به گزارش خبرنگار سرویس مد و لباس هنرآنلاین،سارا خرمی طراح لباس محصولات "باغچه" فارغ التحصیل رشته کشاورزی از دانشگاه تهران است. او در کنار تحصیلات دانشگاهی در کلاس‌های طراحی و نقاشی دانشگاه هنر شرکت کرده و پس از آن چند سال در زمینه گرافیک مشغول به کار بوده است.

چه طور به کار طراحی لباس علاقه‌مند شدید؟

من به ترکیب‌بندی رنگ و بافت خیلی علاقه دارم و در عین حال علاقه زیادی به لباس دارم. مادرم هم خیاط است و همیشه طرح‌هایی برای لباس می‌کشیدم و او برایم لباس می‌دوخت. معمولا به طرح‌های خوبی هم می‌‌رسیدم و اطرافیان از آنها استقبال می‌کردند. تعدادی از دوستانم که در رشته طراحی لباس تحصیل کرده بودند مرا تشویق کردند که این کار را یاد بگیرم و من هم طراحی لباس را در موسسات آزاد آموزش دیدم.

از چه زمانی فعالیت جدی خود را در این زمینه آغاز کردید؟

از چند سال پیش در تهران با همکاری دوستان آغاز به کار کردم. الان 3 سال است که در بندرعباس مشغول به کار هستم و فروشگاهی دارم که محصولات تولید شده را در آن عرضه می‌کنم. من از کارم لذت می‌برم و به آینده آن بسیار امیدوارم.

استقبال اهالی بندرعباس از کارها چه طور است؟

از ابتدا استقبال خوب بود. ویژگی خوب مردم جنوب این است که رنگ‌های شاد را به راحتی می‌پوشند. من هم از ابتدا لباس‌هایی با این رنگ‌ها تولید می‌کردم و استقبال خیلی خوبی از آن شد. نکته دیگر اینکه مسافران زیادی از شهرهای دیگر به اینجا می‌آیند و استقبال زیادی از این لباس‌ها می‌کنند. من خودم را درگیر مد و رنگ سال و این قبیل مسائل نمی‌کنم و در خلوت هنری خودم کار می‌کنم. شاید این موضوع باعث شده که مشتری‌ها جلب لباس‌های من شوند.

لباس‌هایی که طراحی می‌کنید چه خصوصیاتی دارند؟

من به سلیقه خودم عمل می‌کنم و چون لباس‌هایی با مدل‌های قدیمی و بلند و چین‌دار را می‌پسندم، لباس‌هایی که طراحی می‌کنم هم چنین ویژگی‌هایی دارند. پارچه‌هایی با طرح‌های متفاوت و گلدوزی‌های رنگی را دوست دارم. این نوعی تفاوت در کارهای من با دیگران است چون طبق سلیقه خودم عمل می‌کنم. در خانه یک کارگاه دارم و همه پارچه ها را در آن نگه می‌دارم. معمولا طرح لباس را می‌کشم و بر اساس آن پارچه انتخاب می‌کنم و کار را به خیاط می‌دهم.

تا به حال در جشنواره‌های مد و لباس شرکت کرده‌اید؟

من علاقه ای به شرکت در نمایشگاه‌ها و جشنواره‌ها ندارم. در بندرعباس هم گاهی جشنواره‌هایی برگزار می‌شود و طراحان خوبی اینجا هستند که در آنها شرکت می‌کنند. اما من ترجیح می‌دهم در خلوت خودم کار کنم و درگیر نمایشگاه یا ارگان خاصی نشوم.

از لباس‌های محلی جنوب در کارهای خود الگو گرفته‌اید؟

خیلی کم. چون اینجا طراحان خوبی هستند که در رشته طراحی پارچه و لباس تحصیل کرده‌اند و فکر می‌کنم که آنها باید در این زمینه کار کنند. لباس‌های اینجا فرهنگ خاصی دارد و هرکدام از آنها یک پشتوانه و داستان دارد که اهالی بومی از آنها اطلاع دارند و می‌توانند در طرح‌های خود از آن استفاده کنند. من می‌توانستم این کار را بکنم اما ترجیح دادم از طرح‌های خودم استفاده کنم. در واقع بیشترین تاثیری که از فرهنگ مردم این شهر گرفتم، شجاعت در استفاده از رنگ است.

هویت ایرانی را چگونه در لباس‌های خود نشان می‌دهید؟

این موضوع به طور ناخودآگاه در طرح‌ها دیده می‌شود. پارچه‌های گلدار و لباس‌های چین‌دار در لباس‌های قدیمی ایران زیاد استفاده می‌شده و حتی زنان چاق از این لباس‌ها می‌پوشیدند. به نظر من نقش و نگار پارچه و استفاده از رنگ‌های گرم نشانه لباس ایرانی است.

به نظر شما طراحی لباس ایران در چه شرایطی به سر می‌برد؟

به نظر من خیلی خوب پیش می‌رویم. اما نکته جالب این است که اکثر کسانی که در زمینه طراحی لباس کار می‌کنند رشته تحصیلی غیر مرتبط با این رشته دارند. فکر می‌کنم این افراد دو دسته هستند، اول افرادی که به دلیل علاقه این کار را انجام می‌دهند و دوم افرادی که احساس می‌کنند بازاری به وجود آمده و می‌توانند لباس‌هایی با قیمت‌های بالا عرضه کنند. ولی در مجموع وضعیت لباس نسبت به سال‌های قبل خیلی بهتر شده است تا 5 سال پیش همه افراد شبیه هم بودند و لباس‌های یکسان می‌پوشیدند، اما الان لباس‌ها متنوع شده و مردم در انتخاب رنگ و مدل قدرت بیشتری دارند. در مجموع در حال پیشرفت هستیم و نگاه من به آینده این حرفه مثبت است.

انتهای پیام/