سعیده کاظمی، دانشجوی رشته طراحی لباس در دانشگاه علم و فرهنگ درباره مشکلات ورود به بازار کار به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: متاسفانه در اغلب موارد کارفرماها نمی خواهند هزینه ای را صرف طراح لباس یا یک فعال در این حوزه کنند چرا که استفاده از ژورنال های آماده و کپی برداری از کشورهایی نظیر چین و ترکیه کاملا رایج شده است.
وی افزود: علاوه بر تولید کنندگان، مقاطع آموزشی نیز دارای مشکلاتی هستند چرا که اغلب دروس یا وجود ندارند و یا به صورت اصولی تدریس نمی شوند به این معنا که از 12 جلسه کار عملی استاد راهنما اغلب در کلاس غیبت دارد در واقع اتفاق خاصی طی پروسه یادگیری صورت نمی پذیرد.
این طراح لباس بیان کرد: دروس عملی با اینکه در رشته طراحی لباس بسیار مهم هستند اما درست تدریس نمی شوند و به نظر میرسد که این شرایط در تمام دانشگاه های کشور حاکم است ضمن اینکه پس از فارغ التحصیلی در این رشته هیچگونه کارورزی وجود ندارد. بیشتر دانشجویان این رشته تنها به صورت دانشگاهی با این هنر آشنا می شوند و هیچ سابقه ای در رابطه با بازار کار ندارند.
وی درباره تاثیر کپیبرداری بر انگیزه طراحان اظهار کرد: متاسفانه درباره کار کردن در بازار کار هیچگونه قراردادی وجود ندارد به همین خاطر وقتی طرحی را برای پذیرش به تولیدی ارائه می دهید مطمئن نیستید که کپی برداری صورت پذیرفته است یا نه. مساله کپیبرداری خود سبب دلزدگی و خستگی فعالان در این حوزه شده است.
این طراح لباس ادامه داد: یک طراح در محیط تولید پوشاک همانند مهره اصلی است چرا که یقینا نوع طرح ها می تواند در گسترش یا محدودیت بازار تاثیر گذار باشد اما متاسفانه تولیدکنندگان داخلی هنوز به این باور نرسیده اند.
کاظمی طرح معرفی طراحان برتر به تولیدکنندگان را مثبت خواند و گفت: چنانچه طراحان بتوانند با حمایت دولتی مناسب به بخش خصوصی معرفی شوند به نحوی که امنیت طرح ها تضمین شود گام مهمی برداشته شده است.
انتهای پیام/61