به گزارش سرویس مد و لباس هنرآنلاین/ دکتر غزالی در مورد شکلگیری و اهداف موسسه "ترنج آفرین برتر" که برپا کننده این نمایشگاه است گفت: این موسسه فرهنگی است که با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال 88 شروع به فعالیت کرده است. اهداف این موسسه پرداختن به صنایعدستی و طراحی لباس است و کارها معمولا به صورت نمایشگاهی انجام میشود. این مجموعه در سال 90 به عنوان واحد فناور ترنج آفرین برتر دانشگاه، شروع به همکاری با دانشگاه الزهرا کرده و مورد حمایت دانشگاه قرار گرفت. مرکز رشد دانشگاهها بخشی است که وظیفهاش برقراری ارتباط بین دانشگاه و صنعت است. دانشجوان بعد از فارغالتحصیلی یا در ترمهای پایانی میتوانند با توجه به رشتههای خود مثل شیمی، فیزیک، نانو، طراحی پارچه، صنایع دستی و ... توسط اساتید خود با این مراکز ارتباط برقرار کنند و با فعالیت در بخش ارتباط با صنعت با زیر و بم کار آشنا شوند.
او در مورد نحوه برگزاری نمایشگاهها گفت: ما نمایشگاههای زیادی در خارج از دانشگاه داشتیم ولی داخل دانشگاه این دومین نمایشگاه ماست. در هفته پژوهش سال قبل و همچنین هفته پژوهش امسال کارها به دو صورت مصور و فیزیکی ارایه شدند. کار به صورت تیمی انجام میشود چون بسیار سخت و زمانبر است. در این نمایشگاه بیشتر طرحهایی را گذاشتم که خودم انجام دادم. به خاطر اینکه دانشجویان طراحی لباسی که با من درس دارند ببینند که تیپکاری من به عنوان استادشان به چه شکل است و چه طور با خارج از دانشگاه ارتباط برقرار میکنم. ولی در نمایشگاه قبلی کارهای دانشجویان و من در کنار هم ارائه شدند.
غزالی در مورد نحوه انتخاب دانشجویان برای همکاری با موسسه گفت: دانشجویانی که برای این مجموعه انتخاب میشوند ، افرادی کوشا و علاقهمند هستند. کسانی که تشنه علم هستند و معمولا در کلاسها مشخص میشود که چه کسانی علاقهمند به انجام کار هستند. وقتی این ارتباط برقرار شد گاهی ادامه پیدا میکند و گاه بچهها به دلیل سختی کار خسته میشوند و رها میکنند.
این استاد طراحی پارچه و لباس دانشگاه افزود: این کار هم پژوهشی است و هم جنبه درآمد زایی دار . کتابی که ارائه شده نمونهای از بخش پژوهشی کار است و لباسهایی که برای مشاغل ارائه شده به صورت پروژه تحقیقاتی ارائه شده و درآمد زایی هم داشتهاند. به عنوان مثال سازمان صنایع دستی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و استانداری تهران مراکزی بودند که برای آنها لباس فرم کارمندان طراحی و اجرا شده است.
او در مورد ثبت آثار گفت: بعضی از کارها در سازمان پژوهشهای علمی صنعتی ایران ثبت شدند و بعضی نه. ثبت کارها به صورت پروژه لباس مشاغل هستند. به این صورت که یک پروژه تحقیقاتی به همراه خروجیهای آن که طراحی لباس است، ارائه شده و به ثبت رسیده است.
این طراح لباس همچنین در مورد استفاده از بافتههای سنتی گفت: شعربافی از دستبافتههای کاشان و یزد است. البته ما بیشتر با کاشان همکاری داریم. وقتی برای پروژهای در سازمان صنایع دستی مشغول به کار بودیم، با هنرمندان آنجا آشنا شدیم و به کارگاه هنرمندی که این کار را انجام میداد رفتیم. در آن کارگاه با همان وسایل صد سال پیش کار میکنند و آنقدر قدیمی است که خود میتواند یک موزه باشد. این کارها در سال 89 در حال منسوخ شدن بود. آنها فقط در قطع شال پارچه تولید میکردند و در قطع لباس توانایی انجام کار نداشتند. این دستبافهای سنتی را به خود هنرمند سفارش دادیم اما تغییراتی هم در پارچه دادیم. به این شکل که هم رنگ را پیشنهاد میدهیم و هم خواستیم بافتها فشردهتر باشند تا با تراکم بالا پارچه مقاومت بیشتری داشته باشدو برای لباس مناسب باشد.
انتهای پیام/