به گزارش سرویس مد و لباس هنرآنلاین، لباس بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ هر کشور است و کشورهای مختلف دارای لباس‌های سنتی منحصر به فرد خود هستند که نشان‌دهنده وضعیت فرهنگی و اجتماعی آن است. نوع لباسی که توسط مردم یک کشور پوشیده می‌شود با تاریخ کشور، شرایط آب و هوایی آن، سنت‌ها و گروه‌های قومی که ساکن آن هستند تعیین می‌شود. هرچند در عصر حاضر به دلیل گسترش ارتباطات، مرزهای فرهنگی بین کشورها روز به‌ روز کم رنگ‌تر می‌شود و این موضوع باعث ایجاد هماهنگی بین نوع پوشش کشورهای مختلف شده است اما هنوز کشورهایی هستند که لباس‌های سنتی خود را حفظ کرده‌اند و مردم آن حتی اگر به صورت روزمره از آن لباس‌ها استفاده نکنند، در مناسبت‌های ویژه لباس ملی خود را می‌پوشند. در ادامه این یادداشت نگاهی خواهیم داشت به لباس‌های سنتی کشورهای هم‌گروه ایران در مسابقات جام جهانی فوتبال و برزیل میزبان این رقابت‌ها.

آرژانتین

مردم آمریکای لاتین لباس‌های مشترکی دارند که در طول سال ها به عنوان پوشش سنتی آنها شناخته شده است. با اینکه لباس‌های مورد استفاده در هر منطقه ویژگی‌های خاصی دارند اما اشتراکاتی در آنها وجود دارد که به عنوان معروف ترین بخش لباس یک گاچو (گاوچران) شناخته می‌شوند.

آنچه بیشترین شهرت را در میان لباس‌های امریکای جنوبی و آرژانتین دارد، پانچو است. سوارکاران آرژانتینی در فصل زمستان برای محافظت در برابر زمستان‌های سرد در دشت‌های امریکای جنوبی از پانچو استفاده می‌کنند. نحوه تهیه این لباس بسیار ساده است و از زمان قدیم با استفاده از یک تکه پارچه بزرگ به شکل یک دایره کامل درست می‌شده که در میان آن یک سوراخ برای خارج شدن سر قرار می‌گرفته است.

شلوار bombachas بخش دیگری از لباس‌های سنتی آرژانتین است که لباسی بسیار محکم بوده و از پنبه خالص ساخته می‌شود و تا به امروز به عنوان بهترین شلوار اسب سواری شناخته شده است. این شلوار در رنگ‌ها و طرح‌های مختلف ساخته می‌شود اما محبوب‌ترین رنگ آن همچنان رنگ‌های سنتی بژ، سیاه و سفید، سفید، آبی تیره و سبز تیره است. شلوار بومباچا بسیار تنگ بوده و اندازه قد آن متفاوت است، اما معمولا به مچ پا نمی‌رسد.

آرژانتینی‌ها یک کفش سنتی به نام alpargatas دارند که از طناب و پارچه محکم ساخته شده است. این کفش محبوبیت زیادی بین آنها دارد و به دلیل راحتی آن بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. آلپارگاتاس در ابتدا با مواد سیاه و سفید ساخته می‌شد، اما در حال حاضر با طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها و الگوهای مختلف تولید شده و برخی از آنها فقط با لاستیک ساخته می‌شوند.

بوسنی و هرزگووین

در لباس سنتی بوسنی و هرزگووین عناصری از پوشش بالکان، اسلاوی، دریای مدیترانه و فرهنگ شرقی یافت می‌شود. هر منطقه از بوسنی لباس‌های سنتی خود را دارد، در حالی‌که گاه در هر منطقه بیش از یک نوع لباس وجود دارد. مردم بوسنی در مراسم عروسی و جشن‌های ملی خود از لباس‌های سنتی با طراحی پیچیده استفاده می‌کنند تا عظمت میراث فرهنگی غنی بوسنی و هرزگووین را نشان دهند.

لباس مردان بوسنی شامل بلوز سفید، شلوار مشکی، کمربند بافته قرمز یا سبز و کلاه است. تفاوت اندکی در رنگ لباس و همچنین رنگ کمربند می‌تواند نشان دهنده هویت دینی و ملی شخص باشد. به عنوان مثال استفاده از کمربند پشمی قرمز توسط مردان مسیحی و کمربند سبز توسط مردان مسلمان رواج دارد.

پوشش زنان بوسنی معمولا پیراهن کتانی با گلدوزی تیره‌ در اطراف آستین به همراه جلیقه گل‌دوزی‌ شده، ساخته شده از پارچه‌های سنگین با راه راه باریک قرمز تیره و یک کلاه بر روی سر است. ویژگی‌های اصلی پوشش زنان این منطقه، لباس کتانی بلند با گلدوزی پشمی در چهار رنگ مختلف برای ساکنان ارتدوکس صرب و معمولا به دو رنگ مختلف برای جمعیت کاتولیک کروات است. یکی از عناصری که باعث تمایز لباس‌ گروه‌های مختلف مذهبی می‌شود، نوارهای قرمز، تزئینات متصل به آستین و گل‌دوزی قفسه سینه است. لباس های مردم مسلمان معمولا گلدوزی دارد. همچنین لباس زنان بوسنی با توجه به متاهل یا مجرد بودن آنها تفاوت‌هایی در رنگ پارچه، نوع و رنگ گلدوزی روی لباس دارد.

بعد از جنگ جهانی دوم استفاده از لباس سنتی در بوسنی کمتر شد. فرآیند تولید صنعتی و همچنین تاثیر لباس شهری بر روستاها منجر به کاهش تدریجی پوشش سنتی شد. بخش‌های پیچیده لباس یا به طور کامل حذف شد و یا با شکل‌های ساده‌تر جایگزین شد. امروزه بین لباس‌های سنتی مناطق مختلف تفاوت چندانی وجود ندارد و حتی تمایز بین گروه‌های مختلف مذهبی در لباس کمرنگ شده است.

نیجریه

تنوع قومی نیجریه به خوبی در فرهنگ لباس آن منعکس شده است. قبایل متعدد و گروه‌های قومی لباس‌های ویژه خود را دارند. امروزه در بسیاری از مناطق، مردان و زنان پوشیدن لباس‌های غربی را ترجیح می‌دهند، با وجود این لباس سنتی در بسیاری از مناطق نیجریه استفاده می‌شود. در مناطق دیگر لباس‌های سنتی فقط برای موارد خاص مانند جشنواره‌ها و مراسم عروسی استفاده می‌شود.

لباس زنان نیجریه شامل بخش‌های مختلفی است. Buba بلوز گشادی است که قد آن به کمی پایین‌تر از کمر می رسد. IRO قسمت پایین لباس است که به عنوان دامنی دوخته نشده مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دامن یک قطعه مستطیل شکل از پارچه است که در اطراف کمر پیچیده می‌شود. Gele پوشش سر زنان نیجریه است که از یک قطعه پارچه مستطیل شکل درست شده و به‌ شکل‌های مختلف گره خورده است.

لباس مردان نیجریه شامل Buba است که پیراهن گشادی است که تا پایین ران می‌رسد وfila کلاه سنتی آنها است. Sokotos شلوار گشادی است که با استفاده از بند نگه داشته می‌شود. همچنین لباس بلند و گشادی به نام agbadaوجود دارد که مردان نیجریه در رویدادهای رسمی می‌پوشند. در بعضی مناطق نیجریه مردم با لباس‌ های نفیس خود شناخته شده‌اند و لباس آنها به عنوان شاخص مقام و ثروت عمل می‌کند.

برزیل

مردم برزیل همان نوع لباسی را می‌پوشند که در سایر نقاط جهان استفاده می‌شود. شلوار جین و تی‌شرت در بسیاری از کشورها جایگزین لباس‌های سنتی شده است. اما در موارد خاص و یا جشن‌ها، برخی از مردم برای بازگرداندن خاطرات گذشته به پوشیدن لباس‌های سنتی اقدام می‌کنند. برزیلی‌ها به لباس‌های سنتی خود اهمیت می‌دهند و آن را برای مناسبت‌های مختلف از جمله کارناوال‌ها و جشن‌های ملی می‌پوشند.

ریشه لباس‌های سنتی برزیل به پرتغال برمی‌گردد؛ کشوری که به مدت322 سال برزیل را تحت استعمار خود داشت. از آنجا که در برزیل تنوع فرهنگی زیادی وجود دارد، لباس‌های سنتی آن از گوشه‌ای به گوشه دیگر متفاوت است، اما برخی از عناصر مشترک مانند bombachas و baiana در بیشتر مناطق وجود دارد.

Bombachas یک نوع شلوار باد کرده است که در ابتدا توسط گاوچران‌ها استفاده می‌شد. آنها معمولا از پنبه ساخته شده و برای سواری راحت هستند. به این شلوارgaucho هم گفته می‌شود که این اسم از نام گاوچران‌های بومی جنوب امریکا گرفته شده است. گاچو برای مردان و زنان قابل استفاده است.

لباس baiana از منطقه باهیا سرچشمه گرفته است و بعضی از زنان آن منطقه همچنان از این لباس استفاده می‌کنند. بایانا از پارچه‌های خنک پنبه‌ای دوخته شده و روی آن با گلدوزی‌های زیبا تزئین می‌شود. دامن گرد و بلند که تا مچ پا می‌رسد، ویژگی اصلی این لباس است. همچنین زنان عمامه سفید بر سر خود می‌گذارند و از گردنبند مهره و شال بلند رنگی استفاده می‌کنند. این لباس سنتی بعدها توسط "کارمن میراندا" که یک خواننده و بازیگر محبوب بود تغییراتی یافت و به کشورهای خارجی معرفی شد. از آن پس لباس‌های رنگارنگ با گوشواره‌های بزرگ و عمامه‌ای که با میوه‌های پلاستیکی، پر و گل تزئین شده است، در کارناوال‌ها رواج یافت.

برزیل در سطح جهان با لباس‌های پر زرق و برق و رنگارنگ آن شناخته شده است. لباس‌های فانتزی برزیل با رنگ‌های زنده، طراحی متنوع و استفاده ازلوازم جانبی جذاب برای تزئینات، توجه بسیاری را جلب کرده است.

انتهای پیام/

مریم درویش