علی فانی سالک، مدرس دانشگاه هنر تهران درباره دلیل دوری تولیدکنندگان از طراحان لباس به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: در کشورهای دیگر همیشه قشری حضور دارند که بخش تولید را به طراحی متصل میکنند همانند اتفاقی که در هنرهای تجسمی و یا بخشهای دیگری هنری صورت میپذیرد.
او افزود: برای شکل گیری یک صنعت بزرگ نظیر پوشاک دو قشر نقش اساسی دارند یکی افراد ثروتمند که سرمایه اصلی این عرصه را تامین میکنند و دیگری هنرمندان طراح که با نوآوری و خلاقیت فکر و اندیشه جامعه را رشد میدهند اما برای ارتباط بین این دو گروه قشر سومی نیز نیاز است این گروه که هم اندیشمند هستند و هم ثروتمند میتوانند این دو عرصه را به یکدیگر نزدیک کنند.
مدرس دانشگاه هنر تهران تصریح کرد: در واقع این قشر میتوانند به دانش قشر سرمایه گذار بیافزایند و در عین حال فضای بازار را برای گروه دانشگاهی باز کنند و ارتباط بین این دو گروه را به درستی مدیریت کنند. فانی سالک یکی از اولویتهای تدریس دانشگاهی را فاکتورهای مربوط به بازار دانست و بیان کرد: بازار یکی ازمهمترین بخشهاست که دانشگاه بر روی آن تاکید دارد اما نبود یک گروه سوم در جامعه امروز ایران باعث شده است که هر دو گروه سرگردان باقی بمانند.
او افزود: بحث مدیریت هنری و شکل های اینچنینی پرورش همان قشر سوم برای پیوند دو گروه دانش و سرمایه است که در دانشگاهها به تازگی شروع شده است اما در این بخش فاکتورهای دیگری نیز وجود دارد فاکتورهایی که مستقیما به اقتصاد کشور و سطح امنیت سرمایه گذاری آن باز میگردد.
این مدرس دانشگاه درباره سرفصل دروس دانشگاهی گفت: سرفصلهای دروس دانشگاهی هیچ مشکلی ندارند اما یقینا انتصابات مدرسان دانشگاه اصولی نیستند و مشکل اصلی از این نقطه شروع میشود یعنی انتخاب مدرسان بر اساس علم و فرهنگ نیست.
فانی سالک ادامه داد: متخصصین عرصه پوشاک و مدرسین دانشمند به دلایل مختلفی در دانشگاه پذیرفته نمیشوند یعنی در دانشگاه به جای هم نشینی یک نوع مبارزه وجود دارد به همین خاطر شایسته سالاری حکومت نمیکند.
او افزود: برای باز شدن فضای صنعت پوشاک کشور ابتدا باید فضا را باز کنیم و نگاه به اساتید را علمیتر پیش ببریم تا تنها دسته خاصی وارد این عرصه نشوند.
مدرس دانشگاه هنر تهران درباره سومین جشنواره بینالمللی مد و لباس فجر گفت: آنچه در جشنواره دیده میشود از نظر علمی کافی نیست زیرا برخی از محدودیتها جلوی بروز خلاقیت را میگیرند ضمن اینکه کارشناسی و داوریها نیز بر اساسی صورت نمیگیرد که بتوان جشنواره را نمونه فعالیت طراحان کشوری خواند.
انتهای پیام/61