به گزارش هنرآنلاین/ در طی تاریخ معاصر، جنگها ، انقلابها و تحولات عظیم اقتصادی و صنعتی، برشهایی از تاریخ بودهاند که باعث تغییرات اساسی در سلیقه و شیوه پوشش افراد جامعه شدهاند. پس از جنگ جهانی دوم، انقلاب عظیمی در صنعت پوشاک به وجود آمد. لباسهای اشرافی و سنگین کنار گذاشته شد و لباسهای راحت و سبک جایگزین آنها شدند. در سالهای بعد تحولات گوناگون صنعت نساجی باعث تولید پارچههایی با تنوع بیشتر شد و این موضوع امکان تولید لباسهای متنوعتر را فراهم کرد. اما در دهههای اخیر با توجه به ثبات نسبی در اوضاع سیاسی و اقتصادی، چه عواملی باعث تغییر در سلیقه افراد جامعه و مدسازی میشود؟ نیاز به تنوع و ایجاد تغییرات در ظواهر زندگی برای ایجاد نشاط و عدم یکنواختی، دلیل اصلی ایجاد و پیروی ار مد است.
اما یکی از عوامل مهم در جهتدهی سلیقه افراد جامعه که به شکلی نامحسوس نقش جدی و تاثیرگزار در این زمینه دارد، هنر و به خصوص سینما است. سینما علاوه بر جنبه هنری و سرگرمی، توانایی زیادی در فرهنگسازی و القاع سلیقهها و تفکرات گوناگون در مخاطب دارد. در فیلمهای مختلف تاریخی، اجتماعی، تخیلی و... لباس بازیگران معرف دوره زمانی و مکانی خاصی است که داستان در آن جریان دارد. بر همین اساس یکی از نکات اساسی در ساخت فیلم طراحی لباس است. لباس یک کاراکتر از جمله عواملی است که نقش مهمی در معرفی او به بیننده دارد و گاه چنان تاثیرگزار میشود که شخصیت بازیگر با آن لباس در ذهن مخاطب نقش میبندد.
زورو ، بتمن و سوپرمن از جمله کاراکترهایی هستند که لباس آنها نقش اساسی در شکلدهی شخصیتشان داشته و با گذشت سالها از اکران فیلمها، هر نشانهای از آن لباسها یادآور آن کاراکتر است.
از سوی دیگر فیلمهای اجتماعی با شخصیتهای حقیقی هستند که گاه تاثیر عمیقی بر تماشاگر دارند. در تاریخچه لباس، شلوار جین به عنوان لباسی مقاوم برای کارگران معرفی شده؛ اما چه عاملی باعث رواج شدید و محبوبیت آن در جوامع شد؟ به نظر بسیاری از متخصصان صنعت مد استفاده از شلوار جین در بعضی از فیلمهای دهه 50 و 60 میلادی نقش اساسی در همهگیری این لباس داشته است. بازیگران محبوبی مثل جیمز دین در فیلم " شورش بیدلیل " و مارلون براندو در فیلم "وحشی" با پوشیدن شلوار جین موج عظیمی از تقاضا برای این لباس را به وجود آوردند.
در ایران نیز نمونههایی از تاثیرات سینما و تلویزیون بر پوشش جامعه دیده شده است. چادر به عنوان بخش مهمی از پوشش زنان ایرانی، در طی سالها شیوه ثابتی برای استفاده داشته است که اصطلاحا به آن " رو گرفتن" میگویند. در نیمه دهه 70 شمسی با پخش سریال "در پناه تو" شیوه جدیدی برای استفاده از چادر معرفی شد. در این سریال برای اولین بار جلوی چادر باز بوده و با کمک دو دست نگه داشته میشد. بعداز آن طیف وسیعی از زنان جوان دانشجو یا کارمند، با کیفهایی در دست به این شیوه چادر به سر میکردند.
نمونه دیگر از فراگیری طراحی لباس یک فیلم در جامعه به فیلم "سنتوری" ساخته داریوش مهرجویی مربوط میشود. در آن فیلم بازیگران نقش اصلی زن و مرد پانچوهایی دوخته شده از شالهای زنانه به تن داشتند. بعد از اکران فیلم این مدل لباس در تمامی فروشگاههای لباس عرضه شد. تنوع در رنگ آمیزی، استفاده راحت و قیمت مناسب این لباسها باعث استقبال زیاد خانمها از این مدل شد که تا مدت زیادی ادامه پیدا کرد.
نمونه دیگر که البته رواج چندانی نیافت مربوط میشود به فیلم "ماهیها عاشق میشوند" ساخته علی رفیعی. سارافونهای بلند رنگی همراه با جورابهای رنگارنگ؛ لباس غالب زنان این فیلم بود که تفاوت زیادی با مانتوهای مشکی رایج در میان زنان داشت. این شیوه لباس پوشیدن با استقبال عدهای از دختران جوان هنرمند مواجه شد. اما به دلیل جسارتی که پوشیدن یک لباس متفاوت نیاز دارد، در سطح جامعه زیاد فراگیر نشد.
به جز این موارد، لباسهای استفاده شده در آثار سینمایی یا لباسهای عادی مردم جامعه بودند و در آنها خلاقیتی وجود نداشته، و یا به شکلی طراحی شدهاند که قابلیت استفاده عموم در سطح جامعه را نداشتهاند.
انتهای پیام/
مریم درویش