به گزارش هنرآنلاین ؛ آنچه مسلم است این است که مادها و پارسها از جمله اقوام متعددی بودهاند که در کنار سایر اقوام در لوای فراز و نشیب سلطه سلسلههای بزرگتر و قویتر، به صورت ملوک الطوایفی در این سرزمینها به گذراندن زندگی مشغول بودهاند تا اینکه تحت تاثر شاریط فراهم شده. خود نیز به سلسلههای بزرگ قومی مبدل شدهاند.
بر اساس یافتههای باستانشناسی آنچه در نواحی غربیتر و جنوب غربی به طور مستند و موثق ثابت شده آن است که تمدنهای پر آوازه و شکوفایی چون عیلام، آشور، بابل،اکد و سومر وجود داشته است و شواهدی از حضور تمدنهای شناخته شدهای در نواحی شرقی شمال و شمال شرقی نیز در دست است.
یکی از سرزمینهایی که اطلاعات نسبتا موثقی از آن به دست آمده عیلام است. این سرزمین در آن روزگار از سمت مغرب به رود دجله، از سمت مشرق به قسمتی از فارس از سمت شمال به نقطهای بین بابل و همدان و سمت جنوب به خلیج فارس و بندر بوشهر محدود میشده است.
هرچند زبان، خط، مذهب و حتی رسوم عیلامیها یعنی اقوام ساکن در آن سرزمین با سومریها و اکدیها متفاوت بود اما آنها در همه زمینهها دارای ریشه و وجوه مشترک فراوانی هستند. به طوری که تمایز تاریخ مردمان عیلام با همسایگان، باج خواهان و یا باج گذارانشان در طی تاریخ از قبیل مردمان سومر، آشور، بابل و اکد کاری است نا صواب. برای همین تاریخ ایلام قدیم را به سه عهد تقسیم میکنند. در عهد اول همسایه و طرف آنها سومریان بودهاند و در دو عهد دیگر دولتهای بابل و آشور.
محیط طبیعی و جغرافیایی سرزمین عیلام و مناطق مجاورش، شامل کوهستانها و دشتها و رودهای فراخ میشده و آبوهوای عمدتا گرم و خشک و دمایی تا بیش از 50 درجه سانتیگراد مشابه دمای نواحی خوزستان امروزی ما داشته است که میزان بارندگی سالاه آن متوسط بوده. درحالی که در کنار آن مناطق کوهستانی مانند سلسله جبال زاگرس به خصوص ارتفاعات کردستان و آذربایجان امروزی وجود داشته است.
منابع اولیه برای تولید پوشاک مستقیما از طبیعت به دست میآمد. علاوه بر پشم گوسفند بذرک یا گیاه کتان نیز برای استفاده از ساقهاش جهت تولید کتان کاشته میشد. مسلما آنها در فصول سرد لباسهای گرمتر میپوشیدهاند. مردان عمدتا در قسمت بالاتنه برهنه بودند و تن پوشی دامن مانند که در کمر گره میخورد میپوشیدند.
زنان هم ردایی بلند از شانه تا زانو به تن میکردند که معمولا شانه و بازوی راست لخت رها میشد. مردان هم ریش بلند و موها بلند داشتند و هم اصلاح میکردند. زنان موهای بلندی داشتند که آن را میبافتند و دور سر میپیچیدند. زنان مرفه لباسهای رنگی و درخشان میپوشیدند. هم مردان و هم زنان گوشواره و گردنبند داشتند و و در مراسمهای ویژه زیورهای بیشتری به کار میبردند. افراد متمول از از گردنبندها و گوشوارههای طلا و نقره استفاده میکردند و سنگهای قیمتی و درخشان نیز در ساخت زیورآلات آنها به کار میرفت که لاجورد و عقیق از جمله آنها بود.
انتهای پیام/31