علی مکرمی عالیانی؛ طراح لباس درباره وضعیت پارچه های داخلی به خبرنگار مد ولباس هنرآنلاین گفت: متاسفانه اغلب پارچه های موجود در بازار ایرانی نیستند و بخش کوچکی هم که به نام پارچه ایرانی در بازار موجود است از کیفیت لازم برای کار طراحی به خصوص در حوزه زنان برخوردار نیست.
وی در ادامه افزود: واردات پارچه در کشور منحصر به کشور چین شده است تا جایی که حتی اغلب پارچه هایی که به اسم کشورهایی نظیر کره یا ژاپن فروخته می شوند نیز از جنس های چینی هستند که با نام دیگری به فروش می رسند. این تقلب در ارائه کالاها سبب ایجاد بی اعتمادی در خریداران شده است به نحوی که اغلب مشتریان ملاک درستی برای تشخیص جنس خوب از بد به جز ارزیابی قیمت ندارند.
مکرمی تصریح کرد: بر خلاف تصور عده ای مردم ما به دنبال جنس ارزان نیستند بلکه نوع و کیفیت کالا از ارجحیت بیشتری برای آنان برخوردار است به همین خاطر عده ای سودجو با استفاده از مارک های خارجی و افزایش قیمت سعی در تظاهر به کیفیت کالاها میکنند. به همین خاطر اغلب مردم نمی دانند که کالایی که به نام خارجی خریداری می کنند متعلق به تولیدات داخلی است و به این ترتیب هر روز بر وجه تولیدکنندگان خارجی افزوده می شود و عملا تولیدات داخلی بی دلیل زیر سوال می رود.
این طراح لباس با اظهار خرسندی از اقدامات اخیر وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی در حوزه مد و لباس گفت: اقداماتی نظیر جشنواره مد ولباس یا نمایشگاه دائمی می تواند عنصر مهمی برای فرهنگسازی در حوزه پوشش داخلی باشد چرا که بخشی از هویت ملی ما منوط به پوشش داخلی است.
مکرمی عالیان اظهار کرد: ما باید بر اساس فرهنگ و هویت داخلی و پیشینه تاریخی عظیمی که در عرصه های مختلف مذهبی و اجتماعی داشته ایم مد و لباس ملی خود را داشته باشیم لذا استفاده از طرح هایی که بخشی از این فرهنگ را به دنبال داشته باشد برای جامعه امروز ما ضروری است.
وی ادامه داد: پوشیدن لباسی با طرح های اسلیمی از سوی یک خانم ایرانی بسیار زیباتر و پسندیده تر است تا اینکه شاهد استفاده از لباس هایی باشیم که کاملا مخالف فرهنگ ملی و دینی ما و حتی در جهت حمله به آن است.
این طراح لباس پیشگیری از مساله کپی برداری را برای تامین امنیت طراحان ضروری خواند و بیان کرد: کپی برداری از آثار طراحان نوعی دزدی است به همین خاطر متولیان امر به خصوص کارگروه مد و لباس و بنیاد ملی باید تمهیداتی بیاندیشند تا قوه قضاییه با این افراد برخورد کند چرا که کپی برداری از یک طرح به معنای دزدیدن زمان، ایده، خلاقیت و زحماتی است که طراح برای آن کشیده است و استفاده از آن بدون پرداخت حق و حقوق مبتکر ستم بزرگی است.
انتهای پیام/61