بهرام کلهرنیا،رئیس انجمن گرافیک ایران درباره تاثیر خطاطی و تایپوگرافی در لباس‌ها به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت:این ماجرا به ده تا دوازده سال پیش و گروهی از دانشجویان باز می‌گردد که در یکی از پروژه‌ها به آن‌ها پیشنهاد دادم که طرح‌هایشان را بر روی لباس پیاده کنند چرا که لباس یک نوع پوستر شناور در محیط اجتماعی است که می‌توان از عوامل گرافیکی مختلفی در آن استفاده کرد.

وی در ادامه افزود: به طور حتم می توان از این قابلیت لباس برای ارائه خط نیز استفاده کرد. البته لزوما کارهایی که امروز در جامعه می بینیم تایپوگرافی نیستند چرا که تایپوگرافی روشی است که در آن عوامل حروفی با کمک دستگاه و کیبورد یا ماشین تایپ ارائه می شود.

رئیس انجمن گرافیک ایران تاکید کرد:آنچه امروز بر روی لباس ها می بینیم، کارهای کالی گرافی یا خوشنویسی هستند. طرح استفاده از طرح های گرافیکی که از محیط دانشگاه آغاز شد بعدها به یک ایده تجاری تبدیل شد و برخی از موسسات پوشاک از آن استفاده کردند.

کلهرنیا با ابراز خرسندی از ورود خط و تایپوگرافی بر روی لباس اظهار کرد: چه خوب که طرح استفاده از خطاطی و تایپوگرافی وارد محیط اجتماعی شد چرا که این می تواند راهی برای آزمایش جدید و رخ به رخ قرار گرفتن برخی از عامل های بصری گرافیک در برابر چشم مخاطبان اجتماعی شود.

وی بیان کرد: این حرکت بسیار ایده و اتفاق خوبی است اما بالطبع در این ماجرا نیز مساله اقتصاد خرید، تولید، فروش و... هم نقش بازی می کنند و بخشی از مساله را شکل می دهند.

رئیس انجمن گرافیک ایران تصریح کرد: حرکت جامعه پوشاک به سمت خطاطی باعث شده است که در جامعه امروز یک جور شوق و عشق بازگشت به خاطرات قدیمی به وجود آید به نحوی که این اقدام در بلند مدت سبب می شود، مراجعه به خط و خوشنویسی توسط مردم از این سرچشمه سیراب شود.

کلهرنیا گفت: استفاده از خط نستعلیق در متن ها و ادبیات خاص برای مردم جذابیت دارد و همه اینها چیز بدی نیستند. در واقع به جای اینکه ما پیشنهادات طراحان مد اروپا و سایر سرزمین ها را به کار ببریم، می توانیم از عومل فرهنگی، تاریخی خود در زندگی روزمره بهره برداری کنیم. بالطبع در این ماجرا خیر و شر و درست و نادرست وجود دارد.

وی تاکید کرد: این حرکت یک دوره آزمایش است که تا جایی که ذائقه روزگار و مردم آن را بپسندد، جاری است اما این زمان هنوز معلوم نیست.

رئیس انجمن گرافیک ایران بیان کرد: لباس به مثابه یک رسانه اتفاق بسیار جالبی است و می تواند جایگاه اجتماعی و فرهنگی بسیار خوبی را داشته باشد. از نظر من سازمان ها و مدیریت های گوناگون فرهنگی که مرجعی برای این مساله هستند باید در این زمینه پا پیش بگذارند.

کلهرنیا استفاده از ویژگی های هنری و تاریخی کشور در پوشاک را ضروری دانست و گفت: چقدر خوب است که از ویژگی های فرهنگی و ارزش تاریخی، کشور با استفاده از نیروهای متخصص و باتجربه در جامعه استفاده کنیم لذا معتقدم که مسئولین باید بتوانند با حمایت راه ترویج این حرکت را باز کنند. اما در حال حاضر اقدامات در این حوزه صرفا تولیدی بوده و به همین دلیل هنوز نظم درستی پیدا نکرده است.

وی ادامه داد: باید مدیران فرهنگی در این مساله جمع شوند تا به پشتوانه حضور آنان در این زمینه سرمایه گذاری صورت گیرد و شاهد نشر ادبیات و خط با حضور طراحان حرفه ای و آماتور به صورت جشنواره باشیم. در واقع با این روش شاهد یک جریان سازی خواهیم بود که این اتفاق بسیار عالی است.

رئیس انجمن گرافیک بیان کرد: سابقه این نوع سرمایه گذاری و بومی سازی در سایر سرزمین ها نظیر ژاپن و کره و حتی اروپا وجود دارد. این کار را می توان به صورت یک جریان اجتماعی برای ورود زیباشناسانه خط به میان جامعه تلقی کنیم و مورد حمایت قرار دهیم.

کلهرنیا در پاسخ به این سوال که چقدر لازم است متون روی لباس ها قابل درک باشد گفت : خط به مثابه فرم محسوب می شود. در واقع خوشنویس و خطاط پیش از نگاه کردن به ادبیات به جوهره خط نگاه می کند. به سیاه روی سفید و مرکبی که روی کاغذ جاری می شود و فرمی را می سازد. در حقیقت این همان کاری است که یک طراح با مداد برای تفهمیم هنر خود انجام می دهد و زیبایی می سازد.

وی ادامه داد: زیبایی پیش از اینکه ادبیاتی باشد در ذات خود مجهز به راه و روشی است که می تواند چشم را نوازش کند. در واقع هنر مجهز به پردازش و ایجاد فکر، عاطفه و پیام در وجود انسانی است و این هیچ ایرادی ندارد. ضمن اینکه لباس جای شعار نویسی در اتفاق اول نیست.

رئیس انجمن گرافیک توضیح داد:ممکن است در گام بعدی چاشنی های ادبی را نیز بتوانیم به عنصر لباس اضافه کنیم. شکر خدا که ما سرزمین شعر و شاعری هستیم و گنجی از شعرهای مختلف داریم که بالطبع می تواند در این بخش مورد استفاده قرار گیرد اما وقتی ادبیات چاشنی کار می شود محتوای بصری مقدار خود را عقب می کشد.

کلهرنیا افزود: در واقع تلاش برای خوانایی سبب می شود پردازش های گرافیک فرم کاهش پیدا کند بنابراین هر دو این وجه را می توان در نظر گرفت و روی آن کار کرد. در نگاه به بخش اول شاهد حضور قطعه های ادبی خوب خواهیم بود و چه خوب که ذائقه ادبی را در این روزگار بتوانیم نوازش دهیم و این بسیار ارزنده است.

وی درباره تعریف جایگاه گرافیست ها در پروسه تولید پوشاک گفت:اینجا سازمان ها و مدیران فرهنگی جامعه باید پا جلو بگذارند و اعلام حمایت و موضوع کنند. ما انواع ملیت ها را از بلوچ تا ترکمن داریم که هر کدام سابقه هزار ساله لباس های خودشان را داشته اند و این بسیار تاسف بار است که ما امروز کت و شلوار و تی شرتی را می پوشیم که به ما تعلق ندارد و تمام ریخت و رخت گذشته را دور ریخته ایم چرا که فکر می کنیم این فرهنگ کهنه شده است.

رئیس انجمن گرافیک ایران بیان کرد: برای ساماندهی این بخش یک پروژه در ابعاد ملی نیاز است تا در گروهی از افراد صاحب اندیشه، رای و نظر با حمایت اقتصادی این گنج تاریخی را زنده کنند.

کلهرنیا با تاکید بر تاثیر پررنگ گرافیست ها در شکل گیری جامعه پوشاک گفت: حضور طراحان گرافیک در این بخش بسیار سودمند است چرا که طراحان افراد چند پیشه ای هستند به این معنا در محیط چاپ و نشر و تبلیغات و ... حضور دارند. در واقع گرافیک تنها شاخه ای است که اگر یک روز از روزگار حذف شود جامعه و کارهایش بر زمین خواهد ماند.

وی ادامه داد: اگر آثار نقاشان را در جامعه از بین ببریم، همه غمگین می شوند اما این مساله در مورد فعالیت طراحان گرافیک سبب نابودی عرصه مطبوعات و کارهای روزمره زندگی خواهد شد.

رئیس انجمن گرافیک ایران تصریح کرد: گرافیست ها به حدی توانمند هستند که در تمام عرصه های زندگی مدرن حضور موثر دارند پس قطعا می توانند بخشی از حوزه پوشاک را نیز متحول کنند. این بسیار طبیعی و کاملا منطقی است که اگر سازمان مرجعی پیدا شود، طراحان با خوشحالی در این حوزه فعالیت کنند. این مساله با توجه به بیماری های اقتصاد و بازار کار گرافیست ها می تواند سبب ایجاد شغل و فضای تازه کاری برای آنان شود.

کلهرنیا اظهار کرد: ذائقه ملی پوشاک ما در کشور هنوز شکل نگرفته است و تنها در مورد تهاجم فرهنگی صحبت می کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که چرا استفاده از لباس هایی دارای خطاطی اشعار ایرانی در ایران مختص قشر هنری شناخته شده است گفت: جامعه هنری معروف به کسانی هستند که جسارت و تصمیم گیری های اختصاصی دارند و این بسیار خوب است چرا که این افراد می توانند مبلغین یک ایده نو و اشاعه دهندگان یک زندگی خارج از عرف باشند.

رئیس انجمن گرافیک افزود: باید این پیشاهنگان را جدی گرفت. گروه جوان، فرزانه، هنرمند و اندیشمند می تواند در این میان نقش موجود جسوری را بازی کند که به شکل دهی الگوهای پوشش منتهی می پردازد.

کلهرنیا با اشاره به نقش هنرمند بر شکل گیری ذائقه های مردمی اعلام کرد: جامعه همواره به قشر هنری نگاه می کند و وقتی هنرمندان از این لباس ها استفاده می کنند به منزله امضا و تاییدی است که سبب پذیرش عمومی می شود و قطعا این کاربه نتایج عالی می رسد اما باید در این زمینه سماجت کرد.

وی با اشاره به اقدامات اخیر نهادها در زمینه پوشاک گفت: شنیده ام که جهاد دانشگاهی تصمیم دارد از طراحان گرافیک دعوت کند تا بر روی تی شرت ها نقاشی کنند. معلوم نیست این کار چه نتیجه ای میدهد.

رئیس انجمن گرافیک افزود: قطعا این حرکت یک نتیجه منسجم را نخواهد داد اما چنانچه این برنامه ها با سیاست گذاری مناسب در دراز مدت دنبال شود به نتایج مطلوبی خواهد رسید.

گفت و گو از سمیه باقری

انتهای پیام/61