گروه مد و لباس هنرآنلاین؛ برای آنکه تولیدات داخلی بتوانند با محصولات خارجی رقابت و برابری کنند و اعتبار لازم را کسب کنند، باید به ویژگی‌هایی مانند حفظ کیفیت، طرح مناسب با سلیقه ایرانی و مطابق با مد روز، قیمت مناسب و عرضه مناسب دست یابند. البته این پتانسیل به خوبی در کشور ما وجود دارد و بسیاری از محصولات داخلی می‌تواند با محصولات خارجی برابری کنند که رسیدن به چنین جایگاهی، مستلزم حمایت دولت است.

نقش رسانه‌های عمومی

رسانه‌های عمومی مانند صدا و سیما، سینما و... در ارزشگذاری، اعتبار بخشی، ترویج و تعمیم انواع پوشش، نقش اساسی و تعیین کننده‌ای دارند؛ ولی متأسفانه طراحی لباس که منشأ همه این موارد است، از جایگاه مناسبی در تولیدات آنها برخوردار نیست.

البته باید خاطر نشان کرد که با وجود این مسائل و مشکلات، طراحان زیادی با تلاش و کوشش خود و اندوختن تجربه از فرصت‌های داده شده، استفاده کرده و به صورت حرفه‌ای در بخش‌های مختلف مشغول به کار هستند.

نگاهی به رشته دانشگاهی طراحی لباس

آموزش طراحی پارچه در ایران به صورت آکادمیک و دانشگاهی از سال ۱۳۴۷ در دانشکده هنرهای تزئینی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر وقت با پذیرش از طریق کنکور آغاز شد. در سال های اول تدریس دروس طراحی لباس و پارچه در دانشگاه‌ها، برنامه علمی و کاربردی تدوین نشده بود. هدف متولیان امور بیشتر بر توسعه دانشگاه‌ها بدون در نظر گرفتن علل و اسباب و ضرورت ها بود و طراحان فارغ‌التحصیل، راهی کارگاه های کوچک و خصوصی می شدند و نقشی در تولیدات انبوه نداشتند، از سویی دیگر ورود بی رویه و قاچاق پارچه و لباس، به مشکلات طراحان دامن زد که در این سال ها و با تشکیل انجمن طراحان پارچه و لباس و نگاه مثبت مسئولان و سیاستگذاران، بارقه امید به دل طراحان این رشته دمیده شد.

کارشناسان معتقدند اگرچه هم اکنون، وضعیت آموزش در دانشگاه‌ها در سطح بهتری قرار گرفته است، اما هنوز هم نواقصی در این زمینه وجود دارد که باید رفع شود. مهم‌ترین مسئله این رشته، همراستا شدن آن با نیاز بخش صنعت و بازار کار است و همچنین توجه به ضرورت نیاز ارتقای سطح علمی، آموزشی و تکنولوژی روز. به اعتقاد متخصصان، ایجاد مقطع کارشناسی ارشد و مقاطع بالاتر آموزشی در بحث‌های تخصصی، می‌تواند در این زمینه کارساز باشد.

رشته طراحی پارچه و لباس یکی از رشته های کاربردی است و در دنیا از جایگاه ویژه ای برخوردار است و دانش پژوهان، امروز با دریایی از علوم مختلف روبه رو هستند. در ایران دوره آن در مقطع کارشناسی، 4سال، در آلمان 7 سال و در ایتالیا 9 سال می‌باشد. هدف از رشته طراحی لباس، تربیت نیروی انسانی متعهد است که بتواند مستقلاً نقش طراح پارچه و لباس را در جامعه ایفا نماید. با آموزش و تعلیمات در این شاخه می توان به تولید با کیفیت بالا، قیمت تمام شده پایین و کارآیی مناسب دست یافت که حاصل این وضعیت نیز حذف واردات خارجی و دستیابی به بازارهای جهانی و در نهایت کسب یک بازار مشخص و وسیع در دنیا می باشد.

از آنجایی که رشته طراحی لباس و پارچه به عنوان یک رشته و خلاقیت فکری، موجب افتخار کشور بوده و همیشه بازگوکننده خصوصیات تاریخی، اجتماعی و فرهنگی و یکی از عوامل مهم در شناساندن فرهنگ و تمدن ملل مختلف محسوب می شود، باید سعی نمود تا از آن برای کسب اعتبار و حیثیت فرهنگی در جوامع بین‌المللی استفاده شود.

یک نمونه موفق: طراحی مانتو بومی

طراحى مانتو با ویژگى هاى بومى ایران در سال ۸۲ آغاز شد و پژوهش‌هاى اولیه آن تا سال ۸۴ ادامه داشت. بخشى از این پژوهش‌ها به نیازسنجى و شناسایى ظرفیت ها و میزان استقبال از طرح متمرکز شد. از سال ۸۴ تا ۸۶ نمونه‌هایى از مانتوهاى طراحى شده، ارائه شد. این نمونه ها سال ۸۵ بعد از گذراندن مراحل تصویب و بازنگرى مجدد در قالب یک پیش طرح به معاونت فرهنگى دفتر مرکزى جهاد دانشگاهى ارائه شد و مورد استقبال قرار گرفت. ۱۲ نفر از اساتید دانشگاه هاى الزهرا، علم و صنعت، علم و هنر و دانشکده شریعتى شوراى، طراح این مانتوها (طراحى، دوخت، الگو، طرح پارچه، چاپ و نقش پارچه) بودند.

مسئول تیم طراح مانتو بومى ایرانى اهداف ارائه مانتو بومى ایرانى را حمایت از صنعت ایرانى می داند. وی می گوید: "دنبال این هستیم که ضمن استفاده از پارچه هاى اصیل ایرانى نظیر پارچه قلمکار یا ترمه و... فروش تجارى این پارچه ها را نیز در بازار تضمین کنیم. در این صورت، دوباره زیبایى این پارچه ها به چشم خواهد آمد. قلمکار، پارچه ملى ایرانى است. چرا ما نباید از این پارچه با ویژگى هاى منحصر به فردش استفاده کنیم."

بخشی از مقاله نقش و تاثیر جامعه طراحان در توسعه صنعت پوشاک در کشور

نوشته مهدی محمودی

عضو کارگروه ساماندهی مد و لباس

انتهای پیام/31