محمدرضا رضایی نایب از کاشان به دومین جشنواره مدو لباس فجر آمده. وی درباره کار این دستگاه به خبرنگار هنرآنلاین گفت: اسم این دستگاه "شعربافی" است و با آن پارچه‌های ابریشمی، پشمی و دارایی می‌بافند. پارچه‌هایی که به صورت روزمره مورد نیاز مردم قرار می‌گیرد. این دستگاه از هزاران سال پیش تا کنون وجود داشته و با گذشت زمان دستخوش تغییرات شده و امروزه ماشین برقی بافت پارچه هم وجود دارد. البته کارخانه‌ها و نساجی‌ها که دیگر جای خود را دارند.

وی ادامه داد: ما در این دستگاه یک سری که بعد از طراحی آن‌ها را از ورد و شانه رد می‌کنیم. این یعنی طراحی پارچه. بعد از اینکه پارچه طراحی شد دستگاه برای بافت تنظیم شده و ما شروع می‌کنیم به دادان نخ پود به این تارها. این اتفاق توسط وسیله‌ای به اسم ماکو صورت می‌گیرد. مجموع این اتفاق‌ها باعث می‌شود یک میلیمتر پارچه شکل بگیرد و تکرار این اتفاق در یک زمان طولانی باعث شکل گیری پارچه در عرضی مناسب می‌شود.

وی با اشاره به اینکه این دستگاه‌های سنتی طرح‌ هم به پارچه می‌دهند گفت: این دستگاه‌ها صرفا برای بافت پارچه‌های تکرنگ نیستند. با استفاده از فن چله دوانی می‌شود به پارچه‌ها طرح داد. به این صورت که یک‌‌سری تارها را با یک توالی خاص از بین وردها رد می‌کنیم و این باعث به وجود آمدن نقش‌های مختلف روی پارچه می‌شود.

این هنرمند در پایان تصریح کرد: در بافت پارچه با دستگاه‌هایی به این شکل که از ابتدایی ترین دستگاه‌های بافت پارچه هستند تنوع طرح محدود است. ولی دستگاه‌هایی مثل دستگاه‌های دستس ترمه بافی و زربفت بافی که به اصفهان و یزد مربوط می‌شود قابلیت تغییر طرح را دارند.

انتهای پیام/31