به گزارش خبرنگار هنرآنلاین،شهرزاد محمدی طراح لباس جوان،دیپلم ریاضی فیزیک را از مدرسه انرژی اتمی تهران دریافت کرده و سپس وارد دنیای موسیقی شده و هم اکنون دانشجوی رشته اپرا است.

خانم محمدی چرا وارد کار طراحی لباس شدید؟

پدر من تولیدی لباس داشتند و من از سنین پایین همراه او بودم و در تولیدی بین چرخ‌ها و پارچه‌ها می‌گشتم. بیشتر کار پدرم برش و الگوسازی و مدل‌سازی بود و این باعث شد که من به امور طراحی آشنا شوم. شاید اگر کارشان در بخش خیاطی بود من هم جلب آن کار می‌شدم، اما خیاطی را یاد نگرفتم. وقتی شروع به کار کردم مشتریانی بین دوست و آشنا داشتم که سفارش می‌دادند و علاقه‌مند بودند که برایشان لباس طراحی کنم. کم کم کار گسترش پیدا کرد و نمایشگاه لباس گذاشتم. الان هم مزون دارم و با همکارم که در رشته طراحی لباس تحصیل کرده‌اند، کار‌ها را آنجا عرضه می‌کنیم.

برچه اساسی شروع به طراحی لباس می‌کنید؟

یک مسئله بارز در زمینه‌های مختلف این است که در ایران بازار قوی در مواد لازم نداریم. در مورد پارچه هم همین طور است و ما پارچه‌های خوبی نداریم که بتوانیم هرچه در ذهن داریم عملی کنبم. من اول پارچه را می‌خرم و بعد با توجه به جنس و رنگ آن طراحی می‌کنم. البته از قبل طرحی را در ذهن دارم اما پارچه‌های موجود در بازار بیشترین تاثیر را روی طرح‌های من دارند.

به نظر شما چه طور می‌شود هویت ایرانی را در لباس نشان داد؟

استفاده از نماد‌ها ونقوش ایرانی مثل بته جقه از اولین راه‌های این کار است. اما به نظر من برای اینکه ایرانی بودن خود را نشان دهیم باید در عین رعایت حجاب و حرمت‌ها خیلی شیک باشیم. در واقع ایده اصلی من در کار‌ها همین بوده و مشتری‌ها هم متوجه آن شده‌اند که اگر بخواهند با پوشش کامل در جایی حاضر شوند با این مانتو‌ها خیلی راحت خواهند بود و کارهای من کاملا مناسب کسانی است که می‌خواهند محجبه و شیک باشند.

در صورت همکاری با یک تولیدی آیا باید تغییری در طرح‌های شما ایجاد شوند؟

صد درصد طرح‌ها باید متفاوت باشند. چون دوزنده‌های تولیدی با خیاط‌های خانگی متفاوت هستند. باید طرح‌ها ساده‌تر باشند و مدل سازی عوض شود. مثلا برش‌های منحنی زیاد نداشته باشد یا ریزه کاری در آنها کم باشد.

تیراژ کارهای شما چه تعداد است؟

از هر لباس دو عدد آماده می‌کنیم. البته ترجیح می‌دادم تعداد بیشتری باشد مثلا ۱۲-۱۳ عدد اما هزینه کار خیلی بالا می‌رود و فعلا باید محدود کار کنیم. خارج از زمان نمایشگاه‌ها سفارش هم از مانتو‌ها می‌گیریم. علاوه بر آن برای بعضی مشتریان لباس‌های سفارشی مجلسی هم می‌دوزیم.

وضعیت طراحی لباس را در ایران چه طور می‌بینید؟ متاسفانه دست ما خیلی بسته است و بیشترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم طراحی روی پارچه است. البته این یکی از خصوصیات ما شده است که هرچه دستمان بسته باشد خلاقیتمان بیشتر می‌شود. اما برای اینکه تغییر خاصی بتوانیم در لباس‌ها ایجاد کنیم، من با وجود طراحی‌های متفاوتی که انجام داده‌ام، هنوز به نتیجه نرسیده‌ام.

انتهای پیام/