سرویس مد و لباس هنرآنلاین، امید صیفی، گرافیست جوانی از نسل بعد از انقلاب یا شاید کمی دورتر، متعلق به دورانی پس از جنگ است. درست از زمانی که ایران قطعنامه 598 شورای امنیت ملی را برای ایجاد صلح در منطقه پذیرفت و خاکریزها و انسان های در آن به خاطرات سپرده شدند. خاطراتی که سال ها بعد برای نسل "امید" تبدیل به افسانه های دور از ذهن شد و تنها چیزی که به یادگار ماند خاکریزهای نمایشگاه ها و فیلم هایی بود که تلویزیون هزاران بار با طعم قهرمان پروری برای ما به نمایش درآورد. تا همین چند سال پیش کسی نمی توانست بگوید پوشیدن لباسی با طعم قهرمانان ملی چگونه است؟ جسارت که نمی توان گفت، شاید تنها ذره ای ارادت، به اندازه وجب به وجب این خاکی که قهرمان پشت قهرمان فدایش کردیم، لازم باشد که بخواهیم از چه گوارا و خوانندگان موسیقی راک بگذریم و لحظه ای به جام جهان نمای درون بیاندیشیم. خوب می شناسم نسلی را که همراه من از جنگ تنها افسانه شنیده اند اما قطعا این افسانه ها به پاس ریشه های عمیق مردانی، بزرگ شده است که امروز تنها بر سر کوچه ها نامی از آنان می بینیم و یا دربرنامه تشعیع جنازه گمنامانشان وصف فعالیت های مدیران امروز را می شنویم. شاید این سنگر گرفتن مدیران این مرز و بوم، پشت چهره های خاکی کسانی که روزگاری در اوج مشکلات برای میهن جان دادند، امروز باعث شده است که "همت" ها و "دوران" ها را با شخصیت های ناشناس مرزهای دیگر معاوضه کنیم. آنچه می خوانید گفت و گویی با خالق لباس "قهرمان من" که برای اولین بار تصاویر شهدای جنگ و نخبگان ملی مرز و بوم ایران را بر روی لباس جوانان آورده است:
هنرآنلاین: با توجه به اینکه یک جوان دهه شصتی هستید و عملا هیچ چیزی از جبهه و جنگ ندیده اید چطور شد که عکس همت را بر روی لباس ها چاپ کردید؟
صیفی: همت برای من یک شخصیت والا بود که به نوعی خاص با وی ارتباط قلبی داشتم. در واقع این علاقه قلبی هیچ ارتباطی به شناخت من از این فرد نداشت بلکه مانند بسیاری از انسان های دیگر این شخصیت را به نوعی ناشناخته دوست داشتم. در واقع آشنایی من با شخصیت و زندگی شهید همت پس از چاپ عکس وی بر روی لباس ها اتفاق افتاد. در حقیقت به دلیل اینکه ظاهر من با ایدئولوژی هایی که همیشه در کنار این افراد حضور داشت، متفاوت بود، یک تضاد زیبا و دوست داشتنی ایجاد شد که به نوعی علاوه بر مردم قشر جوانان نیز از آن به صورت گسترده استقبال کردند.
هنرآنلاین: برای یک جوانی که جبهه را ندیده و با توجه به جوی که امروز برای خنثی کردن شخصیت این افراد رایج است، بر اساس چه تفکری این جسارت را پیدا کردید که لباس شهدا را ترویج کنید و حتی خودتان استفاده کنید؟
صیفی: واقعیت این است که من به فضای سیاسی مملکت و استفاده ای که برخی از افراد از وجهه این قهرمانان انجام داده اند کاری ندارم، آنچه باعث شد همت و شهدای امثال وی را به عنوان قهرمان ملی معرفی کنیم، احترامی بود که برای خود این شخصیت ها قائل بوده و هستم چرا که معتقدم این افراد قهرمانان ملی ما هستند که برای این مرز و بوم زحمات بی شائبه کشیده اند و متعلق به قشر خاصی نیستند و قطعا به تمام مردم تعلق دارند.
هنرآنلاین: با توجه به اینکه امروز جوانان و دولت در معضل دائمی عدم تطبیق آرمان ها در لباس رو به رو هستند، فکر می کنی چرا جوانان از این طرح استقبال کردند؟
صیفی: واقعیت این است که در کشور ما مباحث فرهنگی تنها یک شعار است به نحوی که امروز در هر سازمانی افرادی به نام فرهنگی مشغول به کار هستند. اما به نظر می رسد که نگاهی که این نسل به شهیدان دارند نتیجه حرکت نامناسب این افراد در حوزه فرهنگی باشد. در واقع باید به شهدا به چشم اسطوره های ملی نگاه کنیم نه وسیله ای برای قدرت برخی از افراد. متاسفانه آنچه نسل ما از جنگ می دانند تبلیغات کلیشه ای است که عمدتا با پلاک و خاکریز اتفاق می افتد در حالیکه ابعاد زندگی این افراد بسیار گسترده تر از چیزی است که در دهه شصت گفته می شد. قطعا امروز نیازمند استفاده نوینی از روش های خود برای شناساندن این قهرمانان هستیم.
هنرآنلاین: برخی از افراد معترض هستند که کشیدن عکس شهدا در سطح شهر باعث ترویج حس افسردگی و یادآوری خاطرات سخت دوران جنگ است، فکر نمی کنید طرح شما نیز اینگونه حسی را ترویج کند؟
صیفی: در تمام دنیا پوشیدن لباسی که عکس چه گوارا دارد یک ملاک برتری و قهرمان پروری محسوب می شود بدون آنکه حسی از افسردگی یا مسائلی از این دست را ترویج کند. واقعیت این است که در دنیا چه گوارا به عنوان یک قهرمان فکری و سیاسی محسوب می شود که افراد به وی افتخار می کنند و حتی پوشیدن این لباس سبب انرژی مثبت و گام برداشتن در راه اهداف می شود. حال نکته اینجاست که این برداشت ها درمورد شهدا ناشی از چیست؟ من معتقدم این مساله به نوع دیدگاهی باز می گردد که مسئولین کشور به خصوص در حوزه فرهنگی ترویج کرده اند. من به شخصه از پوشیدن لباسی که عکس همت بر روی آن باشد احساس افتخار می کنم گر چه که معتقدم که دیدن این عکس در جامعه باعث ایجاد علامت سوال می شود وبسیاری از افراد را به سمت درک بیشتر جایگاه این قهرمانان سوق می دهد.
هنرآنلاین: طرحی که ارائه دادید، گام مثبتی در جهت ترویج ارزش های ما محسوب می شود، کدام ارگان یا سازمان دولتی از شما برای گسترش این کار حمایت کرد؟
صیفی: از روزی که این طرح آغاز شد تا امروز کار را بر اساس علاقه قلبی و با سرمایه شخصی خودم و دوستانم انجام داده ام و هیچ سازمان یا ارگانی به حمایت از ما بر نخواست به نحوی که کمتر پیش می اید بتوانیم چاپ عکس بر روی لباس ها را در تیراژ گسترده انجام دهیم. به نظر می رسد عده ای دوست ندارند ارزش و مقام شهدا برای مردم روشن شود چرا که به حدی این افراد را فرا زمینی و غیر قابل باور ساخته اند که درک این مساله برای مردم به خصوص قشر جوان کم شده است.
هنرآنلاین: چرا اغلب گرافیست ها از حوزه لباس دوری می کنند و حضور آنان در این عرصه کمرنگ است؟
صیفی: واقعیت این است که گرافیست ها نه تنها از این حوزه فرار نمی کنند بلکه بسیار فعال هم هستند اما مساله این است که به دلیل نداشتن سرمایه کارها تنها در حد تک دوزی و انفرادی عرضه می شود و بسیاری از اقشار جامعه این طرح ها را نمی بینند و یا طراحان را نمی شناسند.
گفت و گو از سمیه باقری
انتهای پیام/61