به گزارش هنرآنلاین، حسنعلی شهرکی با بیان اینکه پیشینه پارچه بافی در تمدن بشر به هزاره های قبل از میلاد باز می گردد، افزود: آثار کشف شده در زمینه صنعت بافندگی در شهر سوخته نشان از قدمت کهن این حرفه در منطقه سیستان دارد.
وی اظهار داشت: پارچه بافی در زابلستان قدمتی افزون بر پنج هزار سال دارد و تکه پارچه های دست بافت کشف شده در شهر سوخته نمونه ای از این هنر در پنج هزار سال پیش است.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان گفت: شیوه های تولید پارچه متفاوت است به طوری که در یافته های شهر سوخته با پیدا شدن تعداد قابل توجهی ابزار گوناگون بافندگی و ریسندگی چوبی، گلی، سفالی و فلزی که نشانگر وجود صنعت بافندگی در آن دوره بوده، این امر را به وضوح نشان می دهد.
شهرکی افزود: در مسیر هنر پارچه بافی آنچه از هزاره های قبل از میلاد تاکنون مشخص و مشهود است، خودکفایی مردم سیستان در تولید مواد اولیه صنایع مختلف، به خصوص پارچه بافی بوده است.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان گفت: آنچنان که تا همین سده اخیر تمام مراحل تهیه و تولید پارچه از سوی خود مردم و خانواده های آنان صورت می گرفت.
وی اظهار کرد: مردم هنر دوست دیار سیستان از مرحله کاشت و برداشت پنبه تا تهیه پشم و موی دام، ریسندگی و آماده سازی آنها را با ابزار سنتی و ویژه انجام می دادند.
شهرکی ادامه داد: در زمان عمرو لیث صفاری برای سال ها پارچه مخصوص خانه کعبه در سیستان بافته می شده است.
وی تصریح کرد: بی گمان شاخص ترین برجستگی این صنعت در مقابل نمونه های مشابه پارچه، قدمت پنج هزار و 200 ساله آن است، به طوری که بافته های شهر سوخته در طرح و تکنیک به صورتی غیر منتظره با پارچه های امروزی تشابه دارد.
شهرکی گفت: لنگ (دستمال کوچک و بزرگ)، سریک (باربند)، پتو و شالگردن معروف ترین انواع پارچه بافی سنتی از سوی هنرمندان سیستان به حساب می آید.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان بیان کرد: تاکنون هزار و 625 اثر تاریخی و معنوی در سیستان و بلوچستان به ثبت رسیده است.
انتهای پیام/61