محمد جواد صدق آمیز، کارشناس حوزه مد و لباس فعالیت‌های بنیاد ملی مد و لباس را متفاوت از گذشته دانست و در این باره به خبرنگار هنرآنلاین گفت: کارگروه ساماندهی مد و لباس از برنامه‌هایی که در ابتدای امر برای این گروه تعیین شده بود کمی خارج شده است.

او در ادامه افزود: حوزه مد و لباس یک عرصه تک بعدی نیست به نحوی که در برخی از کشورها صنایع وابسته به این بخش را متشکل از 13 صنعت می‌دانند.

این کارشناس طراحی لباس تصریح کرد: صنایع وابسته به مد و لباس در ایران نیز بیش از 5 بخش است به همین خاطر نمی‌توان بر روی این عرصه به صورت تک بعدی برنامه‌ریزی کرد البته قانون‌گذار نیز به این امر توجه کرده است و در بخش مد و لباس وزارتخانه‌هایی نظیر صنعت، معدن و تجارت یا وزارت بازرگانی و... را نیز ملزم به فعالیت در این عرصه داشته است.

صدق‌آمیز اظهار کرد: مساله اصلی اینجاست که ریاست بنیاد ملی مد و لباس بر عهده معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و همین امر سبب شده که بار اصلی این مجموعه به سمت این وزارتخانه باز گردد این در حالی است که این وزارتخانه به خاطر نوع فعالیت‌هایش بیشتر به سمت هنرمندان و فعالانی نظیر طراحان تمایل یافته است در صورتی که صنایع و بخش‌های وابسته کمی مهجور باقی مانده و از آنان غفلت شده است.

او گفت: بهترین جشنواره مربوط به سال 90 بود که در آن وزارت ارشاد توانست ارتباط مناسبی بین طراح، تولیدکننده و توزیع‌کنندگان ایجاد کند اما در جشنواره‌های بعدی عمده تمرکزات بنیاد بر مسائل دیگری بود به نحوی که بیشتر طراحان در دید قرار گرفتند.

این کارشناس طراحی لباس پیشنهاد داد: اگر دفتر بنیاد ملی مد و لباس از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نزدیکی یکی از مراکز خرید پوشاک نظیر جمهوری انتقال می‌یافت امکان ارتباط بهتری را فراهم می‌کرد.

صدق آمیز در پاسخ به این سوال که مشکل اصلی در عدم سرمایه‌گذاری بر روی پوشاک در ایران چیست، گفت: دو مشکل بزرگ در این میانه وجود دارد بحث اول اجرایی نشدن حقوق معنوی مولفین است که با وجود تصویب مجلس شورای اسلامی هنوز اجرایی نشده است و جلوی سرمایه گذاری در این حوزه را می‌گیرد.

او افزود: با وجود کپی‌برداری در آثار سرمایه‌گذاری تولیدکنندگان بر روی طرح‌ها کاری عبث است چرا که ظرف چند ساعت سرمایه‌گذاری از بین می‌رود این در حالی است که مسئولین ذیربط نسبت به زمان ثبت اثر هنرمند نیز توجهی نکرده‌اند. یعنی مشخص نیست یک اثر ظرف مدت چند سال به نام یک فرد ثبت می‌شود چرا که قطعا نمی‌توان این زمان را تا ابد دانست.

این کارشناس مد و لباس اظهار کرد: تفاوت سلیقه طراحان و تولیدکنندگان سبب شده که این بخش به انسجام نرسد اما بیشتر انتقاد بر طراحان است چرا که نگاه یک تولیدکننده کاملا اقتصادی است و در وهله اول فروش برای او مهم است در صورتی که طراح تنها بر سلیقه خود تکیه دارد و حتی مخاطب شناسی درستی در آثارش ارائه نمی‌دهد.

صدق آمیز تصریح کرد: بسیاری از طراحان فکر می‌کنند به صرف گذراندن چند واحد دانشگاهی طراح هستند در حالی که برخی از آنان حتی عناصر هنر و مسائل فنی موجود در یک لباس را نمی‌دانند این امر سبب شده که اعتماد طراحان از بین برود اما قطعا مسائلی نظیر کپی‌برداری نیز باعث شده که اعتماد طراحان متزلزل شود در این میانه نیازمند یک مدیریت هستیم تا این اعتماد را ایجاد کند. انتهای پیام/