برزو ایزدپناه، طراح و مدرس دانشگاه الزهرا کیفیت و طراحی را عمده محورهای برندسازی دانست و در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: کیفیت و طرح عمده محورهایی هستند که یک برند را در تمام دنیا شکل می‌دهد زیرا اگر یک برند این ویژگی‌ها را داشته باشد می‌تواند موفقیت را به دست آورد.

او در ادامه افزود: یک برند باید اصالت فرهنگی خود را حفظ کند یعنی بر پایه خواسته و نگاه مردم آن جامعه پیش برود.

مدرس دانشگاه هنر تصریح کرد: حتی نام یک برند نیز باید با فرهنگ و اصالت جامعه مورد نظر تطبیق داشته باشد زیرا ریشه نداشتن در فرهنگ جامعه مخاطب شرایط متزلزلی را ایجاد می‌کند.

ایزدپناه ریشه داشتن یک برند در فرهنگ و عرف یک جامعه را نیاز خواند و گفت: کیفیت محصولات ارائه شده عامل بسیار مهمی است اما قطعا پذیرفته شدن در فرهنگ بومی یک جامعه کم ارزش نیست و برابر با کیفیت عمل می‌کند.

او ادامه داد: متاسفانه در کشور ما هیچ صنعتی روی طراحی هزینه نمی‌کند یعنی این مشکل تنها مختص لباس نیست در حالی که امروز ارتباطات تا این حد گسترده شده است قطعا طراحی می‌تواند عامل موثری در تمایز یک محصول باشد.

این مدرس دانشگاه الزهرا اظهار کرد: در ایران بسیار انگشت شمار و معدود برند وجود دارد زیرا طراحی عنصری فراموش شده در این بخش است.

ایزدپناه سرمایه‌گذاری روی عرصه برند را ضروری خواند و گفت: فکر نویی در طراحی ایران وجود ندارد زیرا کسی روی این بخش سرمایه‌گذاری نمی‌کند، یعنی بازار درخواستی در این بخش ارائه نمی‌دهد با این وجود یک طراح چگونه می‌تواند تمام دغدغه خود را روی این بخش متمرکز کند و خلاقیت ظهور یابد؟

او افزود: وقتی سهم طراح از تولید نادیده گرفته می‌شود نمی‌توان انتظار داشت طراح روی کار خود زمان زیادی صرف کند زیرا مشکلات اقتصادی دغدغه‌های فراوانی را برای این هنرمندان ایجاد می‌کند که باید ابتدا به آن بپردازند.

مدرس دانشگاه هنر بیان کرد: باید برای حمایت از ثبت معنوی آثار طراحان لباس تبصره قانونی وجود داشته باشد تا حرکت‌های این بخش در یک چارچوب حرکت کند.

ایزدپناه تصریح کرد: طرحی که دولت برای افزایش سلامت جامعه در پیش گرفته، برنامه‌ای است که چتر حمایتی آن بر سر پزشکان، پرستاران و مردم عادی گسترده شده است. باید دولت طرحی نظیر چنین برنامه‌هایی برای طراحان داشته باشد تا حرکتی شکل گیرد اما به نظر می‌رسد مساله لباس نیز در اولویت‌های دولت نیست.

او افزود: زمانی مسئولان کشور اجازه ورود ماشین آلات را به کشور نمی‌دانند زیرا تصور بر این بود که کشور با وجود مشکلاتی نظیر جنگ به این بخش نیازی ندارد و ماشین‌آلات ضرورت جامعه نیست. نخستین ماشین‌آلاتی که وارد کشور شد، دستگاه‌های بسته‌بندی بود که بسیار در بخش‌های مختلف صنعت کشور موثر است اما بسیاری از مدیران این امر را باور نداشتند.

مدرس دانشگاه الزهرا اعلام کرد: در ابتدا نیاز داریم که نگاه مسئولان و مردم نسبت به مقوله مد و لباس تغییر کند. یعنی اولویت و اهمیت این بخش را در عرصه اشتغال‌زایی، اقتصاد، صنعت و فرهنگ کشور درک کنند.

انتهای پیام/61