به گزارش سرویس مد و لباس هنرآنلاین ، صنعت مد و پوشاک در کشورهای غربی سالهاست به صنعتی پول‌ساز تبدیل شده که عده زیادی در آن مشغول به کار هستند. شاید آنچه خریداران لباس از این صنعت در نظر دارند به دوخت و فروش لباس محدود شود، اما روند شکل‌گیری و تولید مد تعاملات پیچیده‌ای دارد که به افرادی با تخصص‌های گوناگون نیاز دارد. در کشور ما با توجه به نوپا بودن این صنعت، بسیاری از کارها به شیوه سنتی انجام می‌شود و تخصص‌های گوناگون در وجود یک یا دو نفر خلاصه می‌شود. اما بد نیست بدانیم در کشورهای صاحب این صنعت چه تخصص‌هایی وجود دارد و برای تولید و عرضه لباس چه روندی طی می‌شود.

اولین عنصر لازم برای تهیه یک لباس پارچه آن است، بنابراین به افرادی نیاز است تا با توجه به نیاز جامعه و طراحان لباس و در نظر داشتن نکاتی مانند شرایط آب و هوایی و فرهنگی به طراحی پارچه بپردازند. یک طراح پارچه بافت پارچه را طراحی کرده و آن را برای استفاده در لوازمی مانند لباس، پرده، مبلمان و... چاپ می‌کند. اکثر طراحان پارچه در این رشته تحصیل کرده و نزد افراد حرفه‌ای دوره کارآموزی خود را گذرانده‌اند.

پس از آن نوبت به مهمترین و تاثیرگزارترین فرد در صنعت مد می‌رسد. طراح لباس شخصی است که‏ با ترکیب خطوط و ایجاد تناسب بین رنگ و بافت، شکل مناسب لباس را تصور کرده و آن را طراحی می‌کند. با وجود اینکه تسلط به مهارت‌هایی مانندخیاطی و الگوسازی می‌تواند برای یک طراح لباس مفید باشد، اما دانستن آنها ضروری نیست و ممکن است یک طراح لباس موفق مهارتی در این امور نداشته باشد. بیشتر طراحان مد در مراکز معتبر به طور رسمی آموزش می‌بینند و نزد طراحان حرفه‌ای دوره کارآموزی می‌گذرانند.

در مرحله بعد شخصی به عنوان طراح فنی وارد کار می‌شود که با گروه طراحی و کارخانه‌های خارج از کشور کار می‌کند. وظیفه طراح فنی اطمینان از ساخت و تولید صحیح پوشاک، انتخاب مواد اولیه و پارچه‌های مناسب و رعایت تناسب و اندازه درست لباس‌است. طراح فنی نمونه اولیه پوشاک را بر تن یک مدل با تناسب کامل امتحان می‌کند و تصمیم می‌گیرد که تناسبات چه بخش‌هایی از لباس پیش از تولید انبوه باید تغییر کند. او در این مرحله از یک مدل متخصص و برجسته کمک می‌گیرد تا با پوشیدن و اظهار نظر در مورد تناسب نمونه اولیه لباس طراحی شده به طراح مد درحین ساخت لباس و بعد از آن کمک ‌کند، مدل‌های شایسته برای انجام این کار باید تناسب اندام ویژه‌ای داشته باشند.

طرح لباس به یک طراح الگو داده می‌شود تا طرح اولیه اشکال، اندازه‌ها و تکه‌های لباس را رسم ‌کند. این طرح ممکن است به صورت دستی با کمک ابزار اندازه‌گیری روی کاغذ رسم شود و یا با استفاده از نرم افزار کامپیوتری CAD انجام شود. روش دیگری که برای درآوردن طرح و اندازه لباس‌ها انجام می‌شود آویزان کردن پارچه‌ها به طور مستقیم روی فرم لباس است. حاصل کار طراح الگو این است که می‌توان از اندازه‌ها و قطعات الگوی طراحی شده برای تولید لباس مورد نظر استفاده کرد. برای کار کردن به عنوان طراح الگو گذراندن دوره تخصصی در این زمینه ضروری است.

در مرحله دوخت لباس کار به شکل‌های متفاوتی انجام می‌شود. در تولید انبوه و صنعتی یک دوزنده لباس‌های ماشینی یا لباس‌های تولیدی‌ را با دست و یا با چرخ خیاطی می‌دوزد. این نوع دوزنده‌ها اغلب به عنوان اپراتور چرخ خیاطی در تولیدی‌ها و کارگاه‌ها و یا در فروشگاه‌های پوشاک کار می‌کنند و معمولاً مهارتی در طراحی و برش پوشاک و یا درست کردن اندازه‌های لباس روی مدل ندارند و تنها دوخت‌های ساده لباس را انجام می‌دهند. نوع دیگری از کار، تک‌دوزی لباس است که توسط یک خیاط که با گذراندن کارآموزی و آموزش‌های رسمی دیگر مهارت لازم را کسب کرده است انجام می‌شود. این شخص بر اساس لباس‌های طراحی شده سفارش گرفته و با توجه به اندازه مشتری لباس‌هایی مانند کت و شلوار، کت و دامن، پیراهن و... را می‌دوزد. همچنین یک خیاط زنانه در زمینه لباس‌های مخصوص زنان مانند لباس‌های روز، نیمه رسمی و رسمی، لباس‌های کار، کت و شلوار، کت و دامن، لباس عروس و .... مهارت دارد.

بخش دیگری از فعالیت‌های عرصه مد، پس از تولید و عرضه لباس آغاز می‌شود. در اولین قدم لباس تولید شده باید به مشتری‌ها معرفی شود. بنابراین با توجه به رقابت شدید بین طراحان و برندهای لباس به افرادی نیاز است تا به بهترین شکل ممکن این کار را انجام دهند. یک طراح سبک یا مشاور مد لباس‌ها، جواهرات و لوازم جانبی را با هم هماهنگ می‌کند تا در عکاسی مد و یا نمایش زنده لباس‏ به معرض نمایش گذاشته شود. طراح سبک ممکن است برای هماهنگ کردن لباس با مشتری‌های خصوصی هم کار کند. بسیاری از طراحان سبک در زمینه‌ طراحی مد، تاریخ مد و لباس‌های تاریخی آموزش دیده‌ و دارای تجربه و تخصص در زمینه بازار مد جاری و روند بازار در آینده هستند. با این حال برخی از طراحان سبک به سادگی با داشتن یک حس زیبایی شناسی قوی بین لباس‌ها هماهنگی برقرار کرده و ترکیبی زیبا به وجود می‌آورند.

در این مرحله یک تصویرگر برای تبلیغات بازرگانی رنگ و طرح لباس‌ها را ترسیم می‌کند و یک مدل برای نمایش در نمایشگاه‌های مد، نمایش زنده و یا عکس‌های مجلات مد و تبلیغات تجاری لباس‌های طراحی شده را به تن می‌کند. لباس‌های رسمی و مجلسی که آماده عرضه به مشتری است توسط فروشنده لباس‌های سفارشی تهیه شده و به مشتری‌ها ‌فروخته می‌شود. همچنین یک خریدار مد ترکیبی از لباس‌های موجود در مغازه‌های خرده فروشی، مغازه‌های بزرگ و فروشگاه‌های زنجیره‌ای را انتخاب کرده و می‌خرد تا به مشتری‌های خود ارائه دهد. بسیاری از خریداران مد در مطالعات تجارت و بازرگانی و یا مطالعات مد آموزش دیده‌اند.

افراد دیگری هم هستند که حضوری فعال و مداوم در عرصه مد دارند. یک معلم طراحی مد مسئول آموزش هنر، صنایع دستی و مهارت‌های طراحی مد در مدارس عالی مد یا دانشگاه‌های هنر است. همچنین عرضه وسیع مد و لباس به افرادی نیاز دارد که آن را نقد کنند، بنابراین روزنامه‌نگاران مد در مورد مد پوشاک و یا گرایش‌ها و روند آن برای مجلات و روزنامه‌ها مقاله می‌نویسد. یک مشاور تصویری نیز در مورد سبک‌ها و رنگ‌هایی که با چهره و رنگ پوست و مو و اندام مشتری‌ها تناسب دارد مشاوره می‌دهد.

شخص دیگری که اهمیت زیادی در دنیای مد دارد گمانه زن مد است که به طور مداوم رنگ‌ها، سبک‌ها و اشکال محبوب احتمالی در روند مد را پیش‌بینی می‌کند تا قبل از آماده شدن پوشاک برای فروش در فروشگاه‌ها آنچه را که مورد استقبال مردم قرار خواهد گرفت ارائه دهد.

انتهای پیام/

مریم درویش