گلناز گلشن، طراح لباس تئاتر و مدرس دانشگاه هنر تهران درباره ورود طرح‌های نمایشگاه مد و لباس به سطح جامعه به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: بحث اول در ورود و موفقیت طرح‌های نمایشگاه به سطح جامعه ایجاد اعتمادسازی است. این ایجاد اعتماد سازی به این معنا می‌تواند باشد که مردم این اطمینان خاطر را داشته باشند که قرار نیست چیزی از آنان و آزادی هایشان گرفته شود بلکه مبحث اصلی هنر مد و لباس افزایش حس زیبایی و زیبایی شناختی سطح جامعه در قالب پوشاک است.

وی در ادامه افزود: متاسفانه نگاهی به ویترین فروشگاه‌ها نشان دهنده این است که سلیقه مردم بر اساس نوع دوخت و مسائل مالی تولیدکنندگان جهت یافته است به نحوی که اغلب لباس ها قابلیت چندین بار شستشو و استفاده را ندارند اما به خاطر گران بودن هزینه‌های طراحی مزونی یک خانم کارمند قطعا نیازمند استفاده از همین محصولات است.

مدرس دانشگاه هنر تهران تاکید کرد: نمایشگاه‌های مد و لباس در شرایطی تشکیل شد که هنوز صنایع اصلی این حوزه مانند نساجی دچار مشکلات عدیده‌ای است به نحوی که بخش اعظم پارچه های مربوط به حوزه بانوان از سوی چینی ها وارد کشور می‌شود و در اغلب موارد با مارک های تقلبی به نام کشورهایی نظیر ترکیه با قیمت هایی گزاف تر به فروش می رسد.

گلشن در پاسخ به این سوال که این عدم اعتماد مردم از کجا نشات می گیرد گفت: مساله اینجاست که نوع برخورد نهادها و سازمان های مربوط به مقوله پوشاک در کشور بسیار سطحی است در حالیکه حوزه مد و لباس بسیار جدی تر از آن چیزی است که برخی تصور می کنند.

وی ادامه داد: مثلا وقتی در لباس مجری یک برنامه خبری شاهد آشفتگی رنگ یا طرح هستید این موضوع در چشم مخاطب پررنگ می شود که لباس در این رسانه هیچ متولی خاصی ندارد و ارزشی برای آن قائل نیست در صورت جا افتادن این تفکر چطور می توان به تبلیغ و فرهنگسازی مناسب از طریق همین رسانه برای مردم پرداخت. در واقع این موضوع شبیه ضرب المثل "کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی" است چرا که درذهن مخاطب صدا و سیمای ایران قطعا این موضوع وجود دارد که مجری یا خبرنگاری که از حفظ اصالت های فرهنگی در پوشش سخن می گوید چطور تا این حد به این مساله بی توجه است؟

مدرس دانشگاه هنر تهران اعلام کرد: برای ساماندهی مد ولباس کشور باید آشفتگی های موجود در نهادها را در اولویت قرار دهیم و این کار را از بدنه دولت شروع کنیم.

این طراح لباس تئاتر تصریح کرد: در تمام کشورهای دنیا به خصوص بخش های توسعه یافته لباس به عنوان یکی از تخصصی ترین حوزه ها به ویژه در بخش رسانه ها محسوب می شود به طوریکه مد سازان، طراحان و مدیران مربوط به این بخش خود یکی از خوش لباس ترین افراد جامعه محسوب می شوند و به نوعی تبلیغ طرح ها از طریق همین افراد شروع می شود.

گلشن در پاسخ به این سوال که در شرایط حاضر چه باید کرد گفت: گاهی یک فرهنگسازی کوچک با پوشش تمام ذائقه ها و سلیقه های مردمی می تواند موثر عمل کند اما اصل اول این است که مسئولین از اتاق های خود خارج شوند و با مردم در این جامعه گام بردارند. در حقیقت القای حس دوستانه در انجام کارهای فرهنگی مهمترین اصلی است که باعث باز شدن گارد دفاعی مردم و پذیرش از جانب آنان می شود.

وی تاکید کرد: بازدید از طرح های مختلف نمایشگاه در صورت اعتماد سازی یکی از لذتبخش ترین کارهای جامعه برای مردم خواهد بود اما در صورت عدم وجود اطمینان و حس دوستانه تبدیل به ابزاری برای تحریف فرهنگ مردم و آزار آنان خواهد شد لذا نهادها باید در این راستا هماهنگ حرکت کنند به نحوی که رفتار یک نهاد نقض کننده دیگری نباشد و مردم احساس تضاد در این حوزه نداشته باشند.

مدرس دانشگاه هنر تهران درباره مشکلات جانبی صنعت مد و لباس گفت: ترمیم بدنه نساجی کشور برای هر ایرانی یک آرزو است چرا که بدون وجود مواد اولیه خوب و پارچه مناسب حرکت در عرصه مد و لباس باز هم به گونه ای واردات پروری است و کشورهایی نظیر چین و ترکیه از آن بهره مند می شوند.

انتهای پیام/61