانی به تغییرات جدی نیاز دارد. لباس‌های دانش‌آموزان دبستانی، خصوصا دختران، ناراحت، گشاد و دست و پاگیر است و احساس خوبی به آن‌ها منتقل نمی‌کند و باید به طراحی آن‌ها رسیدگی شود. لباس‌های مدرسه‌ها را به گونه‌ای می‌توان طراحی کرد که ضمن پوشیدگی، زیبا و مناسب هم باشند.

این هنرمند طراح اضافه کرد: اکنون می‌بینیم که کشورهای دیگر هم از جمله کشورهای عربی لباس‌های فرم دارند ولی لباس‌های فرم آن‌ها به گونه‌ای است که دانش‌آموزان در آن‌ها احساس راحتی می‌کنند. از نظر من می‌توان با بهره‌گیری از طراحان پیشکسوت و توانمندی که در کشور وجود دارند برای طراحی لباس فرمی مناسب، استاندارد و پوشیده بهره گرفت.

خوش‌نویسان در بخشی از سخنانش با بیان اینکه لباس فرم کودکان دبستانی را که هنوز به سن تکلیف نرسیده‌اند مناسب‌تر می‌توان طراحی کرد، گفت: دختران در سوم ابتدایی به سن تکلیف می‌رسند. می‌توان لباس‌های آن‌ها را تا آن سن به گونه‌ای طراحی کرد که شبیه به لباس‌های فرم بزرگترها نباشد. اکنون ما می‌بینیم که اغلب مدرسه‌ها لباس‌های دانش‌آموزان را به گونه‌ای طراحی کردند که در یک دوره مثلا ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان همه یک لباس یک شکل و یک رنگ می‌پوشند و هیچ تنوعی در شکل و رنگ این لباس‌ها وجود ندارد.

او با بیان اینکه به نظر می‌رسد اکثر لباس‌های دانش‌آموزان را تولیدی‌ها طراحی می‌کنند، گفت: یکی از مشکلات بزرگی که لباس‌های فرم مدرسه‌ها دارند، این است که علاوه بر اینکه اغلب آن‌ها ایرادهای دوختی دارند سایز آن‌ها هم غالبا مناسب دانش‌آموزان نیست، چون سایز دانش‌آموزان گرفته نمی‌شود و این مانتوها به صورت سری‌سری در یک سایز مشخص آستین‌، ‌یقه و... دوخته می‌شوند، در نتیجه گاهی می‌بینیم که مثلا آستین یا دور گردن یک مانتوی گشاد، تنگ می‌شود.

این هنرمند با بیان اینکه جنس اغلب مانتوهای مدرسه‌ها هم مناسب نیست، اضافه کرد: در تهیه‌ی این لباس‌ها از پارچه‌های درجه چندم ترگال استفاده می‌شود. در حالی که می‌توان از پارچه‌ی ترگال با درصد مرغوبیت بالاتری هم استفاده کرد. اغلب این موضوع مطرح می‌شود که پارچه‌های مرغوب‌تر گران‌تر هستند و همه‌ی خانواده‌ها توانایی پرداخت هزینه‌های آن‌ها را ندارند. ولی باید به این نکته هم توجه کرد که حتی مدرسه‌های خصوصی هم که هزینه بیشتری از والدین دریافت می‌کنند، از اجناس مرغوب و خوش رنگ و خوش طرح برای تهیه‌ی لباس کودکان استفاده می‌کنند.

او با بیان اینکه جای خلاقیت در لباس‌های دانش‌آموزان خالی است، افزود: برای تهیه ی لباس مدارس می‌توان از روبان‌ها، نواردوزی‌ها، طرح و نقش‌های مختلف استفاده کرد ولی متأسفانه این کار انجام نمی‌شود و همچنان فرم لباس‌های مدارس تلفیقی از پارچه‌های چهارخانه با پارچه‌های ساده‌ است.

یقینا نباید تمام مسئولیت‌ها را صرفا بر عهده نظارت گذاشت اما شاید در چنین شرایطی و با توجه به اینکه بخش لباس فرم مدارس می‌تواند تحولی جدی در بخش طراحی لباس ایجاد کند، امیدواریم نظارت سازمان در این بخش فعال شود.

انتهای پیام/